Open Sessies

Stel je voor: je vader ligt in het ziekenhuis. Je weet dat dit het einde is. Je buigt je naar hem toe en vraagt: "Papa, wat wil je dat ik doe met mijn leven?" Je hoopt op een levensmissie, een richting, iets om je aan vast te klampen. Maar het enige wat hij zegt is: "Als de dood komt, dan is de dood en daar is niets wat je tegen kunt doen."Moad El Marbaz is dertig jaar en eigenaar van PreptheFood, een bedrijf dat kant-en-klare maaltijden aanbiedt. Wat begon als vijf gerechten die zijn moeder kookte voor zijn PT-klanten, groeide uit tot een bedrijf met honderden bestellingen per dag, een pand van vierhonderd vierkante meter en een uitbreiding naar Duitsland. Maar achter dat groeiverhaal zit een veel dieper verhaal: over een vader die te vroeg overleed, een moeder die nooit had gewerkt en ineens moest werken en een zoon die besloot: dit moet een succes worden, koste wat het kost.Dit gesprek raakt je omdat Moad zo eerlijk is over wat verlies werkelijk doet. Over de schoenen van zijn vader die nog bij de deur stonden. Over de stomme grapjes waar hij zich ooit aan irriteerde en die hij nu wanhopig mist. Over hoe hij twee jaar later in een pizzeria hoorde hoe zijn vader anderen in stilte had geholpen en samen met zijn vrouw in de auto zat te huilen. Maar het raakt je ook omdat het een verhaal is van kracht: hoe PreptheFood niet alleen een bedrijf werd, maar de reden waarom zijn moeder elke dag het huis uitkomt, communiceert met collega's en is uitgegroeid tot een zelfstandiger persoon dan ze ooit was.In deze aflevering bespreken we: hoe Moad vanuit huis met zijn moeder begon te koken voor PT-klanten en via influencer marketing zijn eerste golf bestellingen kreeg, waarom hij bij de Mediamarkt erachter kwam dat hij meer wilde dan een nummertje zijn, het plotselinge overlijden van zijn vader aan uitgezaaide longkanker en de chaos die volgde, hoe PreptheFood vier weken na het verlies weer opstartte omdat er simpelweg geen andere optie was, de groei van zijn moeder van introverte huisvrouw naar iemand die personeel aanstuurt, waarom hij zijn moeder elke ochtend ophaalt en elke middag weer thuisbrengt en waarom die zeven minuten in de auto het waardevolste moment van zijn dag zijn, en zijn oproep aan iedereen: spendeer tijd met je ouders, ook als je het druk hebt.Timestamps:00:00 — Introductie: wie is Moad El Marbaz?00:30 — Het ontstaan van PreptheFood: koken met moeder01:58 — Van €5 maaltijden naar een website03:13 — Influencer marketing: de €500 die alles veranderde04:38 — Groeien van 50 maaltijden naar 500 per dag06:00 — Het overlijden van zijn vader: uitgezaaide longkanker07:09 — De keuze: volledig gaan voor PreptheFood08:23 — Trots op wat ze samen hebben opgebouwd09:38 — Schooltijd: de luiste leerling met de meeste ambitie14:36 — Mediamarkt: een nummertje zijn en meer willen17:07 — Ali, de Turkse man die twintig jaar bleef19:25 — De switch naar personal trainer22:04 — "Ik wil meer uit het leven halen"25:32 — De groei van zijn moeder: van huisvrouw naar ondernemer31:56 — Het moeilijkste moment: het verlies van zijn vader35:16 — Afscheid in het ziekenhuis: de laatste dag38:58 — Rouw zonder tijd: vier weken later weer aan het werk43:20 — De pizzeria: twee jaar later huilen in de auto45:33 — Dagelijkse quality time: zeven minuten met moeder49:01 — "Papa, wat wil je dat ik doe?" het antwoord51:12 — Take-home: spendeer tijd met je ouders en geef niet opDit gesprek laat je achter met het besef: de mensen die er nu zijn, zijn er niet altijd. Volg @coach.alper op Instagram voor meer Open Sessies.

