Kardio-Know-How

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam drugą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026. Moja praca habilitacyjna dotyczyła prognostycznej roli oceny rezerwy kurczliwości w idiopatycznej kardiomiopatii rozstrzeniowej i została opublikowana w Chest: https://journal.chestnet.org/article/S0012-3692(15)34303-8/abstract, ale od tamtej pory świat kardiomiopatii zmienił się całkowicie. Najlepiej było to widać podczas III Międzynarodowego Kongresu Kardiomiopatii w Warszawie 30 marca 2026 roku, organizowanego przez I Klinikę i Katedrę Kardiologii WUM pod kierunkiem prof. Marcina Grabowskiego, prof. Krzysztofa Ozierańskiego i doc. Agaty Tymińskiej, a wszystkie wykłady dostępne są tutaj: https://remedium.md/wideo/iii-miedzynarodowy-kongres-kardiomiopatii-237/otwarcie-konferencji-875. Dziś kardiomiopatie leczymy zupełnie innymi lekami, coraz większą rolę odgrywa diagnostyka genetyczna, nowoczesna ocena ryzyka oraz terapie celowane, dzięki którym rokowanie pacjentów jest znacznie lepsze niż jeszcze dekadę temu. Szczególną uwagę podczas ACC zwróciła kardiomiopatia przerostowa u młodocianych pacjentów, ponieważ pojawiła się realna szansa zatrzymania niekorzystnej przebudowy mięśnia sercowego już na bardzo wczesnym etapie choroby. Kluczową rolę odgrywa tu mavacamten — doustny inhibitor miozyny sercowej stosowany w objawowej kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu lewej komory, wymagający jednak ścisłego monitorowania frakcji wyrzutowej lewej komory i bezpieczeństwa terapii. Badanie SCOUT-HCM wykazało, że u pacjentów w wieku 12–18 lat mavacamten znacząco obniża gradient w drodze odpływu lewej komory, zmniejsza grubość przegrody, poprawia klasę NYHA oraz redukuje NT-proBNP bez istotnych działań niepożądanych. To przełomowe podejście pokazuje, że doświadczenia kardiologii dorosłych coraz szybciej trafiają do kardiologii dziecięcej i zaczynamy leczyć choroby dorosłych już od 12 roku życia nowoczesnymi terapiami znanymi z praktyki dorosłych pacjentów. Drugim ważnym tematem ACC była amyloidoza transtyretynowa i lek acoramidis, którego skuteczność potwierdzono w wieloletnich obserwacjach opublikowanych w NEJM: https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2601103 oraz w JAMA Cardiology: https://jamanetwork.com/journals/jamacardiology/fullarticle/2847055. Długotrwałe leczenie acoramidisem redukowało śmiertelność całkowitą o 45% i ryzyko pierwszej hospitalizacji sercowo-naczyniowej o 47%, pokazując jak ogromne znaczenie ma wczesne i nieprzerwane leczenie chorób kardiomiopatycznych. Przyszłość należy jednak także do terapii genowych, czego przykładem jest HEROIC-PKP2 w kardiomiopatii arytmicznej, gdzie leczenie ukierunkowane na mutację genu PKP2 może radykalnie ograniczyć ryzyko groźnych arytmii i nagłych zgonów sercowych. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam drugą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.  Nadciśnienie płucne rozpoznajemy przy średnim ciśnieniu powyżej 20 mmHg, a kluczowa jest grupa I WHO związana z przebudową tętnic płucnych. Choroba wynika m.in. z zaburzenia równowagi między aktywiną a BMP, prowadząc do wzrostu oporu, przeciążenia prawej komory i zgonu w ciągu kilku lat.Objawem dominującym jest duszność wysiłkowa, często niewidoczna w spoczynku, ale nasilona nawet przy krótkim marszu. Przełomem okazał się sotatercept, który w badaniu STELLAR poprawił dystans marszu, parametry biochemiczne i znacząco zmniejszył śmiertelność (https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2213558). W badaniu ZENITH u pacjentów wysokiego ryzyka wykazano szybkie i wyraźne zmniejszenie ryzyka zgonu, przeszczepu płuc i hospitalizacji (https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2415160).Nowe dane dotyczą także grupy II nadciśnienia płucnego w HFpEF, szczególnie postaci mieszanej CpcPH o wysokiej śmiertelności. Sotatercept działa jako inhibitor sygnalizacji aktywiny i jako pierwszy lek nie opiera się na rozszerzaniu naczyń, lecz wpływa na przebudowę naczyń. W badaniu CADENCE poprawiał opór płucny, ciśnienie, NT-proBNP i wydolność wysiłkową przy dobrej tolerancji (https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCULATIONAHA.126.079918). To podejście wpisuje się w nową koncepcję HFpEF Miltona Packera, opisaną m.in. tutaj: https://open.spotify.com/episode/23WzUWHSoF1lZoiE130nEW?si=f12fe0e345e54111 oraz https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1071916426002289. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam drugą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026. Do gabinetu trafia typowy pacjent z migotaniem przedsionków (75 lat, CHA₂DS₂-VASc 3, wielochorobowość, brak przeciwwskazań do DOAC), a dylemat dotyczy wyboru między leczeniem przeciwzakrzepowym a zamknięciem uszka lewego przedsionka (LAA). Najnowsze badania i opinie ekspertów są podzielone: Kim Eagle dopuszcza implantację zamiast DOAC, natomiast John Mandrola krytykuje procedurę i wskazuje na brak wystarczających dowodów z randomizowanych badań. Autor podkreśla jednak własne, bardziej zachowawcze podejście. Podstawową strategią jest stosowanie DOAC u każdego pacjenta, który może je przyjmować, niezależnie od opinii czy obaw wynikających z publikacji. W przypadku krwawienia zaleca modyfikację terapii (zmiana leku lub dawki), nawet przy współistniejącej zatorowości płucnej. Dopiero powtarzające się poważne krwawienia, zwłaszcza bez wskazań typu PE/DVT, skłaniają do rozważenia zamknięcia LAA i przejścia na ASA. Szczególnymi wskazaniami do zamknięcia uszka są krwawienia do OUN lub wysokie ryzyko ich wystąpienia potwierdzone przez specjalistów (neurolog, neurochirurg, onkolog). Po zabiegu standardowo stosuje się ASA, ale przy jego nietolerancji możliwe jest całkowite odstawienie leczenia przeciwzakrzepowego. Dane wskazują, że ryzyko udaru w takiej sytuacji pozostaje relatywnie niskie, co potwierdza badanie: https://eurointervention.pcronline.com/article/a-comparison-of-simplified-or-conventional-antithrombotic-regimens-after-left-atrial-appendage-closure-in-patients-at-high-bleeding-risk-the-platebrisk-study. Dodatkowe informacje o polskich osiągnięciach można znaleźć w suplemencie: https://journals.viamedica.pl/polish_heart_journal/article/view/108435.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam drugą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.  Migotanie przedsionków będzie narastać wraz z epidemią otyłości, ponieważ dzieli z nią wspólny szlak patofizjologiczny prowadzący także do HFpEF, dlatego kluczowe znaczenie ma leczenie przyczynowe (upstream therapy), a nie rutynowa kardiowersja. W badaniu CLOSURE-AF porównującym DOAC z zamknięciem uszka lewego przedsionka (LAA) u pacjentów wysokiego ryzyka uzyskano podobną liczbę udarów i krwawień, ale więcej zgonów w grupie LAA, mimo czego publikacja sugeruje „nie gorszość” tej strategii (https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2513310). Z kolei w badaniu CHAMPION-AF u pacjentów niższego ryzyka LAA wiązało się z większą liczbą udarów, ale mniejszą liczbą (głównie nieciężkich) krwawień, przy braku różnic w ciężkich krwawieniach i istotnym ryzyku powikłań okołozabiegowych. Autorzy sugerują możliwość traktowania LAA jako alternatywy dla DOAC w ramach wspólnego podejmowania decyzji, choć dane nie pokazują jednoznacznej przewagi klinicznej (https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2517213). Całość prowadzi do pytania, czy u typowego pacjenta z FA bez przeciwwskazań do DOAC należy pozostać przy leczeniu zachowawczym, czy rozważać interwencję zabiegową, mimo ograniczonych korzyści twardych punktów końcowych (https://journals.viamedica.pl/polish_heart_journal/article/view/108435). Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam pierwszą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026. Od lat sprzeciwiam się wykonywaniu badań i procedur, co do których nie mam przekonania klinicznego. Przykładem jest pacjent z ciężką stenozą aortalną kwalifikowany do TAVI, u którego w angio CT wykryto istotne zwężenia wieńcowe. W takich przypadkach pojawiają się trzy pytania: czy robić koronarografię, czy rewaskularyzację i co wykonać najpierw. Badanie PRO-TAVI (https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(26)00308-9/abstract?rss=yes) analizowało sens wykonywania rewaskularyzacji przed TAVI. Porównano strategię PCI przed TAVI z podejściem bezpośredniego TAVI i nie wykazano istotnych różnic w zgonach, zawałach czy udarach. Jednocześnie strategia bez PCI oznaczała aż o 92% mniej rewaskularyzacji oraz wyraźnie mniej krwawień i powikłań. Aktualne wytyczne ESC/PTK 2025 ograniczają wskazania do rewaskularyzacji, szczególnie przy zwężeniach <90%. Wyniki te wspierają podejście, by przy dominującej stenozie aortalnej ograniczyć diagnostykę do angio-CT i nie wykonywać rutynowo PCI przed TAVI. Podobne wnioski sugerowały wcześniej badania ACTIVATION (https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jcin.2021.06.041) i NOTION-3 (https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa2401513), choć z pewnymi różnicami w interpretacji. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam najnowsze doniesienia w kwestii etiologii przewlekłej niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową. Niewydolność serca przez lata utożsamiano głównie z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF), jednak obecnie wiemy, że stanowi ona tylko około połowy przypadków, a coraz częściej dominuje HFpEF. Pierwsze obserwacje HFpEF sięgają 1985 roku, gdy opisano pacjentów z objawami niewydolności serca mimo prawidłowej funkcji skurczowej. Przez dekady choroba ta była trudna do leczenia, a skuteczna farmakoterapia pojawiła się dopiero niedawno dzięki flozynom i agonistom GLP-1. Kluczowym pytaniem pozostawało jednak jej pochodzenie. Tradycyjnie uważano, że wynika z wielochorobowości (np. nadciśnienia, choroby wieńcowej), ale dane epidemiologiczne temu przeczą. Równolegle do wzrostu liczby przypadków HFpEF obserwujemy natomiast gwałtowny wzrost otyłości, szczególnie trzewnej. Tkanka tłuszczowa wisceralna działa jako narząd endokrynny, wydzielając adipokiny wpływające na stan zapalny, przerost i włóknienie mięśnia sercowego oraz retencję wody. Kluczowym wskaźnikiem ryzyka jest stosunek talii do wzrostu (WHtR), a jego wartość powyżej 0,5 silnie koreluje z chorobami, w tym HFpEF. Proponowana sekwencja patogenezy wskazuje, że to otyłość prowadzi do HFpEF, a dopiero później pojawiają się inne choroby współistniejące. Dane pokazują, że aż 96% pacjentów z HFpEF ma WHtR > 0,5, co silnie wspiera tę hipotezę (https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJM198501313120504 ,  https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacc.2025.06.055 ). Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam statystyki kardiologiczne związane z Województwem Łódzkim. Na stronie KKH dostępna pełna prezentacja ze statystykami kardiologicznymi. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam statystyki kardiologiczne związane z Województwem Łódzkim. Na stronie KKH dostępna pełna prezentacja ze statystykami kardiologicznymi. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam efekty połączenia leków hamujących krzepnięcie krwi.Podczas pilnej konsultacji chirurgicznej pojawiło się pytanie o pacjenta z niedrożnością jelit przyjmującego asundexian w badaniu klinicznym i możliwość natychmiastowej operacji. Z wcześniejszych epizodów podcastu przypomniałem sobie mechanizm działania tego leku – doustnego inhibitora czynnika XIa – który hamuje zakrzepicę, ale w mniejszym stopniu zaburza fizjologiczną hemostazę niż klasyczne DOAC.Asundexian działa wyżej w kaskadzie krzepnięcia niż apiksaban czy riwaroksaban, dlatego przy uszkodzeniu tkanek nadal może powstać trombina i skrzeplina zatrzymująca krwawienie. Badanie PACIFIC-AF wykazało znacznie mniej krwawień niż przy apiksabanie, natomiast w badaniu OCEANIC-AF lek okazał się gorszy w zapobieganiu udarom u chorych z migotaniem przedsionków. Dzięki tej wiedzy uznałem, że pacjent może być operowany – tym bardziej że ostatnią dawkę przyjął trzy dni wcześniej – a operacja przebiegła bez problemów z hemostazą. Asundexian jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem czynnika XIa, przyjmowanym raz dziennie, z okresem półtrwania ok. 16–18 godzin i niewielką eliminacją nerkową (<15%). Czynnik XI ma niewielkie znaczenie w fizjologicznej hemostazie, ale sprzyja patologicznej zakrzepicy, dlatego jego hamowanie jest atrakcyjnym celem terapeutycznym. Najnowsze wyniki badania OCEANIC-STROKE zaprezentowane na International Stroke Conference 2026 sugerują, że dodanie asundexianu do standardowej terapii po udarze może zmniejszyć ryzyko kolejnego udaru o ok. 26%, przy niewielkim wzroście krwawień. Moim zdaniem to bardzo interesująca strategia terapeutyczna, która w przyszłości mogłaby znaleźć zastosowanie także w przewlekłych zespołach wieńcowych jako przedłużenie terapii przeciwzakrzepowej po rewaskularyzacji. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam efekty połączenia leków hamujących krzepnięcie krwi.Po zawale ściany przedniej skrzeplina w lewej komorze występuje obecnie u 9–12% chorych (a w NMR nawet u ponad 16%), podczas gdy w erze przedtrombolitycznej sięgała 60%. Rezonans magnetyczny wykrywa skrzepliny nawet czterokrotnie częściej niż echo, a tylko około 1/3 zmian widoczna jest w badaniu echokardiograficznym. Link do pełnej wersji artykułu state of the art z roku 2022: https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacc.2022.01.011Ticagrelor zmniejsza częstość skrzeplin względem klopidogrelu, dlatego pozostaje preferowanym składnikiem DAPT. W badaniu APERITIF opublikowanym 25 lutego 2026 w JAMA Cardiology oceniono dodanie naczyniowej dawki riwaroksabanu (2 × 2,5 mg) do DAPT po zawale ściany przedniej.https://jamanetwork.com/journals/jamacardiology/fullarticle/2845590W nowej analizie (ok. 560 pacjentów) redukcja skrzeplin była niewielka i statystycznie nieistotna (poniżej 14% vs >16%), przy większej liczbie głównie drobnych krwawień (BARC 1). Mimo częstego występowania skrzeplin zdarzenia zatorowe były rzadkie (ok. 1–1,5%), a śmiertelność poniżej 1%. W praktyce oznacza to, że rutynowe NMR ani dodawanie riwaroksabanu do DAPT z ticagrelorem tuż po zawale nie wydają się uzasadnione, a kluczowe pozostaje stosowanie skutecznej DAPT.