هجده – تَنگِ شکر

سعدی : بند یازدهم و دوازدهم ترجیع‌بند ای زلف تو هر خمی کمندیچشمت به کرشمه چشم‌بندیمخرام بدین صفت مباداکز چشم بدت رسد گزندیای آینه ایمنی که ناگاهدر تو رسد آه دردمندییا چهره بپوش یا بسوزانبر روی چو آتشت سپندیدیوانه‌ی عشقت ای پری‌رویعاقل نشود به هیچ پندیتلخست دهانِ عیشم از صبرای تَنگِ شکر بیار قندیای سرو به قامتش چه مانی؟زیباست ولی نه هر بلندیگِریم به امید و دشمنانمبر گریه زنند ریشخندیکاجی ز درم درآمدی دوست تا دیده‌ی دشمنان بکندییارب چه شدی اگر به رحمتباری سوی ما نظر فکندییکچند به خیره عمر بگذشتمن بعد بر آن سرم که چندیبنشینم و صبر پیش گیرمدنباله‌ی کار خویش گیرم دردا که به لب رسید جانمآوخ که ز دست شد عنانمکس دید چو من ضعیف هرگزکز هستی خویش درگمانمپروانه‌ام اوفتان و خیزانیکباره بسوز و وارهانمگر لطف کنی بجای اینمور جور کنی سزای آنمجز نقش تو نیست در ضمیرمجز نام تو نیست بر زبانمگر تلخ کنی به دوریم عیشیادت چو شکر کند دهانماسرار تو پیش کس نگویماوصاف تو پیش کس نخوانمبا درد تو یاوری ندارموز دست تو مَخلصی ندانمعاقل بجهد ز پیش شمشیرمن کشته‌ی سر بر آستانمچون در تو نمی‌توان رسیدنبه زان نبود که تا توانمبنشینم و صبر پیش گیرمدنباله‌ی کار خویش گیرم لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت هشتم – اسم اعظم و قسمت نهم – طاق و جُفت شبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.