هفت - شاهنامه ابومنصوری

فردوسی : گفتار اندر فراهم آوردن شاهنامه سَخُن هرچه گویم همه گفته‌اندبَرِ باغِ دانش همه رُفته‌اندکسی کو شود زیرِ نَخل بلندهمان سایه زو باز دارد گزندتوانم مگر پایگـَه ساختنبَرِ شاخِ آن سروِ سایه‌فکناگر بَر درختِ بَرومند جایبیابم، به از بَرشدن نیست رایازین نامور نامه‌ی شهریاربمانم به گیتی یکی یادگارتو این را دروغ و فَسانه مدانبه یکسان رَوِشنِ زمانه مدانازو هرچه اندر خورد با خِرَددگر بر رَهِ رمز معنی بَرَدیکی نامه بود از گـَهِ باستانفراوان بدو اَندرون داستانپراگنده در دستِ هر موبَدیوَزو بهره‌ای نَزدِ هر بِخرَدی یکی پَهلوان بود دهقان‌نژاددَلیر و بزرگ و خردمند و رادپژوهنده‌ی روزگارِ نُخُستگذشته سَخُن‌ها همه باز جُستزِ هر کشوری موبَدی سالخَوردبیاور کین نامه را یاد کردبپرسیدشان از کَیان جهانوُزآن نامبُردار فَرّخ‌مِهانکه گیتی به آغاز چون داشتندکه ایدون به ما خوار بگذاشتند؟چگونه سرآمد به نیک‌اختریبر ایشان بَر آن روزِ کُندآوریبگفتند پیشش یکایک مِهانسَخُن‌های شاهان و گَشتِ جهانچو بشنید ازیشان سِپهبَد سَخُنیکی نامورنامه افکند بُنچُنین یادگاری شد اندر جهانبر او آفرین از کِهان و مِهان لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت سوم : نامور نامه فردوسی شبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.