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam najnowsze statystyki kardiologiczne z AHA. Jak co roku pod koniec stycznia analizuję najnowsze dane dotyczące chorób sercowo-naczyniowych, które omawiam także w podcaście Kardio-Know-How. Do 2016 r. korzystałem głównie z amerykańskiego raportu publikowanego w Circulation, a od kilku lat, jako konsultant wojewódzki, współtworzę również polskie zestawienia. W 2024 r. pod kierunkiem prof. Waldemara Banasiaka opublikowaliśmy pierwszy ogólnopolski raport konsultantów obejmujący dane za cały rok – dostępny tutaj: https://journals.viamedica.pl/polish_heart_journal/article/view/108435https://journals.viamedica.pl/polish_heart_journal/article/view/108484Tegoroczny raport amerykański pokazuje spadek liczby zgonów sercowo-naczyniowych do 916 tys., czyli o 26 tys. mniej niż rok wcześniej. Dla porównania: nowotwory odpowiadają za 680 tys. zgonów rocznie w USA, wypadki za 200 tys., udary za 160 tys., a przewlekłe choroby płuc za 145 tys. Umieralność kobiet i mężczyzn spadła w podobnym stopniu – uratowano około 15 tys. osób z każdej grupy w ciągu jednego roku. Jednocześnie tylko 1/4 dorosłych Amerykanów ma wystarczającą aktywność fizyczną, połowa ma nadciśnienie, a 90% spełnia kryteria zespołu sercowo-nerkowo-metabolicznego. Choć hospitalizacje z powodu choroby wieńcowej spadły dwukrotnie w ciągu 20 lat, liczba zgonów z powodu niewydolności serca wzrosła o 33%.Pełny raport AHA dostępny jest tutaj: https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIR.0000000000001412, a dodatkowe dane (także europejskie) tutaj: https://www.heart.org/en/about-us/heart-and-stroke-association-statisticsSzczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam rolę β-adrenolityków we współczesnej kardiologii.To druga część analizy dotyczącej roli β-adrenolityków po zawale serca, skupiona na najnowszych metaanalizach porządkujących sprzeczne wyniki badań REDUCE-AMI, REBOOT i BETAMI-DANBLOCK. Metaanaliza opublikowana w „The Lancet”, oparta na danych indywidualnych pacjentów z EF 40–50%, wykazała 25% redukcję powikłań oraz wyraźny spadek zgonów sercowo-naczyniowych. W tej grupie korzyści z β-adrenolityków nie budzą dziś wątpliwości i przemawiają za ich rutynowym stosowaniem. Druga metaanaliza, opublikowana w „NEJM”, objęła pacjentów z EF ≥50% i wykazała jedynie 3% przewagi β-blokerów, nieosiągając istotności statystycznej. Oznacza to, że nawet w najlepiej rokującej populacji można oczekiwać niewielkiej, choć mierzalnej korzyści klinicznej. Jednocześnie nie wykazano negatywnego wpływu przewlekłego stosowania β-adrenolityków w tej grupie. W praktyce zdecydowana większość pacjentów po zawale nadal ma jednoznaczne wskazania do β-adrenolityków. Wątpliwości dotyczą jedynie niewielkiej grupy chorych po niepowikłanym zawale z EF >50% i bez innych wskazań. W przypadku spadku EF poniżej 50% korzyści z leczenia ponownie stają się wyraźne i istotne klinicznie. Dlatego utrzymanie β-adrenolityków u pacjentów po zawale, przy braku przeciwwskazań, pozostaje strategią bezpieczną i racjonalną klinicznie. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam rolę β-adrenolityków we współczesnej kardiologii. β-adrenolityki od dekad stanowią jeden z fundamentów kardiologii, z udowodnioną redukcją śmiertelności w niewydolności serca i zapobieganiu nagłej śmierci sercowej. Ich skuteczność potwierdzono zarówno w krótkim, jak i długim okresie, co zaskoczyło środowisko już pod koniec lat 70. Po rozczarowaniu antyarytmikami w badaniach CAST, β-blokery utrzymały pozycję leków pierwszego wyboru po zawale serca. Przez lata dominowały także w kontroli częstości w migotaniu przedsionków, leczeniu nadciśnienia oraz w prewencji kardiotoksyczności. W ostatnich latach pojawiły się jednak wątpliwości dotyczące ich roli w długoterminowej terapii po niepowikłanym zawale serca u chorych z zachowaną frakcją wyrzutową. Wytyczne ESC 2023 zalecają β-adrenolityki po ACS niezależnie od EF, ale z umiarkowaną siłą zaleceń w leczeniu przewlekłym. Badanie REDUCE-AMI i REBOOT nie wykazały istotnej różnicy w rokowaniu, choć obserwowano korzystne trendy na rzecz β-blokerów. Przełomowe okazało się badanie BETAMI-DANBLOCK, które wykazało 15% redukcję powikłań u pacjentów z EF ≥40% po PCI. Eksperci podkreślają, że aż 90% pacjentów po zawale ma jednoznaczne wskazania do β-adrenolityków, a wątpliwości dotyczą jedynie wąskiej grupy z EF >50% i bez powikłań. W świetle aktualnych danych pogłoski o „śmierci” β-adrenolityków po zawale serca są wyraźnie przesadzone.  Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam moje działania w Poradni KOS-ZAWAŁ.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku przedstawiam moją opinię na temat wskazań do wykonywania badania TTE u pacjentów o profilu kardio-onkologicznym. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku podsumowuję odcinki KKH w 2025 roku. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku podsumowuję odcinki KKH w 2025 roku. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku podsumowuję odcinki KKH w 2025 roku. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie doniesień z tegorocznego kongresu AHA.W czwartej części podsumowania AHA 2025 wracam do dwóch ostatnich kluczowych badań opublikowanych w NEJM – OCEAN oraz VESALIUS-CV – po wcześniejszych odcinkach poświęconych polypill, nowym terapiom hiperlipidemii, połączeniu DOAC z ASA oraz koncepcji SMuRFs-less. Badanie OCEAN dotyczy fundamentalnego pytania, czy po skutecznej ablacji migotania przedsionków można odstawić doustną antykoagulację u pacjentów z CHA₂DS₂-VASc ≥2, mimo że aktualne wytyczne ACC 2023 oraz ESC/PTK 2024 zalecają jej kontynuację niezależnie od sukcesu zabiegu, co dobrze podsumowuje dokument ekspercki EUROPACE: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11000153/. W OCEAN objęto obserwacją 1284 chorych po skutecznej ablacji, porównując ASA z DOAC przez 3 lata, a następnie wykonując rezonans magnetyczny mózgu w poszukiwaniu klinicznych i niemych udarów. Wyniki pokazały bardzo niskie ryzyko udaru w obu grupach – 0,66% rocznie w grupie ASA i 0,31% w grupie DOAC – przy istotnie większej liczbie drobnych krwawień u chorych leczonych DOAC. Dane te sugerują, że u wyselekcjonowanej, niewielkiej grupy pacjentów po bardzo skutecznej ablacji, młodszych, z niskim CHA₂DS₂-VASc i ścisłym nadzorem rytmu, możliwa może być przyszła modyfikacja zaleceń, choć nie dotyczy to większości chorych z migotaniem przedsionków. Drugim kluczowym badaniem jest VESALIUS-CV, pierwsze duże randomizowane badanie z ewolokumabem w czystej prewencji pierwotnej, u pacjentów wysokiego ryzyka naczyniowego, ale bez przebytych incydentów sercowo-naczyniowych. W badaniu tym, obejmującym ponad 12 tysięcy chorych leczonych statynami, ewolokumab obniżył stężenie LDL o 55% i zmniejszył częstość zawałów, udarów oraz zgonów sercowo-naczyniowych o 25% w 5-letniej obserwacji. Co szczególnie istotne, całkowita śmiertelność spadła o 20%, co jest rzadko obserwowanym efektem w badaniach prewencji pierwotnej. Wspólnym wnioskiem z OCEAN i VESALIUS-CV jest to, że nowoczesna kardiologia coraz precyzyjniej identyfikuje grupy chorych, u których można bezpiecznie modyfikować leczenie przeciwzakrzepowe lub intensyfikować terapię lipidową, osiągając realną redukcję powikłań i śmiertelności. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam pojęcie SMuRFs-less. Coraz więcej pojawia się skrótów opisujących szczególne fenotypy choroby niedokrwiennej serca, począwszy od MINOCA i INOCA, a także ANOCA, które omawiałem szerzej w odcinku 117 z 12 maja 2023 roku: https://open.spotify.com/episode/37HPbmamx5qiDVN8fUdhth?si=881fb4ec4a9143cb. Niedługo potem, 24 maja 2023 roku, w podcaście Heart ukazała się rozmowa na ten temat, choć bez użycia terminu ANOCA, lecz z rzetelnym omówieniem MINOCA i INOCA: https://open.spotify.com/episode/57BS26FP3UGH0vnb18xasn?si=4e763c576cde47bf. Dziś jednak do słownika dołącza kolejny ważny skrót – SMuRFs-less – określający pacjentów z zawałem serca i ze zwężeniami tętnic wieńcowych, ale pozbawionych klasycznych, modyfikowalnych czynników ryzyka, co opisano po raz pierwszy w JACC we 09/2023: https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacc.2023.06.045. Rok później ukazała się analiza NMR pacjentów po zawale, w której po raz pierwszy pojawiło się samo pojęcie SMuRFs-less: https://www.ejinme.com/article/S0953-6205(23)00297-2/fulltext. Ogromny rezonans wywołał także znakomity tekst Paula Ridkera „SMuRF-less but inflamed”, opublikowany podczas Kongresu ESC, który jednoznacznie łączy zawał bez czynników ryzyka ze stanem zapalnym i podkreśla znaczenie hsCRP: https://academic.oup.com/eurheartj/advance-article-abstract/doi/10.1093/eurheartj/ehaf658/8242429?redirectedFrom=fulltext. Problem