AntidietFoody w/Irem Wlazlo

Bu bölümde yeme ataklarının en yaygın tetikleyicilerini konuşuyoruz.Bir lokma “yasaklı” yiyecek yemek, sık tartılmak, sosyal medyada beden odaklı içeriklere maruz kalmak, bir başkasının kilo verdiğini görmek, özel bir gün öncesi kısıtlamak, atak yaşadıktan sonra telafi etmeye çalışmak, stres, “Pazartesi diyete başlıyorum” düşüncesi, GLP-1 ilaçları sonrasında açlığın geri gelmesi ve aslında canının istediğini değil de “yemen gerektiğini” düşündüğün şeyleri yemek…Tüm bunlar, sandığından çok daha güçlü bir şekilde yeme atağını tetikleyebilir.Eğer kendini sık sık “Ben bunu neden yapıyorum?” diye sorguluyorsan, bu bölüm sana şunu hatırlatacak:Yeme atakları çoğu zaman iradesizlik değil; bedeninin ve zihninin sana gönderdiği anlaşılır bir mesajdır.Bu bölümde ayrıca, atağın neden genellikle tek bir akşamla sınırlı kalmadığını ve suçluluk-kısıtlama döngüsünün nasıl yeni atakları tetiklediğini de konuşuyoruz.Sağlıkla kalın canlar, Xoxo, İrem

İyileşmek istiyorsun… ama…Bu bölümde biraz dürüst oluyoruz. Çünkü çoğumuz bir yandan özgürce yemek, kafamızın içindeki o sesi susturmak, daha enerjik ve rahat hissetmek isterken… diğer yandan kontrolü bırakmak, kilo almak ya da “güvenli alanımızdan” çıkmak istemiyoruz.Yani aslında aynı anda iki zıt şeyi istiyoruz.Bu bölümde:– İyileşmeden beklediğimiz o “sihirli” senaryoyu– Gerçek iyileşmenin neden çoğu zaman daha zor ve kaotik hissettirdiğini– Daha fazla yemeye başladığında neden her şeyin bir süre daha kötüleşebildiğini– Ve neden “biraz iyileşip biraz yeme bozukluğunu tutmak” diye bir ara yol olmadığını konuşuyoruz.Eğer sen de “Ben iyileşmek istiyorum ama…” diye başlayan cümleler kuruyorsan, bu bölüm tam sana göre.Belki de soru şu:Gerçekten iyileşmek mi istiyorsun… yoksa yeme bozukluğunun daha konforlu bir versiyonunu mu?

Bu bölümde market raflarında masum görünen ama aslında çoğumuzun zihnini karıştıran bir konuyu konuşuyoruz: serving size yani porsiyon miktarları. Kutunun üzerinde yazan 1 porsiyonda “7 kraker”, “15 cips”, “2 cookie” gibi miktarlar… Gerçekten bir yetişkinin yemesi gereken miktar mı, yoksa sadece teknik bir bilgi mi? Ve en önemlisi — bu sayılar yeme bozukluğu olan bir zihni nasıl etkiliyor?Bu bölümde:* Serving size kavramının nereden geldiğini,* Neden çoğu zaman bize yetmediğini,* Ve “7 tanede kalamadım” düşüncesinin nasıl bir anda “madem bozdum, hepsini yiyeyim” döngüsüne dönüşebildiğini konuşuyoruz.Eğer sen de bazen paket üzerindeki sayılarla kendini yetersiz, kontrolsüz ya da suçlu hissediyorsan… yalnız değilsin. Ve bu hislerin çok anlaşılır.Birlikte biraz daha esnetmeye, biraz daha anlamaya ve o katı kuralları sorgulamaya davetlisin.

