بیست و سه – حدیثِ شیرین

سعدی : بند بیست و یکم و بیست و دوم ترجیع‌بند سعدی شد موسم سبزه و تماشابرخیز و بیا به سوی صحراکان فتنه که روی خواب داردهرجا که نشست خاست غوغاصاحبنظری که دید رویشدیوانه‌ی عشق گشت و شیدادانی نکند قبول هرگزدیوانه حدیث مرد داناچشم از پی دیدنِ تو دارممن بی تو خسم کنار دریااز جور رقیب تو ننالمخارست نَخُست بار خرماسعدی غم دل نهفته می‌دارتا می‌نشوی ز غیر رسواگفته‌ست مگر حسود با توزنهار مرو از این پس آن‌جامن نیز اگرچه ناشکیبمروزی دو برای مصلحت رابنشینم و صبر پیش گیرمدنباله‌ی کار خویش گیرم بربود جمالت ای مه نواز ماه شب چهارده ضوچون می‌گذری بگو به طاوسگر جلوه‌کنان روی چنین روگر لاف زنی که من صبورمبعد از تو، حکایت است و مشنودستی ز غمت نهاده بر دلچشمی ز پی ات فتاده در کویا از در عاشقان درون آییا از دل طالبان برون شوزین جور و تحکّمت غرض چیست؟بنیاد وجود ما کن و رویا مُتلِفَ مُهجَتی و نَفسیاللهُ یَقیک محضر السوبا من چو جوی ندید معشوقنگرفت حدیث من به یک جوگفتم کهنم مبین که روزیبینی که شود به خلعتی نودر سایه‌ شاه آسمان‌قدرمه ‌طلعت آفتاب‌پرتووز لفظ من این حدیث شیرینگر می‌نرسد به گوشِ خسروبنشینم و صبر پیش گیرمدنباله‌ی کار خویش گیرم لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت یازدهم – سحرِ بابِلشبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.