SMuRFs-less okazał się klinicznie doniosły – obejmuje ok. 11% wszystkich pacjentów z OZW i ponad 20% chorych ze STEMI, co w Polsce w 2024 roku przełożyło się na ok. 11 tysięcy takich przypadków, zgodnie z danymi z naszej publikacji w Polish Heart Journal: https://journals.viamedica.pl/polish_heart_journal/article/view/108435. Pacjenci ci mają wyższe ryzyko wczesnej śmiertelności, częściej doświadczają zatrzymania krążenia, wstrząsu kardiogennego i powikłań okołozabiegowych, a jednocześnie częściej brakuje u nich tradycyjnych czynników ryzyka, za to częściej występują te nietradycyjne, jak choroby zapalne, obciążenia rodzinne czy zaburzenia psychiczne. Leczenie tych chorych okazuje się mniej zgodne z zaleceniami – rzadziej otrzymują statyny, ACE-I, β-blokery czy leki przeciwpłytkowe – dlatego poprawa rokowania zaczyna się od poprawy terapii, w tym intensyfikacji statyn i zwiększenia stosowania pełnego GDMT. Kluczową rolę w ocenie ryzyka odgrywają trzy markery: LDL-C, hsCRP i LP(a), z których każdy niezależnie przewiduje ryzyko zawału, choć aktualne skale ryzyka uwzględniają jedynie LDL-C, dlatego konieczne jest ich uzupełnienie o hsCRP>3 i LP(a)>30. Wreszcie, coraz większego znaczenia nabiera koncepcja zapalna zawału serca, obejmująca zarówno intensywną kontrolę stanu zapalnego – od leczenia infekcji i dbałości o styl życia, po potencjalne terapie przeciwzapalne w rodzaju kolchicyny czy IL-1β-inhibitorów – jak i pełną modyfikację skal ryzyka, bo pacjent SMuRFs-less, pozbawiony tradycyjnych czynników, ma w pierwszym roku prawie dwukrotnie wyższe ryzyko zgonu niż ten klasyczny, palący tytoń czy z hiperlipidemią. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku rozpoczynam kontynuuję omawianie doniesień z tegorocznego kongresu AHA.Pacjent z migotaniem przedsionków po przezskórnej rewaskularyzacji często wymaga połączenia DOAC z terapią przeciwpłytkową i w wielu przypadkach jest to rozwiązanie nie tylko dopuszczalne, lecz konieczne. W terapii potrójnej – DOAC, ASA i inhibitor P2Y12 – jedynym rekomendowanym inhibitorem P2Y12 jest klopidogrel, ponieważ ticagrelor i prasugrel znacząco zwiększają ryzyko krwawień, co potwierdzają zarówno wytyczne ESC 2023, jak i dane kliniczne dostępne m.in. w przeglądzie: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12429601/pdf/jcm-14-06331.pdf. Obecne standardy ESC/PTK oraz ACC/AHA wskazują, że potrójna terapia powinna trwać jak najkrócej, z reguły jedynie w trakcie hospitalizacji, a wyjątkowo do miesiąca u chorych szczególnie wysokiego ryzyka zakrzepicy. Przy wypisie odstawiamy ASA i pozostawiamy schemat DOAC + klopidogrel, co ma najsilniejsze potwierdzenie naukowe, zwłaszcza w badaniu AUGUSTUS: https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa1817083. Terapia podwójna trwa standardowo 12 miesięcy po OZW i złożonej PCI oraz 6 miesięcy po prostej rewaskularyzacji w PZW, po czym przechodzi się do monoterapii DOAC. Badanie OPTIMA-AF zaprezentowane na AHA pokazało, że skrócenie terapii DOAC + P2Y12 do jednego miesiąca nie zwiększa ryzyka powikłań niedokrwiennych, za to redukuje liczbę krwawień aż o połowę. Przeciwna strategia, czyli przedłużanie terapii DOAC + klopidogrel ponad 12 miesięcy, okazała się szkodliwa, co jednoznacznie wykazano w badaniu ADAPT AF-DES: https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2512091. Najnowsze dane – w tym badanie AQUATIC (https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2507532) oraz metaanaliza opublikowana w Circulation: https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCULATIONAHA.125.077141 – potwierdzają, że każdy dodatkowy lek przeciwpłytkowy podawany z DOAC zwiększa liczbę krwawień i powikłań ogółem, nie przynosząc korzyści niedokrwiennych. W świetle tych wyników zarówno wytyczne, jak i najnowsza literatura konsekwentnie promują strategię maksymalnego skracania terapii skojarzonych oraz szybki powrót do monoterapii DOAC. Praktyczny wniosek jest jednoznaczny: u pacjentów z AF po PCI obowiązuje zasada „jak najkrócej w połączeniu, jak najszybciej DOAC solo”, zgodna z aktualnym stanem wiedzy i wynikami największych badań ostatnich lat. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku rozpoczynam kontynuuję omawianie doniesień z tegorocznego kongresu AHA.Przeanalizowałem ponownie prezentacje z AHA 2025 i na drugim miejscu najważniejszych przełomów stawiam nowoczesne terapie lipidowe oparte na mRNA i edycji genów. Choć kardiologia wciąż opiera się głównie na klasycznej farmakoterapii, pojawiają się już u nas technologie znane z onkologii — przeciwciała monoklonalne i terapie oparte na RNA. W Polsce mamy alirokumab i inklisiran w programie B.101, a 27 listopada odbędzie się webinar z prof. Chlebusem nt. nowego otwarcia programu (link: https://sanofi.zoom.us/j/92476088795?pwd=DzcZmFDH7j2PzjQg3tZYuejpMNilmz.1). Pierwszą część stanowi Olezarsen z badań CORE-TIMI 72 — lek działający na mRNA apoC-III, obniżający TG nawet o 70% i redukujący ryzyko ostrego zapalenia trzustki o 85%. Nie efekty kliniczne, lecz sama nowa koncepcja terapii mRNA jest tu dla mnie kluczowa, choć aktualne badania pokazały nieoczekiwany wzrost LDL o ok. 50%. Mechanizm Olezarsenu opiera się na antysensownym oligonukleotydzie GalNAc3 kierowanym do hepatocytów i degradacji mRNA APOC3, co derepresjonuje lipazę lipoproteinową i przyspiesza klirens TG. Wyniki wraz z udziałem prof. Banacha opublikowano w NEJM: https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2512761 oraz wcześniejsze dane: https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2507227. Drugą częścią nowości jest edycja genu ANGPTL3 — białka regulującego metabolizm lipidów, którego naturalne warianty utraty funkcji obniżają LDL i TG. Preparat CTX310 zawiera CRISPR-Cas9 zamknięty w nanocząsteczkach lipidowych i w badaniu fazy I (rok obserwacji) wykazał przede wszystkim bezpieczeństwo stosowania. To początek fascynującej drogi, która może w przyszłości doprowadzić do trwałego obniżania lipidów jednorazową terapią genową. Najnowsze doniesienia NEJM sugerują, że era leczenia aterogenezy poprzez edycję genów właśnie się rozpoczyna (https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa2511778).Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku rozpoczynam omawianie doniesień z tegorocznego kongresu AHA.Koncepcja polypil ma długą historię — od klasycznych projektów Salima Yusufa, przez rewolucję w leczeniu nadciśnienia dzięki SPC, aż po nowsze dane dotyczące statyny z ezetymibem (https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacc.2023.05.042). W prewencji wtórnej szybkie wdrożenie statyny + ezetymibu w jednej tabletce zmniejsza ryzyko zgonów, zawałów i rewaskularyzacji o około 25% w porównaniu z terapią sekwencyjną. Najnowsza, czwarta odsłona dotyczy niewydolności serca, gdzie teoretycznie idealnie pasuje model polypil obejmujący 4 filary terapii, choć dotąd utrudniały to liczne dawki β-blokerów i ACE-I. W badaniu POLY-HF (https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCOUTCOMES.125.012834) sprawdzono SPC zawierającą empagliflozynę 10 mg, spironolakton 12,5 mg i metoprolol 25–150 mg u pacjentów z HFrEF. Po 6 miesiącach częstość stosowania pełnej terapii wzrosła o 50%, a samodzielne odstawianie leków spadło z 18% do 4%. Poprawiła się EF (+3,5%), NT-proBNP spadło o 35%, zmniejszyła się hiperkaliemia i redukowano spadek GFR. Odnotowano także poprawę jakości życia i łączną redukcję powikłań oraz zgonów o 59%, a hospitalizacji o 60%. To niewielkie, ale przełomowe badanie pokazuje, że polypil może zmienić praktykę w niewydolności serca poprzez uproszczenie terapii. Co więcej, najnowsze wytyczne AHA/ACC dotyczące nadciśnienia po raz pierwszy jednoznacznie zaleciły stosowanie SPC (https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIR.0000000000001356).Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku rozpoczynam omawianie doniesień z tegorocznego kongresu TCT. Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi i prowadzę podcast Kardio-Know-How, część portalu edukacyjnego o tej samej nazwie. Niedomykalność mitralna dzieli się na pierwotną (degeneracyjną) i wtórną (czynnościową) — rozróżnienie to ma kluczowe znaczenie dla leczenia. Podstawą diagnostyki są badanie kliniczne, echokardiografia i ocena frakcji wyrzutowej lewej komory. W leczeniu wtórnej niedomykalności fundamentem jest terapia zgodna z wytycznymi (GDMT) dla niewydolności serca, obejmująca m.in. ARNI, MRA, flozyny i beta-blokery. W pierwotnej postaci leki łagodzą objawy, ale nie modyfikują przebiegu choroby. Terapia resynchronizująca (CRT) i leczenie migotania przedsionków mogą dodatkowo poprawić wyniki. W ciężkiej pierwotnej niedomykalności preferowana jest naprawa zastawki, a u pacjentów wysokiego ryzyka — przezcewnikowa naprawa (TEER, np. MitraClip). W przypadku zwapnienia pierścienia (MAC) coraz częściej rozważa się przezcewnikową wymianę zastawki, choć to technicznie trudne. Badanie SUMMIT-MAC testowało system Tendyne u pacjentów z ciężkim MAC — opisano go w Cardiology Journal (https://journals.viamedica.pl/cardiology_journal/article/view/99752) i JACC (https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacc.2025.10.025). Wyniki wskazują na 94% skuteczności zabiegu, poprawę klasy NYHA i jakości życia przy 80% przeżyciu rocznym. To duży krok naprzód, ale metoda wciąż dla nielicznych — potrzebne są dalsze badania i porównania z klasyczną chirurgią. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku rozpoczynam omawianie doniesień z tegorocznego kongresu TCT.Właśnie zakończył się kongres TCT 2025 w San Francisco, jedno z najważniejszych spotkań kardiologów interwencyjnych na świecie. W centrum uwagi znalazły się nowe przezskórne zastawki mitralne, ale dziś skupmy się na klasyce – TAVI i stenozie aortalnej. Przezskórna implantacja zastawki aortalnej stała się rewolucją – minimalnie inwazyjna, bezpieczna i o skuteczności porównywalnej z chirurgiczną wymianą. Seria badań PARTNER (1–3) zmieniła leczenie ciężkiej stenozy aortalnej, poszerzając wskazania do TAVI od pacjentów wysokiego po niskie ryzyko operacyjne. PARTNER 1 wykazał przewagę TAVI nad leczeniem zachowawczym i porównywalność z AVR u chorych wysokiego ryzyka: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0140673615603087?via=ihub. PARTNER 2 potwierdził równoważność TAVI i AVR u pacjentów umiarkowanego ryzyka: https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa1514616. PARTNER 3 objął chorych niskiego ryzyka (STS <4%), początkowo z lepszymi wynikami TAVI, choć różnice malały z czasem: https://www.nejm.org/doi/pdf/10.1056/NEJMoa2307447. Najnowsza 7-letnia obserwacja (NEJM, 2025) potwierdza trwałość i bezpieczeństwo TAVI, z minimalnymi różnicami w przeżyciu i powikłaniach względem AVR: https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa2509766. W analizie – nieistotnie niższa śmiertelność po TAVI, mniej migotania przedsionków, nieco więcej łagodnych przecieków i zakrzepicy zastawki. Dziś TAVI to standard terapii w całym spektrum ryzyka – rewolucja w praktyce kardiologicznej stała się faktem.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie doniesień z tegorocznego kongresu ESC.Najnowsze wytyczne ESC 2025 dotyczące wad zastawkowych serca zastąpiły wersję sprzed 4 lat i wprowadzają 28 nowych oraz 50 zmodyfikowanych zaleceń. Podkreśla, że dokument jest kluczowy dla specjalistycznych ośrodków, gdzie decyzje terapeutyczne podejmuje zespół Heart Team. W stenozie aortalnej (AS) TAVI zaleca się od 70. r.ż. (wcześniej 75), a SAVR u pacjentów <70 lat z niskim ryzykiem operacyjnym. U pacjentów bezobjawowych interwencję można rozważyć przy bardzo ciężkiej AS, szybkiej progresji choroby, LVEF <55% lub podwyższonym BNP. W diagnostyce przed TAVI można zrezygnować z inwazyjnej koronarografii, jeśli CCTA jest wystarczająco dokładna; PCI rozważa się tylko przy istotnych zwężeniach. W niedomykalności mitralnej (MR) chirurgiczna naprawa zastawki jest zalecana u pacjentów bezobjawowych z ciężką PMR, jeśli spełniają określone kryteria (np. AF, SPAP >50 mmHg, powiększenie LA). Nowe zalecenia obejmują też łączenie zabiegów – np. ablację AF i zamknięcie uszka lewego przedsionka (LAAO) w trakcie operacji mitralnej. W leczeniu przeciwzakrzepowym rekomenduje się kontynuację VKA przy drobnych zabiegach oraz jego odstawienie ≥4 dni przed dużymi operacjami, z celem INR <1,5. W przypadku nowoczesnych protez mechanicznych można rozważyć rezygnację z bridgingu przy dużych zabiegach pozasercowych. Pełny dokument i materiały dostępne są na stronie: https://www.escardio.org/Guidelines/Clinical-Practice-Guidelines/Valvular-Heart-DiseaseSzczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie doniesień z tegorocznego kongresu ESC.Statyny to najdokładniej przebadane leki obniżające cholesterol — w licznych badaniach klinicznych wykazano ich skuteczność w prewencji pierwotnej i wtórnej. Korzyści przyjmowania statyn przewyższają ryzyko działań niepożądanych — realna „nietolerancja” w praktyce specjalistycznej zdarza się rzadko. W razie objawów sugerujących nietolerancję stosuję strategie: zmniejszenie dawki, zmiana na statynę hydrofilną, stosowanie co drugi dzień, łączenie ze statyną i ezetymibem od początku. W nowych wytycznych ESC/EAS (2025 Focused Update) wprowadzono nową ocenę ryzyka – SCORE2 i SCORE2-OP – oraz rekomendacje intensyfikacji terapii lipidowej podczas hospitalizacji przy ostrych zespołach wieńcowych (https://www.escardio.org/Guidelines/Clinical-Practice-Guidelines/Focused-Update-on-Dyslipidaemias). Cele stężenia LDL-C pozostają ostre: poniżej 70 mg/dl u chorych wysokiego ryzyka, poniżej 55 mg/dl u bardzo wysokiego, a u pacjentów ekstremalnego ryzyka nawet poniżej 40 mg/dl. Nowością jest rekomendacja dodawania kwasu bempediowego u pacjentów, którzy nie mogą osiągnąć celu przy maksymalnej tolerowanej dawce statyny lub mają przeciwwskazania (https://www.escardio.org/Guidelines/Clinical-Practice-Guidelines/Focused-Update-on-Dyslipidaemias). W rzadkich przypadkach homozygotycznej hipercholesterolemii dopuszcza się także stosowanie evinacumabu jako leków wspomagających leczenie lipidowe. Pomiar Lp(a) co najmniej raz w życiu powinien być wykonany u dorosłych — stan ten uznaje się za istotny czynnik ryzyka modyfikujący. W ostrych zespołach wieńcowych należy rozważyć wczesne zastosowanie terapii kombinowanej (statyna + ezetymib) już podczas hospitalizacji, by jak najszybciej osiągnąć docelowe LDL. Wytyczne 2025 stanowią focused update, uzupełniający wytyczne z 2019 roku — dotyczą tylko tych obszarów, dla których pojawiły się nowe dowody kliniczne wpływające na rekomendacje. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie doniesień z tegorocznego kongresu ESC.Osobiście szczepię się co roku na grypę i mam już 7 dawek przeciw COVID, które także rekomenduję pacjentom. Na kongresie zaprezentowano dwa ogromne badania – GALFLU w Hiszpanii i DANFLU-2 w Danii, oba opublikowane w NEJM 30 sierpnia 2025 (https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2509834 oraz https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2509907). Wyniki były spójne: wyższa dawka szczepionki przeciw grypie zmniejszała ryzyko hospitalizacji z powodu grypy lub zapalenia płuc o 25%, hospitalizacji kardiologicznych o 8% i zgonów o 13%. To koresponduje z badaniem IAMI z 2021 r., w którym szczepienie tuż po zawale redukowało śmiertelność aż o 41%(https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCULATIONAHA.121.057042). Warto podkreślić, że w Danii zaszczepionych jest 77% seniorów, a w Polsce tylko 5,5%. Moja konkluzja: szczepienia są bezpieczne, skuteczne i powinny być rekomendowane każdemu pacjentowi, bo mogą realnie zmniejszyć obciążenie systemu ochrony zdrowia. