سی و چهار – فریاد و جَزَع

در عهد تو ای نگار دلبندبس عهد که بشکنند و سوگندبر جان ضعیف آرزومندزین بیش جفا و جور مپسند من چون تو دگر ندیده‌ام خوبمنظور جهانیان و محبوبدیگر نرود به هیچ مطلوبخاطر که گرفت با تو پیوند ما را هوس تو کس نیاموختپروانه به جهد خویشتن سوختعشق آمد و چشم عقل بر دوختشوق آمد و بیخ صبر برکند دوران تو نادر اوفتادستکاین حسن خدا به کس ندادستدر هیچ زمانه‌ای نزادستمادر به جمال چون تو فرزند ای چشم و چراغ دیده حیخون ریختنم چه می‌کنی هیاین جور که می‌بریم تا کیوین صبر که می‌کنیم تا چند؟ هرلحظه به سر درآیدم دودفریاد و جزع نمی‌کند سودافتادم و مصلحت چنین بودبی‌بند نگیرد آدمی پند دل رفت و عنان طاقت از دستسیل آمد و ره نمی‌توان بستمن نیستم ار کسی دگر هستاز دوست به یاد دوست خرسند مهر تو نگار سرو قامتبر من رقمست تا قیامتبادست به گوش من ملامتواندوه فراق کوه الوند دل در طلب تو رفت و دینمجان نیز طمع کنی یقینممستوجب این و بیش ازینمباشد که چو مردم خردمندبنشینم و صبر پیش گیرمدنبالهٔ کار خویش گیرم لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت یازدهمشبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.