صد و نه - یاد باد: حافظ

حافظ‌‌یاد باد آن که سرِ کویِ توام منزل بود‌دیده را روشنی از خاکِ درت حاصل بود‌راست چون سوسن و گل از اثرِ صحبتِ پاک‌بر زبان بود مرا آن چه تو را در دل بود‌دل چو از پیرِ خِرَد نَقلِ مَعانی می‌کرد‌عشق می‌گفت به شرح آن چه بر او مشکل بود‌آه از آن جور و تَطاول که در این دامگَه است‌آه از آن سوز و نیازی که در آن محفل بود‌در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز‌چه توان کرد؟ که سعیِ من و دل باطل بود‌دوش بر یادِ حریفان به خرابات شدم‌خُمِ مِی دیدم، خون در دل و پا در گل بود‌بس بِگَشتَم که بپرسم سببِ دردِ فِراق‌مفتیِ عقل در این مسأله لایَعْقِل بود‌راستی خاتمِ فیروزه‌ی توران‌شاهی‌خوش درخشید ولی دولتِ مُستَعجِل بود‌دیدی آن قهقههٔ کبکِ خرامان حافظکه ز سرپنجهٔ شاهینِ قضا غافل بود ‌‌‌لینک های پادکست‌‌پادکست بوطیقا - قسمت بیستم و پنجم‌شبکه های اجتماعی : یوتوب بوطیقا | اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقا‌‌حمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقا‌تماس : [email protected]  Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.