Stel je voor: je familie vertrekt op vakantie. Iedereen pakt koffers. Jij blijft achter. Niet omdat je niet mee kunt, maar omdat je jezelf hebt voorgenomen om in je eentje, in de hitte, zestien uur per dag te werken aan iets wat je nog nooit hebt gedaan. Twee tot zes uur slaap. Elf dagen achter elkaar aan één probleem. En als je 's nachts je ogen sluit, droom je dat je nog steeds achter je laptop zit.Abdelaziz Krim is dertig jaar, geboren in Marokko, op zijn derde verhuisd naar Nederland. Hij groeide op zonder vader, als één van de weinige moslims op een Europese privéschool tussen rijkeluiskinderen. Waar zijn klasgenoten zich richtten op feestjes en dure auto's, zocht hij voldoening in geschiedenis, gaming en later in het oplossen van problemen die niemand anders aanpakte. Vandaag is hij voorzitter van de Islamic Business Club, een platform dat moslimondernemers en professionals samenbrengt om de ummah te versterken.Dit gesprek raakt je omdat Abdelaziz niets verbergt. Hij vertelt over maanden waarin de huur niet betaald was. Over negen jaar lang op de grond slapen, vrijwillig. Over koud douchen, niet als trend, maar als training voor de klappen die het leven gegarandeerd gaat uitdelen. En tegelijkertijd laat hij zien dat achter al die discipline een diepe overtuiging zit: dat zelfbeheersing de sleutel is tot alles of je dat nou bekijkt vanuit de islam of vanuit het stoïcisme.In deze aflevering bespreken we onder andere: hoe Abdelaziz de machteloosheid van de ummah observeerde en besloot daar iets aan te doen, waarom hij als Marokkaanse jongen leerlingenvertegenwoordiger werd van 2800 leerlingen verspreid over veertien Europese landen, hoe hij zichzelf leerde studeren door drie weken lang twaalf uur per dag in de bibliotheek te zitten terwijl alleen de laatste week effectief was, waarom hij loondienst verliet vanwege bottlenecks en bureaucratie, hoe een reis naar Oman en Medina zijn relatie met de islam compleet veranderde, waarom hij gelooft dat ieders "beslismodel" is gekaapt door dopamine en afleiding, en zijn urgente oproep om nu te gaan ondernemen voordat de AI-golf alles verandert.Timestamps:00:00 — Introductie: wie is Abdelaziz Krim?00:35 — Waarom de Islamic Business Club is opgericht01:05 — De machteloosheid van de ummah04:13 — Het moment in de moskee tijdens de ramadan07:22 — Proactiviteit en weerstand: van jongs af aan10:29 — Opgroeien zonder vader en obstakels niet herkennen13:17 — Zelfbeheersing als kern van mannelijkheid16:13 — Rolmodellen: van Gladiator tot Ottomaanse geschiedenis19:48 — Schooltijd: privéschool, verveling en nergens thuishoren22:15 — Leren leren: 12 uur per dag in de bibliotheek25:35 — Islamic Business Club: alles vanuit eigen behoefte29:47 — Loondienst, bottlenecks en de keuze voor ondernemerschap31:18 — De prijs van ondernemen: financiële struggles33:45 — Het moeilijkste moment: een zomer vol offers37:22 — Waarom opgeven geen optie is40:46 — Hoe de islam een rol ging spelen45:46 — Nieuwsgierigheid, creativiteit en fouten durven maken49:25 — Het mooiste én moeilijkste moment: vrijwillig discomfort kiezen53:44 — Take-home: start die business nu het nog kan57:23 — Migratie, identiteit en de zegeningen die je niet ziet1:02:28 — Afsluiting: zelfbeheersing als de regenboog naar het goudDit gesprek laat je achter met één gedachte: heb jij je beslismodel nog in eigen handen? Volg @coach.alper op Instagram voor meer Open Sessies en deel dit gesprek met iemand die dit nodig heeft.#OpenSessies #CoachAlper #AbdelazizKrim #IslamicBusinessClub

Stel je voor: je bent vijftien. Je opa ligt op zijn sterfbed. Om je heen wordt verwacht dat je uit de Koran leest. Je kon dat ooit, je was er goed in, je zat op de weekendschool. Maar je bent verhuisd, je bent gaan voetballen, je bent het Arabisch schrift verleerd. En nu, op het moment dat het ertoe doet, maak je fouten. En je opa (die niet meer kan praten) corrigeert je met geluid.In deze aflevering van Open Sessies zit Alper tegenover Nuri Kurnaz. Hij is 28, geboren en getogen in Amsterdam, Turkse roots, historicus en bezig met een PhD aan de Universiteit van Amsterdam. Nuri doet onderzoek naar Europees imperialisme en hoe de koloniale geschiedenis samenhangt met de vorming van de Europese Unie. Hij is eerste generatie student, groeide op in de Rivierenbuurt en zijn liefde voor geschiedenis begon op de schoot van zijn opa. Een gastarbeider die via Lyon naar Nederland kwam en twintig volumes islamitische geschiedenis op de boekenplank had staan.Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien hoe verlies je kan vormen zonder je te breken. Nuri vertelt openlijk over het overlijden van zijn opa aan longvlieskanker, over de schaamte die hij voelde toen hij de Koran niet meer foutloos kon lezen en over het moment waarop een schooldirecteur hem de spiegel voorhield: "Denk je dat je opa trots zou zijn op een jongen die spijbelt?" Maar dit gesprek gaat ook over moed: de moed om na drie maanden ICT te stoppen en je hart te volgen, de moed om als eerste in je familie naar de universiteit te gaan en de moed om op je vijftiende de islamitische overlijdensrituelen uit te voeren voor je eigen opa, omdat jij de enige was die wist hoe het moest.De take home: doe meer met de mensen die je liefhebt.Timestamps:00:00 — Introductie: welkom Nuri Kurnaz00:38 — PhD aan de UvA: Europees imperialisme en de EU01:41 — Hoe geschiedenis een passie werd02:26 — VWO op het Comenius Lyceum, dan ICT aan de VU03:04 — Na drie maanden stoppen: "Dit wil ik niet voor de rest van mijn leven doen"03:48 — De Alchemist: "Volg je hart, want je draagt het altijd met je mee"04:10 — De geschiedenisleraar die naar loopgraven in Ieper reed04:40 — Op opa's schoot: twintig volumes islamitische geschiedenis05:08 — Eerste generatie student: niet veel Turkse Nederlanders die geschiedenis studeren06:12 — Mohammed Ali uit de moskee: het enige voorbeeld07:13 — De vrijheid om impulsief je hart te volgen09:50 — "Je kunt alleen excelleren in dingen die je ook daadwerkelijk leuk vindt"11:58 — De klasgrap over Marokko en de EU die zijn PhD werd13:35 — Het PhD-traject: eenzaam maar prettig14:52 — Parallellen tussen 1936 en nu: Abessinië en Palestina19:04 — Opgroeien in de Rivierenbuurt: zes personen, twee huizen19:49 — Opa als gastarbeider: van Turkije naar Lyon naar Nederland21:22 — Normen en waarden: de moskee, de weekendschool, de visite23:15 — Het overlijden van opa: "Nog steeds de grootste gebeurtenis in mijn leven"24:17 — Vernoemd naar opa: staartdelingen, puzzels en rekensommetjes op zijn schoot24:47 — Longvlieskanker: twee jaar ziekteverloop26:18 — Op vijftienjarige leeftijd islamitische overlijdensrituelen uitvoeren27:12 — Theologische vragen: waarom krijgt deze man kanker?29:08 — Spijbelen en de confrontatie met meneer Flikkers31:31 — De schaamte: het Arabisch verleerd, fouten bij het Koran-lezen34:07 — Mooiste moment: geaccepteerd voor het masterprogramma Leiden/Bonn/Oxford35:12 — De reis naar Indonesië die zijn ogen opende36:51 — Advies aan jezelf: doe meer met de mensen die je liefhebt39:32 — "Die enorme aardbol past niet op een schermpje van 28 cm"43:15 — Take home: "Iedereen doet maar wat. Het leven is moeilijk."Als dit gesprek je raakt, laat het ons weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper#opensessies #CoachAlper #podcast

Stel je voor: je bent zeventien. Eerste dag op je nieuwe opleiding. Je staat op om jezelf voor te stellen en halverwege je zin hoor je je klasgenoten lachen. Niet om wat je zegt, om hoe je het zegt. Je accent. Je komt uit Nieuw-West, je klas is volledig wit, en niemand kent iemand die klinkt zoals jij. Je gaat zitten. Een week later gebeurt het weer. En dan nog een keer. Tot je helemaal niet meer kunt spreken.In deze aflevering van Open Sessies zit Alper tegenover Samir El Hadaoui. Hij is 36, geboren en getogen in de Wildemanbuurt in Amsterdam Nieuw-West, Marokkaans-Nederlandse achtergrond, directeur van zijn eigen bedrijf, vader van twee kinderen, en iemand die zichzelf niet voorstelt met wat hij doet, maar met wie hij is. Samir leeft vanuit drie kernwaarden: verbinding, oprechtheid en speelsheid. En achter die schijnbaar lichte woorden schuilt een verhaal van een spraakgebrek, een kooi waar hij zichzelf in had opgesloten, een eerste jaar als vader tijdens Corona dat hem brak en een zoektocht naar de versie van zichzelf die hij altijd al wilde zijn.Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien wat er gebeurt als je stopt met leven vanuit de verwachtingen van je omgeving en begint met ontdekken wie je werkelijk bent. Samir vertelt openlijk over de kloof tussen de rol die hij kende (de stille, hardwerkende man, zoals zijn vader) en de versie van zichzelf die hij nu omarmt: speels, kwetsbaar, en onverschrokken in wat hij ontdekt. Je hoort hoe hij als 24-jarige al zijn vrienden een bericht stuurde dat hij afstand nodig had. Hoe hij plekken opzocht die ver van hem stonden (spoken word, poëzie, hiphop) met zwetende oksels en onbegrip, maar met het gevoel dat hij daar moest zijn. En hoe hij nu game nights organiseert met tachtig mensen, volledig vrijwillig, omdat speelsheid voor hem voelt als ademhalen.In deze aflevering bespreken we: jezelf voorstellen vanuit kernwaarden in plaats van labels, de drie kernwaarden verbinding oprechtheid en speelsheid, de kooi-metafoor en waarom Samir al zijn vrienden een bericht stuurde en de Pokémon-metafoor voor persoonlijke groei, de Griekse filosoof en nooit twee keer in dezelfde rivier staan, en de take home: dingen mogen licht zijn.Timestamps:00:00 — Introductie: welkom Samir00:00 — Drie kernwaarden: verbinding, oprechtheid, speelsheid02:54 — Waarom kernwaarden in plaats van labels?05:06 — Speelsheid als kern: competitief, Monopoly en game nights07:40 — "Op ons lijken": biculturele achtergrond en moslims in speelruimtes08:19 — Het woord groei en de fascinatie sinds jongs af aan09:29 — Uitwisselingsprojecten voor jongeren10:33 — De uitwisseling naar Turkije die alles veranderde15:36 — De rol van een man: "Die grenzen zijn voor ons bepaald"17:55 — De onrust: jezelf in een kooi stoppen19:28 — Alle vrienden een bericht sturen: "Ik heb afstand nodig"20:07 — Spoken word, poëzie en hiphop opzoeken met zwetende oksels21:15 — Kernwaarden: niet van thuis, maar zelf ontdekt25:11 — Van discipline naar speelsheid: "Mond