Yedikten sonra gelen o tanıdık his… suçluluk.Bu bölümde yemekle ilgili suçluluğun ne olduğunu, nereden geldiğini ve neden bu kadar yoğun hissedildiğini konuşuyoruz.Suçluluk ile utanç arasındaki farkı, yeme bozukluğunun bu duyguyu nasıl çarpıttığını ve bizi nasıl bir döngüye soktuğunu birlikte açıyoruz.En önemlisi de, bu duyguyu “düzeltmeye” çalışmak yerine onunla nasıl kalabileceğimizi ve kendimize nasıl daha şefkatli yaklaşabileceğimizi ele alıyoruz.Eğer yemek yedikten sonra gelen o iç sıkışmasını çok iyi tanıyorsan… bu bölüm sana iyi gelecektir. Sağlıkla kalın, sevgiler.

Ya iyileşiyorsan ama bunu fark etmiyorsan?Bu bölümde, yeme bozukluğundan iyileşmenin sessiz ama çok gerçek belirtilerini konuşuyoruz.

Zayıf olmak istemeyi biz mi seçtik… yoksa öğrendik mi?Bu bölümde çizgi filmlerden sosyal medyaya kadar gelen o sinsi mesajları konuşuyoruz.Kilofobi, beden algısı ve bedenimizle aramıza giren şeyler…Belki de mesele yemek değil.Belki de mesele… bize sinsi sinsi anlatılan hikaye.

Yeme bozuklukları neden bazen bir tarikat gibi hissettirir?Çünkü sadece davranış değil… bir inanç sistemi haline gelir. Kuralları, dogmaları ve ritüelleriyle hayatını şekillendirir. Bu bölümde, yeme bozukluğunun neden bu kadar güçlü tuttuğunu, “kontrol” sandığımız şeyin aslında ne olduğunu ve o sistemin içinden çıkmanın nereden başladığını konuşuyoruz.

Bedenimizi gerçekten nasıl görüyoruz? Yoksa zihnimizin bize anlattığı bir hikâyeyi mi görüyoruz?Bu bölümde Body Dysmorphic Disorder yani bozuk beden algısını konuşuyoruz. BDD nedir ve “bugün kendimi beğenmedim” demekten neden çok daha farklıdır? Neden bazı insanlar aynada kendilerini olduğundan çok daha iri görebilir?BDD ile yeme bozuklukları, sürekli kilo verme isteği ve beden takıntısı arasındaki güçlü bağlantıyı ele alıyoruz. Ayrıca mükemmeliyetçilik, çocukluk deneyimleri, sosyal medya ve modern diyet kültürünün bu algıyı nasıl etkileyebildiğini konuşuyoruz.Çoğu zaman sorun bedenimiz değildir.Sorun, zihnimizin bedenimiz hakkında anlattığı çarpıtılmış hikâyedir.

Bedenimizi Beğenmeden İyileşmek Mümkün Mü?Yeme bozukluklarıyla mücadele eden birçok kişi şunu düşünür:“Önce bedenimi sevmem lazım, sonra iyileşebilirim.”Peki gerçekten öyle mi?Bu bölümde güzellik algısının tarih boyunca nasıl değiştiğini, yeme bozukluklarıyla birlikte sık görülen body dysmorphia’yı ve bedenimizden memnun olmasak bile iyileşmenin mümkün olup olmadığını konuşuyoruz.Belki de iyileşmenin yolu bedenimizi sevmeye çalışmaktan değil…bedenimizi hayatımızın merkezinden indirmekten geçiyordur.Body focus’tan life focus’a geçmek mümkün mü?Hayatımız bedenimizin etrafında dönmese nasıl bir hayat yaşardık?Bu bölümde tam da bunu keşfediyoruz. Sevgiler, İrem

Binge eating çoğu zaman sadece “yemek kontrolünü kaybetmek” değildir.Peki ya aslında yorgunluk, stres, yalnızlık veya uykusuzluk konuşuyorsa?Bu bölümde binge eating’e biraz farklı bir açıdan bakıyoruz.Uyku eksikliği açlık ve tokluk hormonlarını nasıl etkiler?Neden uykusuz günlerde tatlı ve karbonhidrat isteği artar?Stres ve yalnızlık sinir sistemimizi nasıl etkiler ve bu durum yemek davranışına nasıl yansır?Çoğu zaman mesele irade değildir.Bazen bedenimiz sadece dinlenmeye, bağlantıya ve regülasyona ihtiyaç duyuyordur.Eğer zaman zaman “neden kendimi durduramıyorum?” diye soruyorsanız, bu bölüm size yeni bir perspektif sunabilir.

