چهل و هفت – دایگان و شیر

‌مولانا‌‌‌هر خوشی که فوت شد از تو مباش اندوهگینکو به نقشی دیگر آید سوی تو می دان یقیننی خوشی مر طفل را از دایگان و شیر بودچون برید از شیر آمد آن ز خمر و انگبیناین خوشی چیزی است بی‌چون کآید اندر نقش‌هاگردد از حقه به حقه در میان آب و طینلطف خود پیدا کند در آب باران ناگهانباز در گلشن درآید سر برآرد از زمینگه ز راه آب آید گه ز راه نان و گوشتگه ز راه شاهد آید گه ز راه اسب و زیناز پس این پرده‌ها ناگاه روزی سر کندجمله بت‌ها بشکند آنک نه آن است و نه اینجان به خواب از تن برآید در خیال آید پدیدتن شود معزول و عاطل صورتی دیگر مُبینگویی اندر خواب دیدم همچو سروی خویش راروی من چون لاله زار و تن چو ورد و یاسمینآن خیال سرو رفت و جان به خانه بازگشتان فی هذا و ذاک عبرة للعالمینترسم از فتنه وگر نی گفتنی‌ها گفتمیحق ز من خوشتر بگوید تو مهل فتراک دینفاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتنان گندم گر نداری گو حدیث گندمینآخر ای تبریز جان اندر نجوم دل نگرتا ببینی شمس دنیا را تو عکس شمس دین لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت دوازدهمشبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.