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie doniesień z tegorocznego kongresu ESC.Na ESC 2025 przedstawiono wyniki dwóch dużych badań z vericiguatem – VICTOR i VICTORIA – u pacjentów z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową. Vericiguat, stymulator sGC działający niezależnie i synergistycznie z NO, poprawia szlak NO–cGMP, redukując remodeling i poprawiając przeżycie.W VICTORIA (NEJM 2020) lek zmniejszał ryzyko zgonu sercowo-naczyniowego lub hospitalizacji z powodu NS o ok. 10% u pacjentów po niedawnym zaostrzeniu: 👉 https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1915928W VICTOR (The Lancet 2025) – u stabilnych, ambulatoryjnych chorych – nie wykazano istotnej redukcji złożonego punktu końcowego, ale osiągnięto spadek śmiertelności całkowitej o 16%: 👉 https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(25)01665-4/fulltextPołączona analiza VICTOR + VICTORIA (11 tys. pacjentów) wykazała istotne zmniejszenie ryzyka zgonów i hospitalizacji o 9% oraz redukcję śmiertelności całkowitej o 10%.Meta-analiza 93 badań i 100 tys. chorych pokazała, że dodanie vericiguatu do „Wielkiej Piątki” (flozyna, ARNI, BB, MRA, ACEi/ARB) może obniżyć śmiertelność w NS nawet o 70%: 👉 https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacc.2025.08.054Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku podsumuję stan polskiej kardiologii. W tym odcinku poruszam świeżo opublikowany w Polish Heart Journal raport o stanie polskiej kardiologii. Dokument obejmuje nie tylko działalność szpitali, ale też poradnie, zabiegi i różnice regionalne. W Polsce działa 240 oddziałów kardiologicznych, z czego 69% ma pracownie hemodynamiki 24/7, a liczba kardiologów wynosi 4 885, wspieranych przez rezydentów, internistów i pielęgniarki. Rocznie odnotowuje się ponad pół miliona hospitalizacji, najczęściej z powodu PZW, niewydolności serca i OZW. Niewydolność serca stała się dziś najczęstszym rozpoznaniem – ponad 300 tys. hospitalizacji i tylko 1,1 wizyty ambulatoryjnej rocznie na pacjenta. Raport wskazuje na konieczność szybkiego wdrażania pełnej terapii i współpracy z POZ lub reformy AOS. W diagnostyce dominuje echo (ok. 1 mln badań), a koronarografia staje się wstępem do angioplastyki – wykonuje się jej 230 tys. rocznie. Coraz większe znaczenie mają angio-CT i SPECT, a w zabiegach strukturalnych przeważa TAVI. Istotne różnice między województwami widać także w programach MZ, takich jak KOS-Zawał czy terapie hipercholesterolemii. Autorzy liczą, że raport wstrząśnie środowiskiem kardiologicznym i zainspiruje do zmian w systemie. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku kontynuuję omawianie doniesień z tegorocznego kongresu ESC.Najważniejszym postępem w kardiologii w 2025 roku pozostaje, moim zdaniem, badanie DAPA-ACT TIMI-68, pokazujące korzyści z jak najwcześniejszego podania dapagliflozyny w ostrej niewydolności serca, podkreślano tu nie tylko redukcję śmiertelności całkowitej, ale i bezpieczeństwo leczenia już w fazie szpitalnej, a wbrew niektórym komentarzom brak istotności w złożonym punkcie końcowym nie powinien przesłaniać klinicznej wartości wyników. Drugim ważnym tematem kongresu ESC było nowoczesne leczenie kardiomiopatii przerostowej (HCM), której diagnostyka opiera się na obrazowaniu serca i wykluczeniu przyczyn wtórnych, a w wybranych przypadkach także na badaniach genetycznych. Leczeniem pierwszego rzutu w HCM zawężającej są β-blokery, a w przypadku nieskuteczności – werapamil, diltiazem, inhibitory miozyny lub zabiegi redukcji przegrody. Mavacamten poprawia wydolność, NT-proBNP i klasę NYHA, a jego skuteczność potwierdzono w wytycznych ESC 2023 i ACC 2024. Na kongresie ESC 2025 badanie ODYSSEY-HCM nie wykazało korzyści z mavacamtenu w postaci niezawężającej HCM, ale MAPLE-HCM pokazało wyższość aficamtenu nad metoprololem w HCM zawężającej. Aficamten redukował gradient i NT-proBNP, podczas gdy metoprolol nie przynosił poprawy, co może oznaczać przełom w leczeniu. Obecnie β-blokery pozostają terapią pierwszego rzutu, ale inhibitory miozyny stają się realną alternatywą, zmieniając krajobraz leczenia HCM.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku rozpoczynam omawianie doniesień z tegorocznego kongresu ESC. Najważniejszym punktem Kongresu ESC/World 2025 w Madrycie były sesje HOT-LINE, podczas których zaprezentowano ponad 30 badań klinicznych i pięć nowych dokumentów wytycznych. Wśród nich największe znaczenie miało badanie DAPA-ACT TIMI 68, które profesor Jarosław Drożdż określa jako najważniejsze tegoroczne doniesienie. W badaniu wzięło udział 2401 pacjentów hospitalizowanych z powodu ostrej niewydolności serca, u których dapagliflozyna była włączana jeszcze w fazie szpitalnej, przed wypisem. Obserwacja obejmowała wszystkie fenotypy niewydolności serca – z obniżoną, łagodnie obniżoną i zachowaną frakcją wyrzutową – a pacjenci byli leczeni zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Wyniki wskazały na zmniejszenie liczby zaostrzeń niewydolności serca, hospitalizacji i zgonów, a szczególnie istotne było ograniczenie liczby zgonów całkowitych. Choć nie wszystkie punkty końcowe osiągnęły istotność statystyczną w krótkiej, dwumiesięcznej obserwacji, analiza sugeruje wyraźną przewagę strategii z dapagliflozyną przy dłuższym okresie śledzenia. Lek charakteryzował się korzystnym profilem bezpieczeństwa – jedynym istotnym działaniem niepożądanym była objawowa hipotonia, która wystąpiła u niewielkiej liczby pacjentów. Profesor podkreśla, że badanie to dostarcza mocnych argumentów za natychmiastowym wdrażaniem flozyn jako elementu „wielkiej piątki” terapii niewydolności serca, jeszcze w trakcie hospitalizacji. Jego zdaniem wczesne zastosowanie dapagliflozyny to realna szansa na poprawę rokowania i zmniejszenie liczby zgonów – dlatego nie warto odkładać tego leczenia na później Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku mikrofon oddajemy grupie zdolnych rezydentów z Kliniki Kardiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu.W tym odcinku podcastu lek. Adam Serafin z Instytutu Chorób Serca USK we Wrocławiu opowiada o rzadkim, ale klinicznie istotnym zjawisku – Atrial Standstill, czyli całkowitym braku aktywności elektrycznej i mechanicznej przedsionków. Punktem wyjścia jest przypadek 43-letniej pacjentki, u której stwierdzono powiększenie wszystkich jam serca, rozsiane włóknienie w rezonansie oraz brak załamków P w EKG. W trakcie implantacji CRT-D nie udało się uzyskać stymulacji przedsionkowej, co potwierdziło rozpoznanie kardiomiopatii przedsionkowej. Autor omawia znaczenie tego zespołu w kontekście wysokiego ryzyka udarów niedokrwiennych – nawet przy niskim CHA₂DS₂-VASc – oraz konieczności stosowania przewlekłej antykoagulacji. W odcinku znajdziemy także odniesienia do badań pokazujących, że chorzy z Atrial Standstill często wymagają stymulacji komorowej, a brak efektywnego skurczu przedsionków znacząco zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ostatecznie pacjentce wdrożono terapię CRT-D oraz leczenie przeciwkrzepliwe w prewencji pierwotnej udaru mózgu. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku mikrofon oddajemy grupie zdolnych rezydentów z Kliniki Kardiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu.W tym odcinku podcastu lek. Krzysztof Górniak przedstawia historię 35-letniej pacjentki, u której pozornie łagodne objawy kołatania serca doprowadziły do zaskakującego rozpoznania. Choć początkowo leczenie beta-adrenolitykiem przyniosło poprawę, niepokój wzbudził rodzinny wywiad obciążony nagłymi zgonami sercowymi. Szczegółowa diagnostyka wykazała liczne pobudzenia komorowe w Holterze oraz podejrzenie przebudowy tłuszczowej mięśnia sercowego w rezonansie, co skierowało uwagę na arytmogenną kardiomiopatię. Lekarz omawia kryteria diagnostyczne ARVC – zarówno klasyczne, jak i nowe, europejskie – oraz rolę badań obrazowych i genetyki w rozpoznaniu tej choroby. Ostatecznie u pacjentki potwierdzono mutację genu PKP2 oraz epizod nieutrwalonego częstoskurczu komorowego, co pozwoliło postawić diagnozę kardiomiopatii arytmogennej. Pacjentka nie została zakwalifikowana do wszczepienia kardiowertera, lecz pozostaje pod ścisłą opieką specjalistów i regularną kontrolą. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku mikrofon oddajemy grupie zdolnych rezydentów z Kliniki Kardiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu.W tym odcinku podcastu lek. Aleksandra Mikołajczak opowiada o skomplikowanym przypadku 54-letniej kobiety, u której rozpoznano tętnicze nadciśnienie płucne (PAH) w przebiegu twardziny układowej. Początkowe objawy – duszność, obrzęki, płyn w jamach opłucnowych – doprowadziły do podejrzenia nadciśnienia płucnego i skierowania pacjentki do ośrodka kardiologicznego. W cewnikowaniu prawych jam serca potwierdzono przedwłośniczkowy charakter nadciśnienia, a kolejne badania różnicujące pozwoliły wykluczyć najczęstsze przyczyny wtórne. Przełom nastąpił po kolejnym pogorszeniu stanu chorej – badania immunologiczne ujawniły obecność przeciwciał ANA, antykoagulantu toczniowego i przeciwciał antykardiolipinowych, co we współpracy z reumatologią pozwoliło na rozpoznanie twardziny układowej. Wprowadzono leczenie skojarzone z zastosowaniem bosentanu i treprostynilu w pompie podskórnej, uzyskując poprawę kliniczną i echokardiograficzną. Ten przypadek to nie tylko opowieść o złożonym procesie diagnostycznym, ale także przypomnienie, że za każdym sercem stoi cały człowiek – a najważniejsze, by to serce mogło nadal bić. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku mikrofon oddajemy grupie zdolnych rezydentów z Kliniki Kardiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu.W tym odcinku podcastu lek. Jakub Ptak opowiada historię 65-letniego pacjenta, który trafił do szpitala z zawałem ściany dolnej i dolno-podstawnej (STEMI), a następnie doznał pęknięcia wolnej ściany lewej komory – rzadkiego, ale śmiertelnego powikłania zawału. Szybkie działania zespołu Shock Team, zastosowanie ECMO i dostępność kardiochirurgii pozwoliły na skuteczne odbarczenie tamponady i uratowanie pacjentowi życia. W kolejnych dniach wystąpiły jednak kolejne powikłania – udar gazowy (powikłanie kontrpulsacji) oraz narastający płyn w osierdziu, który wymagał perikardiocentezy. Mimo ciężkiego przebiegu pacjent stopniowo odzyskiwał funkcje życiowe i neurologiczne, a po długiej hospitalizacji został przekazany do rehabilitacji. Jego determinacja i duch walki zainspirowały cały zespół medyczny, a końcowy efekt – powrót do samodzielnego funkcjonowania – był niemal niewiarygodny. Ta historia pokazuje, że nawet w ekstremalnie trudnych przypadkach medycyna może „oszukać przeznaczenie”, o ile działa się zespołowo, szybko i z pełnym zaangażowaniem. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku mikrofon oddajemy grupie zdolnych rezydentów z Kliniki Kardiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu.W tym odcinku podcastu lek. Daiwa Wilczewska przedstawia przypadek 34-letniego pacjenta, który doznał pozaszpitalnego zatrzymania krążenia w trakcie akupunktury – mechanizmem była migotanie komór, a leczenie podjęto w ramach programu WOHCA z zastosowaniem ECMO. Diagnostyka wykazała dysjunkcję pierścienia mitralnego oraz wypadanie płatków mitralnych, przy braku włóknienia i zmian zapalnych w rezonansie serca, co zasugerowało arytmogenny zespół związany z dysjunkcją. Pacjent został zabezpieczony podskórnym kardiowerterem-defibrylatorem, a 10 miesięcy później doszło do kolejnego epizodu migotania komór skutecznie przerwanego przez urządzenie. Źródło arytmii zlokalizowano w okolicy mięśni brodawkowatych lewej komory i przeprowadzono skuteczną ablację z użyciem mapy elektroanatomicznej i echokardiografii wewnątrzsercowej. W aktualnych wytycznych leczenie farmakologiczne w tego typu przypadkach pozostaje ograniczone, a postępowanie powinno być indywidualizowane, z uwzględnieniem możliwości zastosowania chinidyny w wybranych sytuacjach. Obecnie pacjent pozostaje pod obserwacją, bez nawrotu arytmii, co daje nadzieję na długoterminową stabilizację. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku mikrofon oddajemy grupie zdolnych rezydentów z Kliniki Kardiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu.W tym odcinku podcastu lek. Monika Tomaka-Burdziak przedstawia przypadek 37-letniej pacjentki z dławicą naczynioskurczową, która doświadczyła nagłego zatrzymania krążenia po podaniu mizoprostolu w trakcie indukcji poronienia. W badaniach stwierdzono przejściowe zmiany w EKG, podwyższone troponiny oraz charakterystyczne zaburzenia kurczliwości w echokardiografii i rezonansie, sugerujące kardiomiopatię Takotsubo. Koronarografia wykazała skurcz naczynia ustępujący po nitroglicerynie, bez istotnych zmian miażdżycowych, co dodatkowo wspierało diagnozę. Przyczyną zatrzymania krążenia mogła być reakcja naczynioskurczowa po mizoprostolu lub stres związany z poronieniem – obie sytuacje opisano wcześniej w literaturze. Pacjentka odzyskała pełną funkcję lewej komory w kontrolnym badaniu po dwóch tygodniach. Podkreślono, że kobiety z dławicą naczynioskurczową otrzymujące mizoprostol powinny być starannie monitorowane, a sam przypadek stanowi cenną lekcję kliniczną i inspirację. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku przedstawiam zalecenia ACC dotyczące zarządzania masą ciała. 20 czerwca 2025 opublikowano przełomowe stanowisko ekspertów ACC dotyczące zarządzania masą ciała, a nie tylko leczenia otyłości – pełny dokument. Podkreślono wagę prostych narzędzi graficznych, braku nadmiarowego komentarza oraz szokujących danych: 1 miliard ludzi z nadwagą, 10% z BMI >40, skrócenie życia o 9 lat u mężczyzn i 8 u kobiet. Przełomowa analiza badania LOOK AHEAD wykazała, że intensywna modyfikacja stylu życia nie poprawia twardych punktów końcowych – źródło. Celem skutecznej terapii jest redukcja masy ciała o 10–15%, a w niektórych przypadkach nawet więcej, co możliwe jest dzięki farmakoterapii lub leczeniu bariatrycznemu. NuSH – farmakoterapia ukierunkowana na hormony głodu i sytości – staje się kluczowym narzędziem terapeutycznym, z semaglutydem jako liderem skuteczności. Nadwaga to choroba przewlekła, wymagająca długoterminowego leczenia i indywidualizacji terapii – podobnie jak wada wzroku, a nie infekcja do wyleczenia jedną interwencją. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku przedstawiam nowości opublikowane podczas kongresu HFA ESC 2025. Na tegorocznym kongresie HFA-ESC powrócił temat „wyścigu wszechczasów” – flozyny kontra agoniści GLP-1, który rozpoczął się w 2019 roku wielkim sukcesem badania DAPA-HF. Od tamtej pory flozyny dominują w kardiologii, ale agoniści GLP-1, jak semaglutyd, coraz śmielej wkraczają na tę scenę, co pokazuje choćby badanie SELECT. Najnowsze doniesienia obejmują badanie SOGALDI-PEF (link), gdzie połączenie dapagliflozyny i spironolaktonu skutecznie obniżało NT-proBNP w HFpEF/HFmrEF. Co ciekawe, spironolakton samodzielnie wypadał nawet lepiej niż dapagliflozyna. Z kolei badanie PRAISE-HFrEF analizowało dane 1,5 mln pacjentów z otyłością, cukrzycą i HFrEF, sugerując przydatność GLP-1, choć bez randomizacji wyniki mają ograniczoną wartość. Historia pokazuje, że to właśnie antyaldosteronowy „Spiro” był brakującym elementem Wielkiej Piątki XX wieku – teraz GLP-1 mogą być kandydatem do uzupełnienia nowej generacji terapii. