پنجاه و چهار – عروسِ بخت

حافظ‌دَرِ سرای مغان رُفته بود و آب زده نشسته پیر و صلایی به شیخ و شاب زده  سبوکشان همه در بندگیش بسته کمر ولی ز ترک کله چتر بر سحاب زده شعاع جام و قدح نور ماه پوشیده عذار مغبچگان راه آفتاب زده گرفته ساغر عشرت فرشتة رحمت ز جرعه بر رخ حور و پری گلاب زده ز شور و عربدة شاهدان شیرین کار شکر شکسته سمن ریخته رباب زده عروس بخت در آن حجله با هزاران ناز شکسته کسمه و بر برگ گل گلاب زده  سلام کردم و با من به روی خندان گفت که ای خمارکش مفلس شراب زدهکه این کند که تو کردی به ضعف همت و رایز گنج خانه شده خیمه بر خراب زده؟وصال دولت بیدار ترسمت ندهندکه خفته‌ای تو در آغوش بخت خواب زدهبیا به میکده حافظ که بر تو عرضه کنمهزار صف ز دعاهای مستجاب زده فلک جنیه‌کش شاه‌ نصرت‌الدین استبیا ببین مَلَکَش درست در رکاب زدهخرد که ملهم غیب است، بهر کسبِ شرفزِبامِ عرش صدش بوسه بر جناب زده لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت چهاردهمشبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.