O tym jak pisałem w wannie. Rozmowa z Wojtkiem Sokołem o powieści „Wesołych Świąt”

W najnowszym odcinku podcastu Mint Aleksander Hudzik rozmawia z Wojtkiem Sokołem o jego debiucie prozatorskim „Wesołych Świąt”. – Napisałem tę książkę jako ćwiczenie. Bałem się, że może nie potrafię, i chciałem sprawdzić, czy w ogóle podołam – opowiada Sokół. Ta książka powstawała w czasie wolnym od koncertów, w chwilach, kiedy Sokół mógł skoncentrować się na pracy przy biurku, choć, jak sam mówi, jego biurkiem jest wanna. To tam powstała znaczna część powieści, której pisanie zajęło Sokołowi pół roku.  Bohaterką książki jest Warszawa – miasto, które pojawiało się wcześniej w tekstach rapera. Sokół opisuje ją jako przestrzeń niejednoznaczną: „Warszawa może być dla kogoś superciepła i gościnna, a dla kogoś zupełnie nieprzyjemna. To miasto potrafi się bardzo szybko zmieniać”. Z tej dwuznaczności wynika konstrukcja powieści, w której nie ma prostego podziału na dobro i zło: „Nie ma tutaj czystego zła i czystego dobra. Wszystko jest wymieszane i to mnie fascynuje”. Autor mówi też o reakcji pierwszych czytelników, których dobrał celowo tak, by nie oszczędzali tekstu: „Wybrałem ludzi, którzy nie mieliby problemu powiedzieć mi, że to jest chujowe”. To zderzenie z różnymi opiniami pozwoliło mu uwierzyć, że książka działa – nawet jeśli budzi sprzeciw: „Bardzo mi zależało na tym, żeby ta książka wzbudzała emocje, niekoniecznie falę zachwytu.Sokół opowiada również o własnym wydawnictwie Wydałem: jego genezie, sposobie działania i stosunku do zasad rynku. Dla rapera wydawanie literatury to zajawka, a nie przedsięwzięcie nastawione na szybki zysk. Podkreśla różnicę między rynkiem muzycznym a literackim i zahacza o lektury, które ukształtowały jego wrażliwość – od polskiej prozy realistycznej po klasykę i literaturę współczesną.