dicht en gaan" loslaten27:03 — Het moeilijkste moment: eerste jaar als vader tijdens Corona29:24 — De stressreactie: automatisch veranderen in je vader31:20 — Reflecteren in het donker: sfeerlampjes en stilte33:46 — Koffie met boardgames: kwetsbare gesprekken tussen mannen37:44 — Het spraakgebrek op zijn zeventiende39:16 — Eerste dag HBO: "Ze lachen om hoe ik het zeg"41:53 — Storytelling lessen en de one man show voor 250 man43:23 — Obstakels als uitdaging: de competitieve kant44:13 — "Mijn ouders denken nog steeds dat ik docent ben"46:45 — Rolmodel: zijn zoontje en de Pokémon-metafoor48:50 — Zondagochtend ritueel: koffie en Pokémonkaarten51:26 — Take home: "Dingen mogen licht zijn"54:25 — Samir's boodschap aan Open SessiesAls dit gesprek je raakt, laat het ons weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper

Stel je voor: je hebt vier jaar gestudeerd. Bedrijfskunde. Scriptie verdedigd, als één van drie uit een groep van vijftig. Je komt thuis, netjes gekleed en je vader vraagt: "Wat ga je doen?" Je kunt hem niet uitleggen wat een scriptieverdediging is. En als je uiteindelijk je diploma ophaalt, had dat in zijn beleving ook een zwemdiploma kunnen zijn.In deze aflevering van Open Sessies zit Alper tegenover Idiris Kurt, geboren en getogen Amsterdammer, Turkse roots, tweede generatie, vader van drie kinderen en werkzaam bij ING als customer journey expert voor expats. Idiris is slechthorend vanaf zijn geboorte. Hij begon op een speciale basisschool, maakte in groep vijf de overstap naar het reguliere onderwijs en baande zich een weg via VMBO-T, MBO en HBO. Hij was als eerste in zijn familie en vriendengroep die ging studeren. Zonder netwerk, zonder academische steun vanuit huis en met zijn omgeving die hem waarschuwde: "Weet je zeker dat je wil studeren? Want als je het niet afmaakt, moet je de beurs terugbetalen."Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien wat het werkelijk kost om als eerste uit je omgeving hoger onderwijs te volgen, niet alleen academisch, maar emotioneel. Je hoort hoe Idiris na zijn afstuderen tientallen afwijzingen kreeg, waarvan één begon met "Beste Fatima". Hoe hij op een dag brutaal een ING-filiaal binnenliep en vroeg wat de stappen waren om er te werken. Hoe hij jarenlang werk deed onder zijn niveau, naast collega's zonder diploma. En hoe hij zijn grootste angst niet vindt in het ontbreken van kennis, maar in het niet goed verstaan van een vraag in een volle zaal, omdat zijn gehoorbeperking in stilte altijd meespeelt.In deze aflevering bespreken we: slechthorend opgroeien en de overstap van speciaal naar regulier onderwijs, als eerste in de familie studeren zonder steun of voorbeeld, de eerste schooldag zonder woord Nederlands, de keuze voor VMBO-T als bewuste strategie in plaats van risico op HAVO, het netwerk dat er niet was en de afwijzing met "Beste Fatima", brutaal een ING-filiaal binnenlopen en daar beginnen, werken onder je niveau naast minder geschoolde collega's, de scriptieverdediging die thuis niet begrepen werd, bewijsdrang vanuit zowel de gehoorbeperking als de achtergrond, wendbaarheid als overlevingsmechanisme en carrièresleutel, de honger die nog steeds niet gestild is, underdog-films als persoonlijke inspiratie, Turkse topmanagers bij ING als rolmodellen en de take home: "Wees niet bang, durf stappen te nemen. Verbreed je netwerk."**Timestamps:**00:00 — Introductie: Welkom Idiris00:11 — Wie is Idiris: ING, customer journey expert, expats03:24 — Keuze voor bedrijfskunde zonder voorbeeld in de omgeving04:19 — "Ik dacht dat er een mysterieuze manager zou komen na mijn diploma"04:51 — Afwijzingen op de arbeidsmarkt05:30 — Opgroeien met Turkse roots: "Eerste schooldag geen woord Nederlands"06:31 — Zijn omgeving waarschuwt: "Weet je zeker dat je wil studeren?"08:02 — Slechthorend: van speciale school naar regulier onderwijs09:34 — De overstap in groep vijf: alles was nieuw10:30 — Bewust gekozen voor VMBO-T in plaats van HAVO12:45 — "In Turkije noemen ze dat corruptie, in Nederland noemen ze dat netwerk"14:10 — Omgaan met de gehoorbeperking op de werkvloer14:58 — De angst: een vraag niet goed verstaan in een volle zaal17:04 — "Die honger is nog steeds niet gestild"17:24 — Underdog-films als inspiratie18:33 — De afwijzing met "Beste Fatima"20:42 — Brutaal een ING-filiaal binnenlopen26:23 — Moeilijkste momenten: meerdere fases29:37 — Social proof en het observerende karakter31:03 — Wendbaarheid als sleutel tot succes33:12 — Scriptieverdediging: 3 van 50 mochten direct34:01 — Vader begreep niet wat een scriptieverdediging was35:28 — Tussen twee werelden: tweede generatie, nakomeling40:13 — Ouders gaven veel liefde, maar geen carrière-support45:45 — Turkse topmanagers bij ING als rolmodellen46:31 — Take home: "Wees niet bang, durf stappen te nemen, verbreed je netwerk"