Motivasyon olmadan iyileşme mümkün mü?Yeme bozukluklarından kurtulmak için gerçekten motivasyon şart mı?Bu bölümde motivasyonun iyileşmedeki yerini, sürekliliğin neden çoğu zaman motivasyondan daha güçlü olduğunu ve dış baskıyla başlayan bir sürecin nasıl içsel kararlılığa dönüşebileceğini konuşuyoruz.Hazır hissetmesen de başlayabilir misin?Cevabı bu bölümde…

Bu bölümde sevgili danışanım Melike ile anoreksiyadan binge eating’e uzanan süreci ve iyileşmenin mümkün olduğunu konuşuyoruz.Kontrol, food noise, utanç ve yeniden bedenine güvenmeyi öğrenme… Gerçek bir dönüşüm hikâyesi.Melike hem kendi iyileşti, hem de yeme bozukluklarıyla uğraşan herkese umut olmak istiyor. İyileşmenin mümkün olduğunun en güzel kanıtı kendisi. Melike ye Instagram dan @mellakyy dan ulaşabilirsiniz. Sevgiler

Yeme bozukluklarından iyileşirken en zorlayıcı şeylerden biri belirsizliktir.Bedenimizin hangi kiloda duracağını, bir yiyeceği yerken nasıl hissedeceğimizi, bedenimizle ilgili duygularımızın ne zaman daha tutarlı hale geleceğini ya da bu sürecin ne zaman biraz olsun hafifleyeceğini çoğu zaman bilemeyiz.Bu bölümde; iyileşme sürecinde ön göremeyeceğimiz ama zamanla olmasını bekleyebileceğimiz şeyleri konuşuyoruz.Bedenin değişkenliği, yiyeceklerle ilişkinin dalgalı doğası, beden algısı, ilişkilerin dönüşmesi ve aslında hangi yiyecekleri gerçekten sevdiğimizi fark etme süreci…Kontrol etmeye çalışmak yerine, belirsizliğin içinde güven bulmayı ele alıyoruz.Çünkü iyileşme, her şeyi bilmek değil; bilmemeye rağmen devam edebilmektir.

Marifet Koşturmakta Değil, DurabilmekteBu bölümde “always doing” hâlinin neden bir güç değil, çoğu zaman bir kaçış olduğunu konuşuyoruz.Durmanın, nefesle temas etmenin ve rahatsızlıkla kalabilmenin günlük hayatta ve özellikle binge eating’de iyileşmeyi nasıl mümkün kıldığını ele alıyoruz.Yeme bozukluklarından iyileşme, sadece bir nefeslik durakta başlar.

Bu bölümde binge eating ve utanç arasındaki güçlü bağı konuşuyoruz.Binge neden yalnız yaşanır? Utancın iki türü döngüyü nasıl besler? Fiziksel açlık ve mental kısıtlama nerede devreye girer? Ve neden iyileşme kendimizden nefret ederek değil, şefkatle mümkün olur?We cannot hate ourselves into recovery.

“Normal yemek” ne demek gerçekten?Hiç yeme bozukluğu yaşamamış biri yemekle nasıl bir ilişki kurar?Ve daha da önemlisi: Yeme bozukluğu yaşamış biri iyileşince hiç “normal” yiyebilir mi?Bu bölümde “normal” kelimesinin içini birlikte açıyoruz.Normal yemenin mükemmel, dengeli, sağlıklı olmakla değil;yemek hakkında daha az düşünmekle ilgili olduğunu konuşuyoruz.

“Daha küçük bir beden istiyorum.”Bu cümle çoğu zaman kilo ya da beden ölçüsüyle ilgili sanılıyor.Ama gerçekten öyle mi?Bu bölümde, küçülme isteğinin bedenle değil, çoğu zaman karşılanmayan duygusal ihtiyaçlarla ilgili olabileceğini konuşuyoruz.Görünmez olma isteği, kontrol arayışı, güven ihtiyacı, utanç, duygulardan kaçma, tükenmişlik, sevgi ve onay ihtiyacı…Ve özellikle de özgüveni bedende aramayı.Zayıflık gerçekten özgüven midir?Yoksa özgüven, beden değişse bile kendinle ilişkide kalabilmek midir?