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku przedstawiam nowości opublikowane podczas kongresu HFA ESC 2025.  Podczas czerwcowego Kongresu HFA ESC zaprezentowano przełomowe dane nt. terapii genowej nexiguranu ziklumeranu opartej na CRISPR-Cas9, która w badaniach klinicznych fazy 1 wykazała trwałą, >90% redukcję TTR w surowicy u pacjentów z amyloidozą ATTR, zarówno dziedziczną (ATTRv), jak i dziką (ATTRwt). Terapia ta opiera się na pojedynczej infuzji lipidowych nanocząsteczek z tropizmem wątrobowym i nadal jest w fazie badań klinicznych. Przedstawiono także wyniki badania FUTURE-HF, oceniającego wszczepialny czujnik żyły głównej dolnej do zdalnego monitorowania pacjentów z niewydolnością serca. Urządzenie wykazało bezpieczeństwo, wysoką skuteczność techniczną i potencjalną poprawę parametrów klinicznych, w tym NT-proBNP i klasy NYHA. To przykład rosnącej roli nowoczesnych technologii w leczeniu niewydolności serca i potrzeby odejścia od nieskutecznego modelu 1 lekarz – 1 pacjent. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku przedstawiam nową możliwość terapeutyczną w amyloidozie. Amyloidoza transtyretynowa (ATTR) to rzadka choroba spichrzeniowa, w której nieprawidłowe białko TTR odkłada się w sercu, prowadząc do kardiomiopatii przerostowej i niewydolności serca typu HFpEF. Wyróżniamy dwie postaci ATTR: dziedziczną (ATTRv) z mutacjami w genie TTR oraz postać dziką (ATTRwt), występującą głównie u starszych mężczyzn. Przełomem terapeutycznym stał się tafamidis – lek stabilizujący tetramer TTR, a ostatnio także vutrisiran – siRNA redukujące syntezę TTR w wątrobie, który w badaniu HELIOS-B wykazał 36% redukcji śmiertelności. Rozpoznanie ATTR opiera się na scyntygrafii, badaniach genetycznych i obrazowych (ECHO, CMR). Wczesna diagnoza i wdrożenie leczenia mogą znacząco poprawić rokowanie pacjentów, dlatego interdyscyplinarna współpraca i znajomość nowych terapii są kluczowe. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam różne metody leczenia p/płytkowego po OZW. 5 Strategii Leczenia Rok po Zawale Serca1. Klasyczna – Rytm zatokowyStandardowa terapia przeciwzakrzepowa i antyagregacyjna przy utrzymanym rytmie serca.2. Klasyczna – Migotanie przedsionkówLeczenie oparte na doustnych antykoagulantach (głównie DOAC), dostosowane do współistniejącego AF.3. Nowoczesna – Udar / Choroba tętnic obwodowych (PAD)Zwiększona intensywność terapii przeciwzakrzepowej (np. dualna strategia DOAC + P2Y12) w grupie wysokiego ryzyka powikłań niedokrwiennych.4. Nowoczesna – Duże ryzyko niedokrwienneRozszerzona terapia przeciwpłytkowa, ukierunkowana na precyzyjne obniżenie ryzyka nawrotu zawału.5. Bardzo nowoczesna – Alternatywa dla klasycznej terapiiNowe podejścia: np. monoterapia inhibitorem P2Y12 (Ticagrelor) zamiast klasycznego ASA, szczególnie tam, gdzie kluczowe jest ograniczenie krwawień.🔍 Kluczowe WnioskiFarmakoterapia staje się coraz bardziej spersonalizowana – leczenie dobierane do profilu pacjenta (ryzyko zakrzepowe vs. krwotoczne).Inhibitory P2Y12, zwłaszcza Ticagrelor, zdobywają nowe zastosowania i często zastępują ASA.Równowaga między prewencją powikłań niedokrwiennych a minimalizacją krwawień to dziś główne wyzwanie.Kardiologia dynamicznie się rozwija – terapie są coraz bardziej selektywne i bezpieczne.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam doniesienia z HFA ESC 2025.1. Kongres HFA ESC 2025 odbył się w Belgradzie, a omawiane były tam nowe dane z badania FINEARTS-HF, dotyczącego działania finerenonu u pacjentów z HFmrEF i HFpEF.2. Finerenon zmniejszał zgony sercowo-naczyniowe i hospitalizacje z powodu NS o 17%, ale nie osiągnięto istotności statystycznej w zakresie przeżycia.3. Analiza wykazała, że wcześniejsze wdrożenie finerenonu po zaostrzeniu NS daje lepsze efekty kliniczne.4. Nowością było badanie efektu odstawienia finerenonu, podobne do wcześniejszego badania flozyn (EMPEROR), gdzie po odstawieniu leku pogarszały się wyniki kliniczne.5. W FINEARTS-HF odstawienie finerenonu powodowało 180% wzrost powikłań, co stanowi silny argument za jego kontynuacją.6. Nowe japońskie wytyczne jako pierwsze zalecają finerenon w HFpEF – pełny tekst: https://www.jstage.jst.go.jp/article/circj/advpub/0/advpub_CJ-25-0002/_pdf/-char/en7. Opublikowane wyniki FINEARTS-HF: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/405051588. FAIR-HF-2 z kolei potwierdziło skuteczność dożylnego żelaza (karboksymaltozy) u pacjentów z NS i TSAT <20%, zmniejszając hospitalizacje o 20% i powikłania o 21%.9. Podsumowanie badań z żelazem wskazuje na 19–28% redukcję ryzyka hospitalizacji i zgonów sercowo-naczyniowych w ciągu roku – więcej tu: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/4030078610. Rusza projekt szkoleń KOS-ZAWAŁ – start 2 lipca, szczegóły i kontakt: https://kardio-know-how.pl/ oraz [email protected]ółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku tworzę listę kardiologicznych leków, które redukują całkowitą śmiertelność: The cardiovascular drugs that are known to reduce total mortality include:• Beta-blockers: These agents reduce all-cause mortality in patients with heart failure with reduced ejection fraction (HFrEF) and after myocardial infarction, as demonstrated in multiple randomized controlled trials and meta-analyses. The American College of Cardiology, American Heart Association, and Heart Rhythm Society specifically recommend bisoprolol, carvedilol, and sustained-release metoprolol succinate for mortality reduction in HFrEF.• Angiotensin-converting enzyme (ACE) inhibitors: ACE inhibitors significantly reduce all-cause mortality in patients with hypertension, heart failure, and after myocardial infarction. The American College of Cardiology, American Heart Association, and Heart Rhythm Society endorse their use for mortality reduction in HFrEF.• Mineralocorticoid receptor antagonists (MRAs): Spironolactone and eplerenone reduce all-cause mortality in patients with HFrEF and after acute coronary syndromes with left ventricular dysfunction. This is supported by the American College of Cardiology, American Heart Association, and Heart Rhythm Society.• Angiotensin receptor-neprilysin inhibitors (ARNIs): Sacubitril/valsartan has demonstrated mortality reduction in HFrEF compared to ACE inhibitors.• Statins: Statins reduce all-cause mortality in patients with established atherosclerotic cardiovascular disease.• Diuretics: Thiazide-type diuretics reduce all-cause mortality in hypertensive patients, as shown in meta-analyses.• SGLT2 inhibitors: In patients with HFrEF, sodium-glucose cotransporter-2 inhibitors (e.g., dapagliflozin, empagliflozin) reduce all-cause and cardiovascular mortality.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam doniesienia z ACC 2025.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku ponownie poruszam temat kardio-onkologii. Pięć fundamentów konsultacji kardioonkologicznych: I Rozpoznanie   II Plan terapii   III Farmakoterapia   IV Krzepnięcie  V KardioprotekcjaWytyczne kardioonkologii.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam doniesienia z ACC 2025.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam doniesienia z ACC 2025.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam doniesienia z ACC 2025.Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka.Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.