شصت و هشت - بتِ طنّاز: شاه نعمت الله ولی

شاه نعمت الله ولی‌(ترجیع‌بند: بند 5 از 9)‌‌‌‌‌‌غمزهٔ شوخ آن بت طنازمی کشد خلق را به عشوه و نازدر پس پرده می نوازد چنگمطرب عود سوز بربط سازاو شهنشاه مسند خویشیما گدایان آستان نیازگه بود همچو باده جان پرورگه بود چون خمار روح گدازاوست مقصود ساکنان کنشتاوست مطلوبِ رهروان حجازگر کشد خسرویست کامرواور ببخشد شهی است بنده نوازای دل ار آرزوی آن داریکه شود با تو آشکار این ر ازگذری کن به سوی میخانهتا ببینی حقیقتی ز مجازسر به سر صوفیان، با معنیهر یکی بر کشیده‌اند آواز که سراسر جهان و هرچه در اوستعکس یک پرتوی است از رخ دوست لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت چهاردهم | قسمت پانزدهم | قسمت شانزدهمشبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.