Food Pyramid değişti… peki yeme bozukluğu olan biri için bu ne anlama geliyor?Bu bölümde eski Food Pyramid’ten MyPlate’e ve 2026’da geri gelen yeni piramide kadar olan süreci konuşuyor; karbonhidratların, proteinlerin ve yağların iyileşmedeki hayati rolünü anlatıyorum.Toplumun geneline göre hazırlanan beslenme mesajlarının yeme bozukluğu olan bireyleri nasıl tetikleyebileceğini, “carbs korkusunun” neden tehlikeli olabileceğini ve neden yeterince yemek’in mükemmel yemekten daha iyileştirici olduğunu ele alıyoruz.

Yeni yıl, yeni ben mi?Bu bölümde “ya hep ya hiç” kararlarının iyileşme sürecini nasıl zorlaştırdığını, iyileşmenin neden lineer olmadığını ve neden zayıflığın mutluluğun anahtarı olmadığını konuşuyoruz.İyileşmeyi günden güne, öğünden öğüne bir yolculuk olarak ele alıyor; düştüğümüz yerden kalkarken hatırlamamız gereken 4 hassas noktayı paylaşıyorum.Yeni yıla daha nazik, daha gerçek ve daha umutlu bir yerden bakmak isteyenler için. Sevgiler, İrem

“Bunu böyle yemezsem içim rahat etmiyor…”Bu cümle sana tanıdık geliyorsa, bu bölüm tam sana göre.Bu bölümde yeme bozukluklarında obsesyon–kompulsiyon döngüsünü, kaygıyı kısa süreli bastıran ritüellerin beyni ve iyileşmeyi nasıl etkilediğini konuşuyoruz.

Bu bölümde, yeme bozuklukları sürecinde kullandığımız kelimelerin beynimizi ve iyileşme yolculuğumuzu nasıl etkilediğini konuşuyoruz.“Deneyeceğim” ile “yapacağım” arasındaki fark neden bu kadar büyük?Neden yeme bozukluklarında “recovering” değil “recovered” dili daha iyileştirici?Ve koçlukta accountability neden iyileşmeyi güçlendiriyor?Çünkü kelimeler sadece düşünce değil.Beyin için onlar birer gerçek.Sevgiler, Irem

Bu bölümde sürekli bedenimiz ve yediklerimiz hakkında konuşulan bir dünyada, tüm o yorumlara rağmen kendimizi nasıl seçebileceğimizi konuşuyoruz. ‘You do you, I do me’ yaklaşımıyla dış seslerden iç sesimize dönmeyi, diyet kültürünün spor salonundan restorana kadar hayatımıza nasıl sızdığını ve kendi sağlıklı benliğimizi nasıl yaratabileceğimizi ele alıyoruz. Başkalarının tabağına değil, kendi yolumuza bakmayı hatırlatan bir bölüm. Ha bir de niye ben yağsız salata ısmarladım, o sorunun da cevabı bu bölümde :)

İyileşmeye başlayınca neden hemen kilo alıyorum? Bu artış hiç durmayacak mı?”Bu bölümde, iyileşme sürecinde neredeyse herkesin yaşadığı o büyük korkuyu konuşuyorum.Aslında bu hızlı artış, bedeninin panik yapması değil; tam tersine, “Nihayet enerji geliyor” diyerek verdiği çok doğal bir tepki.Bedenin nasıl kısıtlamaya adapte olduğunu, neden ilk haftalarda hızlı bir toparlanma yaşandığını ve devam ettikçe nasıl yeniden dengeye geldiğini, reglinden kemik yoğunluğuna kadar her şeyin nasıl normale döndüğünü birlikte keşfediyoruz.

Özel günlerde kalabalık sofralar, ikramlar, alkol ve beklentiler yeme atağını tetikleyebilir. Bu bölümde kutlama öncesi kısıtlama, masaya bir niyetle oturma, ikinci tabak öncesi 10 dakikalık mola, “biraz fazla yemenin atağa dönüşmek zorunda olmadığı” farkındalığı ve alkol yerine rahatlama teknikleri gibi pratik araçları paylaşıyorum. Özel günlerde bedenini, zihnini ve duygularını nasıl destekleyebileceğini keşfetmek için bu bölüm sana iyi gelecek diye umuyorum. Sevgiler, Irem

Bu bölümde yeme bozukluklarının en sessiz ama en derin tarafını konuşuyoruz:Bedenimizden nasıl uzaklaşıyoruz ve iyileşirken o bedene nasıl geri dönüyoruz?Embodiment (bedende yaşamak) ile disembodiment (bedenden kopmak) arasındaki farkı, sinir sistemi, duygu düzenleme ve yeme davranışları üzerinden ele alıyoruz.Hillary McBride’ın Practices For Embodied Living yaklaşımından ilhamla;yeme bozukluğunun bizi nasıl bedenden kopardığını, bedenimizin nasıl sessizleştiğini ve yeniden nasıl “eve dönebileceğimizi” adım adım anlatıyorum.

Bu bölüm biraz iç dökme bölümü gibi oldu. Sizinle iyileşme dönemimin ilk zamanlarını, iyileşme kararını nasıl aldığımı ve aldığım karardan nasıl dönmediğimi anlatıyorum. Dinleyen ve dinlemeyen herkese sevgiler.

Bayramda bedenin hakkında yorum yapan bir amca, iş yerinde sürekli detokstan bahseden bir patron, ya da kendi zihninde hiç susmayan o eleştirel ses…Hepsiyle başa çıkmanın yolu aynı yerden geçiyor: sağlıklı sınırlar kurabilmekten.Bu bölümde “healthy self” ile nasıl koruma alanı yaratabileceğini, kimleri dinleyeceğini ve kimleri sessize alacağını konuşuyoruz.

Zayıflama iğneleri gerçekten çözüm mü, yoksa yeni bir diyet kültürü formu mu?Bu bölümde, son yılların en popüler konularından biri olan GLP-1 iğnelerini konuşuyoruz. Ozempic, Wegovy, Mounjaro gibi isimlerle karşımıza çıkan bu ilaçlar aslında nereden çıktı, ilk başta hangi hastalıklar için geliştirildi ve nasıl oldu da “zayıflama iğnesi”ne dönüştü?Bilimsel ama sade bir dille, tokluk hissinin beyinde nasıl oluştuğunu, GLP-1 hormonunun vücuttaki rolünü, ve bu ilaçların davranışsal etkilerini ele alıyoruz.Ayrıca bir yeme bozukluğu koçu olarak bu tür müdahalelerin, özellikle geçmişinde diyet kültürüyle mücadele etmiş kişilerde hangi duygusal tetiklemeleri yaratabileceğinden de bahsediyorum.

Kilo verme döngülerinin ardındaki biyoloji, diyet kültürünün görünmeyen etkileri ve yeme bozukluğundan iyileşmenin gerçek belirtileri üzerine sıcak bir sohbet.

Bu bölümde sıkça sorulan üç konuyu ele alıyoruz:​Yeme bozukluğundan iyileştikten sonra kilo vermek mümkün mü?​Food noise nedir, zihindeki yemek gürültüsü nasıl azalır?​Chew and spit (çiğneyip tükürme) davranışı neden olur ve nasıl geçer?Bir yeme bozukluğu koçu olarak bu üç soruyu yargısız, şefkatli ve gerçekçi bir şekilde cevaplıyorum.Bedenle barışmak, yemekle güven ilişkisini yeniden kurmak ve içsel gürültüyü susturmak üzerine samimi bir sohbet bu.