Stel je voor: je bent op een sollicitatiegesprek. Ze vragen hoe je heet. En het lukt niet. Je weet je naam. Je voelt je naam. Maar hij komt er niet uit. Mensen kijken op hun horloge, kuchen, rollen met hun ogen. En jij denkt: laat maar. Ik houd mijn mond wel. Vanaf dat moment kies je de stilte. Niet omdat je niks te zeggen hebt, maar omdat je geen zin meer hebt in de reacties.In deze aflevering van Open Sessies zit Alper tegenover Derek Otte, 38 jaar, dichter, spoken word artiest en theatermaker uit Rotterdam, vader van een dochtertje van anderhalf en getrouwd. Derk stottert sinds hij kan praten. Op school werd hij stiller. In gesprekken ontweek hij woorden. Bij sollicitaties kreeg hij zijn eigen voornaam niet over zijn lippen. Maar zijn vader zag iets in hem en gaf hem een dichtbundel van Toon Hermans. Die vier tot acht regels per bladzijde openden een luikje: taal kan ook leuk zijn. Toen kwam er een cassettebandje met Tupac. En vanuit die twee werelden (Toon Hermans en Tupac) werd een dichter geboren die nu voor volle zalen staat met zijn theatervoorstelling "Landverrader".Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien wat er gebeurt als je grootste obstakel je grootste kracht wordt. Je hoort hoe Derek als kind de stilte verkoos boven praten, omdat elke spraakervaring negatief aanvoelde. Hoe hij rechten studeerde en communicatie probeerde, maar telkens werd teruggetrokken naar het schrijven. Hoe hij op het podium niet stottert, maar in interviews en bij het binnenlopen van een volle kamer nog steeds spanning voelt. En hoe een haatbericht met een spellingfout de titel werd van zijn theatershow, omdat hij besloot dat wat op zijn pad komt niet zijn keuze is, maar wat hij ermee bouwt wel.Maar het gesprek gaat dieper dan taal en podium. Derek vertelt over de miskraam die hij en zijn vrouw meemaakten, het moment waarop de verwachting je optilt en de val daardoor dieper is dan welk verlies dan ook. Over het feit dat je van iemand houdt die je nog nooit hebt ontmoet. overleden.Timestamps:00:00 — Introductie: Welkom Derek00:12 — Wie is Derek: dichter, spoken word artiest, theatermaker01:02 — Sparta Rotterdam: "We zijn in Amsterdam en ik zeg het gewoon"01:22 — Het verschil tussen dichter en spoken word02:32 — Stotteren: een moeilijke relatie met taal vanaf de kindertijd02:52 — De dichtbundel van Toon Hermans: het luikje ging open03:12 — Het cassettebandje van Tupac: verliefd op hiphop04:20 — "Taal was meer een obstakel dan een optie"05:20 — "Je bepaalt niet wat op je pad komt, wel wat je ermee bouwt"06:19 — Het Landverrader-bericht: een spellingfout werd een voorstelling09:01 — Negatieve spraakervaringen: mensen die op hun horloge kijken09:54 — "Mijn eigen voornaam niet eens kunnen zeggen"10:37 — De stilte verkiezen boven praten11:07 — Op podium geen last, maar interviews blijven spannend12:04 — Woorden ontwijken en zinnen ombouwen in real-time16:05 — Bubbels doorbreken: luister eens buiten je eigen genre19:07 — Rechten gestudeerd, propedeuse gehaald, communicatie geprobeerd20:16 — "Voor sommige mensen werkt dit niet", school maakte de keuze21:54 — Van leeg blad naar tastbaar iets: de voldoening van creëren22:51 — "Een tekst heeft verschillende levens"27:12 — 2 minuten op podium = uren werk erachter29:43 — De bijzondere band met zijn grootvader30:33 — Het moeilijkste moment: de miskraam33:21 — "Bij een zegening vraag je niet waarom, bij verdriet ook niet"35:03 — "Totdat ik haar in mijn handen had, heb ik niet geloofd dat het goed zou komen"37:47 — Het mooiste moment: de roadtrip door Spanje39:16 — De dag na de geboorte: mooier dan de bevalling zelf42:39 — "Liefde is een keuze die je elke dag opnieuw maakt"44:06 — Take home: "Alles heeft een waarde. Niks gebeurt voor niks."Als dit gesprek je raakt, laat het ons weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper

Elke zondag liep hij als kind met zijn moeder en broertjes naar de kerk. En elke zondag nam zijn moeder dezelfde route, linksaf, langs één specifiek huis. "Kijk, daar woont je vader." Vijf minuten lopen. Tien jaar lang. Zijn vader woonde om de hoek, maar was niet in zijn leven. Niet één weekend, niet één ouderavond, niet één keer langs de zijlijn bij voetbal.In deze aflevering van Open Sessies zit Alper tegenover Jeffrey Ward. Jeffrey is 39 jaar, systeemtherapeut, muzikant, vader van een dochter van twaalf en sinds kort getrouwd. Jeffrey groeide op in de Schilderswijk in Den Haag, als oudste van drie jongens, opgevoed door een Ghanese moeder die alles gaf maar de rol van vader niet kon vervullen. Op zijn zeventiende pleegde een klasgenoot zelfmoord. Dat moment veranderde hoe hij naar mannen en emoties keek. Op zijn twintigste beloofde hij zichzelf: ik ga ervoor zorgen dat vaders weer in het leven van hun kinderen komen. Vandaag doet hij dat dagelijks als systeemtherapeut, bemiddelaar bij ouderverstoting en contactherstel.Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien wat de afwezigheid van een vader werkelijk doet. Niet in theorie, maar in het dagelijks leven van een kind dat opgroeit. Jeffrey vertelt hoe hij bij het zwemmen altijd naar andere vaders met hun kinderen keek. Hoe zijn muziekmanager zei: "Je zingt, maar je houdt je in. Er mist iets." Hoe hij op 28 december een paniekaanval kreeg toen hij besefte dat zijn eigen dochter hem volgens een omgangsregeling zou gaan zien. En hoe hij uiteindelijk ging trouwen, ondanks dat elk voorbeeld in zijn omgeving (vader, ooms, buren, vrienden) hem het tegendeel liet zien.In deze aflevering bespreken we: opgroeien zonder vader in de Schilderswijk, elke zondag langs het huis van je vader lopen, de Turkse buurman Ahmet en de Marokkaanse buurman als vervangende vaderfiguren, muziek als verwerking en uitlaatklep zonder doel, de zelfmoord van een klasgenoot en hoe dat zijn kijk op mannen veranderde, de belofte op zijn twintigste om vaders te helpen, de paniekaanval op 28 december en de angst patronen te herhalen, overcompenseren als vader, patronen doorbreken rond trouwen en relaties, de leegte in de ogen van zijn vader bij het ziekenhuis, en de take home: "Wees nooit te hard voor jezelf."Timestamps:00:00 — Introductie: Welkom Jeffrey00:12 — Wie is Jeffrey: therapeut, muzikant, vader01:27 — Systeemtherapie, ouderverstoting en contactherstel02:16 — Opgroeien zonder vader in de Schilderswijk02:49 — "Mijn vader woonde op 5 minuten afstand"04:01 — Elke zondag langs vaders huis lopen naar de kerk05:17 — Het verdriet van moeder aflezen als kind06:05 — Onder-advisering: van VMBO naar HAVO/VWO07:10 — Woede en eenzaamheid achter goede cijfers09:39 — Als man in de hulpverlening: "Ze noemden me homo"12:01 — Machocultuur, verharding en identiteit13:21 — Klasgenoot pleegt zelfmoord: het keerpunt18:26 — De Turkse buurman Ahmet als vaderfiguur19:15 — De Marokkaanse buurman: "Doe dit niet, kijk wat ik kwijt ben"20:32 — Muziek: een activiteit zonder doel24:06 — Schrijven over vader, maar de emotie kwam er niet uit27:52 — "Ik keek altijd naar vaders met hun kinderen"29:13 — De belofte op zijn twintigste30:16 — Het moeilijkste moment: de paniekaanval op 28 december34:15 — In de auto, huilen, en toch naar een cliënt willen gaan35:58 — Het mooiste moment: show, dochter, trouwen37:30 — Patronen doorbreken: van "ik geloof niet in trouwen" tot getrouwd40:05 — Zelfmoord in de familie en het masker van mannen42:42 — Vader naar het ziekenhuis brengen: "Ik zag de leegte in zijn ogen"44:15 — Wat is groei? "Constant een oplossing vinden"45:36 — Tegen de kleine Jeffrey: "Luister naar je lichaam"50:56 — Take home: "Wees nooit te hard voor jezelf"Als dit gesprek je raakt, laat het ons weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper

Stel je voor: je bent zes jaar oud. Je verstopt je onder je stapelbed. Je pakt de poot vast, je huilt, je schreeuwt. "Sorry juf, ik ga normaal doen." Je wordt onder dat bed vandaan getrokken. Je vader (die de taal niet spreekt, die niet begrijpt wat er echt gebeurt) zegt: "School weet het beter." En dan word je naar een school gebracht waar je in je ooghoeken ziet hoe een kind door vier volwassenen op de grond wordt gedrukt. Je bent zes. En vanaf dat moment geloof je dat er iets mis is met jou.In deze aflevering van Open Sessies zit Alper tegenover Ismail Aghzanay. Hij is 34 jaar, vader van twee, onderwijsprofessional, spreker, dagvoorzitter en programma leider van Impact School. Ismail groeide op in Rotterdam-Zuid, in een gezin met zeven kinderen en twee liefdevolle maar analfabete ouders die het financieel niet breed hadden. Op zijn zesde werd hij uit het reguliere onderwijs geplaatst en gelabeld als "onhandelbaar". Wat volgde was een route van het speciaal onderwijs, via VMBO basis, MBO niveau twee tot vier, tot de lerarenopleiding Engels op het HBO. Vandaag staat hij op podia door het hele land en verandert hij het onderwijs van binnenuit.Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien wat er gebeurt als een systeem een kind een label geeft in plaats van een kans. Ismail vertelt hoe 23 jaar lang geen enkel compliment binnenkwam, totdat één docente, mevrouw Bento, op het juiste moment de juiste woorden vond. Je hoort hoe een zes-jarige trauma meeneemt tot in zijn volwassenheid. Waarom hoge verwachtingen niet alleen woorden zijn maar handelingen. En waarom de vraag "wat had jij anders kunnen doen?" krachtiger is dan elk oordeel over een kind.In deze aflevering bespreken we: het moment dat Ismail op zijn zesde werd weggerukt uit het reguliere onderwijs, hoe het label "onhandelbaar" zijn zelfbeeld jarenlang bepaalde, opgroeien in armoede in Rotterdam-Zuid zonder het te beseffen, mevrouw Bento en het moment dat hij voor het eerst huilde bij een compliment, het Pygmalion effect en de kracht van hoge verwachtingen, waarom 70.000 thuiszitters een systeemprobleem zijn en geen kindprobleem, vaderschap en de zoontje die zei "Papa, blijf jij vandaag thuis?", het verschil tussen feedback geven en oprecht adviseren, en waarom intentie het vertrekpunt is van alles.Timestamps:00:00 — Introductie: Welkom Ismail00:13 — "Ik begin met mijn kinderen", waarom dat bijzonder is01:46 — Vaderschap en bewust aanwezig zijn04:03 — "Kinderen krijgen is geen vanzelfsprekendheid"06:37 — "Papa, blijf jij vandaag thuis?", het moment dat hem raakte09:01 — Opgroeien in Rotterdam-Zuid met zeven kinderen11:38 — Armoede zonder het te weten14:21 — Baraka in het minimale hebben18:03 — Het onderwijs van Ismail: de diepe laag18:44 — Op zijn 6e weggerukt: "Ik werd onder mijn bed vandaan getrokken"20:43 — De nieuwe school: een kind gefixeerd door vier docenten22:27 — "Het was overleven"25:27 — VMBO basis advies: "Ik mag naar een normale school!"26:06 — "23 jaar lang kwam niets binnen", geen enkel compliment landde27:16 — Mevrouw Bento: de docente die alles veranderde28:46 — Voor het eerst huilen bij een compliment31:00 — Hoge verwachtingen: het Pygmalion effect35:07 — Politiek, uitsluiting en de zesjarige Ismail die terugkomt38:57 — 70.000 thuiszitters: wie bepaalt de norm?44:15 — "Luisteren, luisteren en nog een keer luisteren"50:11 — Onbewuste vooroordelen en waarom ze gevaarlijk zijn51:45 — Laat kinderen vallen, pleidooi voor weerstand55:34 — Take home: intentie als vertrekpunt1:00:32 — Primeur: het 5-stappenmodel voor oprecht adviserenAls dit gesprek je raakt, laat het ons weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper

Stel je voor: je bent dertien jaar oud, je bent op vakantie in Turkije en je wordt midden in de nacht aangereden door een auto. Je probeert op te staan, kijkt naar je voet en je ziet dat het helemaal niet klopt wat je ziet. Vanaf dat moment is je leven niet meer hetzelfde. Je puberteit wordt overgeslagen. Je klasgenoten worden in één keer kinderachtig. En een gipskamer vol vrolijke mensen wordt de plek waar je droom wordt geboren.In deze aflevering van Open Sessies zit ik tegenover Enes Tütüncü. Enes is 34 jaar, geboren Haarlemmer, opgegroeid in Heemskerk, vader van twee zoons en sinds 2017 eigenaar van Fysiotherapie Transvaalbuurt in Amsterdam. Enes is iemand die als dertienjarige zijn complete toekomst zag verschuiven door één klap. Hij wilde dokter worden. Hij werd fysiotherapeut en uiteindelijk collega van de man die hem ooit leerde lopen. Dat is geen toeval. Dat is een belofte die hij op zijn veertiende aan zichzelf deed en twintig jaar later inloste.Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien hoe een trauma niet alleen kan breken, maar ook kan vormen. Je hoort wat het betekent om vijf jaar ouder te voelen dan je fysieke leeftijd. Hoe een moeder in een ambulance door religieuze kracht een kind wakker praat. Waarom de eerste generatie gastarbeiders zelf nooit genoeg tijd heeft gehad om te genieten van wat ze opbouwden. En waarom "Keep calm and trust Allah" voor Enes geen spreuk is, maar een levensfilosofie.In deze aflevering bespreken we onder andere: het auto-ongeluk in Turkije op zijn dertiende, hoe een gipskamer vol clini-clowns zijn carrièredroom veranderde, een jaar naar school in een rolstoel, de overgeslagen puberteit en het gevoel ouder te zijn dan leeftijdsgenoten, de rol van religie en zijn moeders kracht tijdens de ambulancerit, hoe hij collega werd van zijn eigen fysiotherapeut, het vaderschap als spiegel voor wat zijn eigen ouders hebben opgeofferd, de botsing tussen de oude en nieuwe generatie rond investeren versus genieten, waarom mannen vaak niet leren over emoties praten en de mindset van "doe je best, de rest ligt niet bij jou".Timestamps:00:00 — Introductie: Welkom Enes00:12 — Wie is Enes: fysiotherapeut in de Transvaalbuurt02:47 — Van dokter willen worden naar fysiotherapeut03:07 — Het auto-ongeluk in Turkije op zijn dertiende03:30 — De gipskamer: waar zijn droom verschoof05:07 — Collega worden van zijn eigen fysiotherapeut09:00 — De overgeslagen puberteit: "Ik voelde me vijf jaar ouder"10:00 — Een jaar met de rolstoel naar school11:22 — De doods-ervaring: wakker worden op asfalt van 40 graden13:13 — Emotioneel moment: wat zijn ouders hebben opgeofferd19:14 — Over vaders en communicatie23:27 — "Waarom zou je geld uitgeven voor rust?" — oude vs nieuwe generatie31:40 — Religie als houvast na het ongeluk34:49 — Een engel met een handicap: de litteken als herinnering46:35 — "Mijn ouders hebben nooit gezegd: ik hou van je"51:12 — Take home: doe je best, de rest ligt niet bij jou55:08 — "Keep calm and trust Allah"58:16 — Het gebed als pitstop in een hectische dagAls dit gesprek je raakt, laat het ons weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper

Stel je voor: je haalt havo-vwo op je Cito-toets, maar je krijgt een VMBO-kader advies. Je wordt het zwarte schaap van de familie genoemd. Je flirt met criminaliteit en dan zegt iemand tegen je: "Schrijven is niet voor iedereen." Twintig jaar later schrijf je columns voor Trouw en De Correspondent, maak je radioprogramma's voor de NTR en Omroep Zwart en sta je elke week voor de klas op het MBO, precies de plek waar ooit niemand je zag zitten.In deze aflevering van Open Sessies zit Alper tegenover Karim Amghar. Karim is 37 jaar, vader van vier, columnist, auteur, radiomaker, MBO-docent en toezichthouder. Karim is iemand die waarschijnlijk op het ADHD-spectrum zit maar die diagnose bewust niet wil weten, omdat hij heeft geleerd om met zijn eigen hoofd om te gaan op zijn eigen manier. Hij is een verhalenverteller in alles wat hij doet, van de Raad van Toezicht tot de hardloopschoenen die hij om middernacht aantrekt als zijn hoofd niet stil wordt.Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien hoe onder-advisering en onderwaardering een giftige cocktail vormen die levens kan breken, maar ook hoe diezelfde pijn het vuur kan aansteken voor een leven vol impact. Je hoort hoe een wijkagent op de fiets het verschil maakte, waarom weerstand geen vijand is maar een groeimiddel en waarom we moeten stoppen met het inkopen van gemak dat we zelf hebben weggewerkt.In deze aflevering bespreken we onder andere: hoe Karim omgaat met zijn drukke hoofd zonder officiële diagnose, de rol van hardlopen als mentale reset, de onder-advisering die hem op het VMBO deed belanden terwijl hij havo-vwo scoorde, de wijkagent Slim die met de fiets langskwam en zijn hand op Karims schouder legde, hoe hij via een toelatingstoets op het HBO belandde en zijn bachelor in drie jaar haalde, zijn schrijfproces in drie stappen dat ontstond uit niet kunnen slapen, de kracht van verhalen vertellen in alles wat hij doet, het Trevor Noah-inzicht over hoe het systeem ons vraagt de village te verlaten om die vervolgens terug te kopen en de orchidee-metafoor over waarom weerstand essentieel is voor groei.Timestamps:00:00 — Introductie: Welkom Karim Amghar00:07 — Wie is Karim? Radiomaker, columnist, auteur, docent01:01 — ADHD: "Ik heb de diagnose bewust niet willen weten"02:50 — Hardlopen als mentale reset: soms om middernacht05:06 — De basisschool: druk maar niet vervelend druk06:20 — Onder-advisering: havo-vwo gescoord, VMBO-kader gekregen07:37 — Flirten met criminaliteit: de giftige cocktail07:55 — Wijkagent Slim: de man die het verschil maakte09:20 — Van MBO-uitval naar HBO in drie jaar10:24 — "Niks van wat ik nu doe heb ik ooit bedacht"13:01 — Herinneringen kwijt: "Ik kan mijn jeugd niet goed meer voor me halen"14:42 — Waarom hij nooit iemand onderschat op het MBO16:41 — Schrijven met ADHD: het drieluik-proces18:57 — "Schrijven is niet voor iedereen, Karim", de afwijzing22:22 — Verhalen vertellen als rode draad23:03 — Het moeilijkste moment: onder-advisering en heftige puberteit25:28 — De orchidee-metafoor: groeien door weerstand27:01 — Waarom Karim geen smartwatch draagt29:08 — Dertien marathons zonder schema32:16 — Trevor Noah: "Het systeem vraagt ons de village te verlaten"34:11 — Take home: omarm weerstand, het laat je groeien35:39 — Omring je met mensen die hoge verwachtingen hebbenAls dit gesprek je raakt, laat het mij weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper#OpenSessies #KarimAmghar #CoachAlper #Podcast

Stel je voor: je bent vijf jaar oud en je ziet je vader voor het eerst. Hij woont in een ander land, spreekt een taal die je niet kent en leeft in een flat in de Bijlmer. Vlak naast de gebouwen die net zijn ingestort. Een paar maanden later zit jij zelf in een Nederlands klaslokaal waar je geen woord verstaat. Zonder taal, zonder vrienden, zonder houvast.In deze aflevering van Open Sessies ontmoet Alper Ferhat Dursun. Ferhat is 33 jaar, vader van twee, voorzitter van een islamitisch jongerencentrum in Amsterdam-West, boekhouder en bijna klaar met zijn master Strategic Product Design in Eindhoven. Ferhat is iemand die al twintig jaar lang een stichting draagt die al meer dan 35 jaar bestaat. Niet voor de status, niet voor de erkenning, maar omdat hij als veertienjarige werd geraakt door een leraar die hem zijn geloof echt liet begríjpen. Dat gevoel heeft hij nooit meer losgelaten.Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien hoe religie, identiteit en gemeenschap niet tegenover elkaar staan, maar elkaar versterken. Je hoort hoe een kind zonder Nederlands in één jaar zijn citotoets van VMBO naar gymnasium-niveau bracht. Hoe een eerste generatie vader zijn leven opofferde zodat zijn kinderen konden leven. En hoe een jonge man besloot om niet alleen voor zichzelf te bouwen, maar voor de generatie na hem.In deze aflevering bespreken we onder andere: hoe Ferhat op zijn zesde naar Nederland kwam en zonder taal de basisschool begon, het schooladvies dat lager uitviel dan zijn citoscore, de rol van religie als kompas en grensbewaker in het leven van een jongeman, hoe het jongerencentrum van weekendschool uitgroeide tot een plek met 3D-printers en workshopruimtes, waarom Turkse en Marokkaanse moslims te weinig rolmodellen hebben in de media, zijn visie op AI als hulpmiddel om jezelf te versterken in plaats van te vervangen, het taboe op hulp vragen binnen de Turkse cultuur, en de opoffering van de eerste generatie gastarbeiders die zelden wordt uitgesproken.Timestamps:00:00 — Introductie: Welkom Ferhat01:03 — Op zijn zesde naar Nederland: de eerste herinneringen02:35 — Zonder taal op de basisschool: hoe leer je Nederlands als kind?03:22 — Van VMBO-advies naar gymnasium-citoscore06:54 — Thuis: drie zussen als drie halve moeders08:12 — Religie en cultuur: hoe centraal stond het geloof?09:43 — "Mijn religie maakt mij een beter persoon"13:51 — Van werktuigbouwkunde naar Strategic Product Design16:38 — AI als versterking, niet als vervanging20:19 — Twintig jaar vrijwilliger bij het jongerencentrum23:41 — Het gebrek aan rolmodellen voor Turkse moslims25:21 — Van Koran lezen naar geloof begrijpen: het keerpunt30:16 — "Als jij het niet doet, wie dan?" — de motivatie achter het jongerencentrum35:34 — Het moeilijkste moment: vaderschap als mooiste uitdaging42:16 — Advies aan een achttienjarige: heldere doelen en prioriteiten44:10 — Het taboe op hulp vragen binnen de Turkse cultuur48:50 — Rolmodel: zijn vader en de opoffering van de eerste generatie54:17 — