پنجاه و شش – دلبر ترسا

هاتف اصفهانی‌از تو ای دوست نگسلم پیوند ور به تیغم بُرند بند از بند الحق ارزان بود ز ما صد جان وز دهان تو نیم شکّرخند ای پدر پند کم دِه از عشقم که نخواهد شد اهل این فرزند پندِ آنان دهند خلق، ای کاش که ز عشق تو می‌دهندم پند من ره کوی عافیت دانم  چه کنم کاوفتاده‌ام به کمند در کلیسا به دلبری ترسا گفتم: ای جان به دام تو در بند ای که دارد به تار زنارت هر سر موی من جدا پیوند ره به وحدت نیافتن تا کیننگ تثلیت بر یکی تا چند؟نام حقِّ یگانه چون شایدکه اَب و ابن و روحِ قُدْس نهند؟لب شیرین گشود و با من گفتوز شکرخند ریخت از لب قندکه گر از سر وحدت آگاهیتهمت کافری به ما مپسنددر سه آیینه شاهد ازلی پرتو از روی تابناک افگند:سه نگردد بَریشَم ار او راپرنیان خوانی و حریر و پرندما در این گفتگو که از یک سوشد ز ناقوس این ترانه بلندکه یکی هست و هیچ نیست جز اووحده لااله الا هو لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت پانزدهمشبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.