Bir yeme bozukluğundan iyileşmek sadece yemekle barışmak değildir — aynı zamanda bir vedadır.Yıllarca seni “koruyan”, seni tanımlayan, seni kontrol ettiren o tarafın artık yoktur.Ve geriye bir boşluk kalır.Bugünkü bölümde o boşluktan, o sessizlikten ve o yas hâlinden konuşuyoruz.Yeme bozukluğunun yasını tutmak; hem eski bedenine, hem eski kimliğine, hem de tanıdık olan acıya veda etmektir.İyileşme bazen ağlatır, bazen şaşırtır, bazen sessizleştirir.Ama her gözyaşı, yeni bir benliğe yer açar.Bu bölümde birlikte şu sorulara bakıyoruz:✨ “Neden iyileşirken üzgün hissediyorum?”✨ “Eski bedenimi özlemek yanlış mı?”✨ “ED’siz ben kimim?”✨ “Boşlukla nasıl yaşanır?”Yas, iyileşmenin kanıtıdır.Çünkü sadece bıraktığın bir şeyin yasını tutarsın.

Bu bölümde, yıllarca kalori saymış biri olarak saymayı nasıl bıraktığımı, hâlâ tüm o bilgileri hatırlayabiliyor olmama rağmen artık o “kalori kapsülüne” girmemeyi nasıl seçtiğimi anlatıyorum.Kalorinin ne anlama geldiğini basitçe açıklıyoruz, sonra da adım adım stratejiler paylaşıyoruz: • Çocuk gibi düşünmek ve beden sinyallerine dönmek • Tek bir öğünden başlayarak yavaş yavaş bırakmak • Ölçüm araçlarını aşamalı olarak gevşetmek (tartıdan kaşığa, kaşıktan göz kararına) • Sayma dürtüsü geldiğinde kaygıyı yönetmek • Uygulama ve bildirimlerden uzaklaşmak • Şükran rutini, aynada farkındalık, yazı pratiği gibi destekleyici yöntemlerBu bölüm, kalori saymayı bırakmak isteyen ama “kontrolü kaybeder miyim?” korkusu yaşayan herkes için.Sana şunu hatırlatmak istiyorum: Bilgiyi unutmak zorunda değilsin, onu kullanmamayı seçebilirsin.

Bu bölümde ‘koşullu yeme’yi masaya yatırıyoruz.‘Dün çok yedim, bugün az yemeliyim’, ‘Saat 8’den sonra yemek yasak’,‘Hastayım, istediğimi yerim’ gibi görünmez kurallarınyemekle olan ilişkimizi nasıl şekillendirdiğini keşfediyoruz.Sen de kendi kurallarını fark etmek ve belki birini esnetmeyi denemek için bana katıl!

Her lokma bir kuralla mı geliyor? Masaya oturmadan önce zihninde sessiz bir hazırlık mı başlıyor?Bu bölümde, yemekle olan ilişkinin arka planında gizlice büyüyen takıntılı düşünceleri konuşuyoruz. OCD ve yeme bozukluklarının nasıl iç içe geçebileceğini, sayılarla, saatlerle, ritüellerle çevrili bir yeme davranışının iç dünyada nasıl yankı bulduğunu birlikte keşfediyoruz. Belki de bu kez sadece “fark etmek” bile bir başlangıç olabilir.

Hiç yemek yemediğin halde dolabında yiyecek biriktirdiğin oldu mu? Ya da çöpe atmaya “kıyamadığın” şeyler… Belki de beynin sana bir şey anlatmaya çalışıyordur. Bu bölümde, anoreksiya ile birlikte gelen bir davranışı—biriktirmeyi—konuşuyorum. Kendi gözlemlerim, danışan deneyimleri ve beynin kıtlıkta nasıl tepki verdiği üzerine bir sohbet seni bekliyor.

