شانزده – سپهرِ لاجوردی

سعدی : بند هفتم و هشتم ترجیع‌بند ای دل نه هزار عَهد کردیکاندر طلبِ هوا نگردی؟کس را چه گنه تو خویشتن رابر تیغ زدی و زخم خَوردیدیدی که چگونه حاصل آمداز دعوی عشق روی‌زردییا دل بنهی به جور و بیدادیا قصّه‌ی عشق درنوردیای سیم‌تن سیاه گیسوکز فکر سرم سپید کردیبسیار سیه، سپید کرده‌ستدورانِ سپهر لاجوردیصلح است میان کفر و اسلامبا ما تو هنوز در نبردیسر بیش گران مکن، که کردیماِقرار به بندگی و خَردیبا دردِ تواَم خوشست ازیراکهم دردی و هم دوای دردیگفتی که صبور باش، هیهاتدل موضع صبر بود و بردیهم چاره تحمّل است و تسلیمورنه به کدام جهد و مردیبنشینم و صبر پیش گیرمدنباله‌ی کار خویش گیرم بگذشت و نگه نکرد با مندر پای کشان، ز کبر دامندو نرگسِ مستِ نیم‌‌خوابشدر پیش و به حسرت از قفا منای قبله‌ی دوستانِ مشتاقگر با همه آن کنی که با منبسیار کسان که جانِ شیریندر پای تو ریزد اَولا منگفتم که شکایتی بخوانماز دست تو پیشِ پادشا منکاین سَخت‌دلی و سُست‌مِهریجرم از طرفِ تو بود یا من؟دیدم که نه شَرطِ مهربانی‌ستگر بانگ برآرم از جفا منگر سر برود فدای پایتدست از تو نمی‌کنم رها منجز وصل توام حرام باداحاجت که بخواهم از خدا منگویندم ازو نظر بپرهیزپرهیز ندانم از قضا منهرگز نشنیده‌ام که یاریبی‌یار صبور بود تا منبنشینم و صبر پیش گیرمدنباله‌ی کار خویش گیرم لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت هفتم – نرگسِ مست شبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.