“Ben diyet yapmıyorum ki…” diyorsun ama yine de yemeğin saatine, miktarına, gününe, çeşidine gizli gizli kurallar koyuyor musun? Belki de fark etmeden kısıtlama yaşıyorsun.Bu bölümde; çok yaygın ama çoğu zaman fark edilmeyen 8 farklı kısıtlama türünden bahsediyoruz. Kahvaltıyı saate göre ertelemek, sadece “güvenli” seçimleri yapmak, yiyeceği uzatmak, hatta pastayı çöpe atmak gibi davranışların ardındaki duyguları birlikte konuşuyoruz.Kendini bu örneklerde buluyorsan yalnız değilsin. Gel, birlikte merak edelim. Belki de yemekle kurduğun ilişkiyi daha yumuşak, daha özgür bir yere taşımanın zamanı gelmiştir.

“Dün çok yedim, bugün kahvaltıyı atlamalıyım.”“Battı balık yan gider, ye gitsin.”“Tatile kadar aç kalmalıyım.”Bu cümleler sana da tanıdık mı geliyor?Yeme bozukluğu iyileşmesinde en güçlü araçlardan biri tersine davranış. Düşüncelerinin seni yönlendirdiği zararlı yollara gitmek yerine, tam tersini yapabilmek… İşte iyileşmenin küçük ama devrimsel adımı bu!Bu bölümde;​ Tersine davranış nedir?​ Günlük hayatta nasıl uygulanır?​ Yasaklı yiyecekler, battı balık yan gider tuzağı, etkinlik öncesi kısıtlama gibi örneklergibi konuları konuşuyoruz.Çünkü iyileşme mümkün. Ve yalnız yürümek zorunda değilsin.@antidietfoody ile bu yolculuğa sen de katıl!

Bu bölümde, binge sonrası yaşanan “ertesi gün sendromu”nu, gerçek dinleyici ve takipçi örnekleriyle ele alıyor; hem duygusal hem fiziksel etkilerini detaylıca anlatıyorum. Ayrıca bu döngüden çıkmak için uygulayabileceğin pratik öneriler sunuyorum.Tıkınırcasına yeme, yalnızca bir irade sorunu değil. İyileşme mümkün.

Bu bölümde Instagram’dan gelen soruları yanıtlıyorum.“İyileşmek nasıl bir his?”, “Kızımı da kendi yeme korkularımla büyütmek istemiyorum, ne yapabilirim?”, “Hem kilo verip hem de binge eating döngüsünden çıkabilir miyim?” gibi pek çok içten ve derin soruya cevap vermeye çalıştım.Nihal Candan’ın anoreksiya nedeniyle hayatını kaybetmesi, hepimize bu konuların ne kadar ciddi ve acil olduğunu bir kez daha hatırlattı.Yeme bozuklukları sadece yemekle ilgili değil — bedenle, kimlikle, duygularla ve toplumun dayattığı beklentilerle derinden ilgili.Bu bölüm, yalnız olmadığınızı hatırlatmak ve iyileşmenin mümkün olduğunu göstermek için.#antidietfoody#iremwlazlo#YemeBozuklukları #Anoreksiya #DiyetKültürü #BedenAlgısı #İyileşmekMümkün #BingeEating #YemeBozukluğuİyileşme #YemePsikolojisi #NihalCandan #YemeBozukluğuFarkındalık #YemeBozukluğuPodcast #DuygusalYeme #YasaksızBeslenme #YemeBozukluğuylaYaşamak #KontrolDeğilŞefkat

“Çöpe gitmesin”, “ayıp olmasın”, “kırılmasın”… Peki ya biz?”Bu bölümde yemekle kurduğumuz duygusal bağlara, yemeğin sadece fiziksel bir ihtiyaç olmaktan nasıl çıktığına, kıyamadıklarımız yüzünden kendimizi nasıl tükettiğimize birlikte bakıyoruz.Misafirlikte aç olmadığımız halde yediğimiz tabaklar, çöpe gitmesin diye zorla bitirdiğimiz bayat yemekler, biri üzülmesin diye söylediğimiz o sessiz “evet”ler… Hepsi bir tabaktan fazlasını taşıyor aslında.Yeme bozuklukları her zaman sadece açlıkla ya da toklukla ilgili değildir. Bazen yemek, bastırılmış duyguların dili olur. Bazen bir çatalla sustuğumuz duygular, bir tabakta kendini anlatır. Bu bölümde: • İnsanları kıramadığımız için kendimizi kırdığımız anları, • “Günah olmasın” diye sağlığımızı riske attığımız yemekleri, • Ve duygusal açlığı fiziksel doygunlukla bastırmaya çalıştığımız o anları konuşuyoruz.Yemekle barışmak, duygularla barışmakla başlar.Ve belki de en çok şunu hatırlamak gerekir:Her “hayır”, aslında kendine söylenmiş bir “evet” olabilir.

Yeme bozuklukları çekiyorsan biliyorsun ki kontrol başımızın belası. Yediğimiz her lokmayı, içtiğimiz her yudumu, attığımız her adımı saymak, kontrol altında tutmak istiyoruz. Peki napıcaz, nasıl çıkıcaz bu döngüden?

Antidietfoody nin bu bölümünde, IBS (İrritabl Bağırsak Sendromu) ile yaşayan tatlı Dr. Merve Hilal Ceyhan’ı konuk ediyoruz. IBS’nin günlük yaşam üzerindeki etkilerini, yeme ataklarıyla ilişkisini ve bu süreçte hem doktor hem hasta olmanın zorluklarını samimi bir sohbetle ele alıyoruz.Dr Merve Hilal Ceyhan a instagram’dan @drmervehilalc den ulaşabilirsiniz.

🌙 Geceleri buzdolabıyla flört edenlerden misin?"Sadece bir ısırık" deyip kendini dondurma kabının dibinde mi buluyorsun?Gece yemeleri, iradesizlik değil. Bilimsel nedenleri ve tatlı çözüm yolları var.Yeni podcast bölümüm yayında 🎙️Instagram @antidietfoodyWebsayfam www.iremwlazlo.com

“Duygular Sofraya Oturunca: Yeme Ataklarını Neler Tetikliyor?”Bu bölümde; yeme ataklarının “iradesizlik” değil, aslında duygularla başa çıkma yollarımızdan biri olduğunu konuşuyoruz.Peki en çok hangi duygular yeme ataklarını tetikliyor?​ Sıkıntıdan yeme​ Utanç​ Anksiyete​ Öfke ve çaresizlik​ Suçluluk​ Erteleme isteğiVe tabii ki en temel tetikleyici: Fiziksel açlık.Kendini bu duygularla mutfakta buluyorsan, bu bölüm senin için.Instagram @antidietfoodyWeb www.iremwlazlo.comEmail [email protected]

Bu bölümde yeme bozukluklarında uzman koçlar ve psikologlar arasındaki farkı konuşuyoruz. Burada da belirtmek isterim ki ikisinin yaptığı iş tanımı farklı olup, biri diğerinin yerine geçmez. Koçluk ve terapistlik birbirini bütünler, biri diğerinin yerini tutmaz. Bana ulaşmak isteyenler [email protected] dan yada Instagram hesabım @antidietfoody den ulaşabilirler. Sağlıkla kalın, sevgiler. İrem

Bu bölümde ergenlik döneminde kilo alimini, ailenin buna olan tutumunu, bozuk yeme davranisi ve yeme bozukluğu arasındaki farkları konuştuk.

Bu bölümde arkadaş ve aile davetlerinin, birlikte çıkılan tatillerin çoğaldığı sezon olan Yeni Yıl sezonunda yeme bozukluklarımızı yönetme tüyolarını konuşuyoruz. Sağlıkla kalın, İrem 💜

Bu bölümde alkolün yeme bozuklukları ile etkileşimini konuşuyoruz.

Yeme bozuklukları ve bize iyi gelmeyen toksik beraberlikler arasında büyük benzerlik vardır. Yeme bozukluğu içinde olmak toksik bir ilişki yaşamaya benzer. Bu bölümde, bize iyi gelmeyen partnerimizden bir türlü ayrılamamızla, yeme bozukluklarından kurtulamamızın nedenleri arasındaki benzerliği konuşuyoruz.

Bugünkü bölümümüzde, yiyecek dürtülerinin aslında bir sorun olmadığını ve vücudumuza güvenerek bu dürtüleri nasıl yönetebileceğimizi konuştuk.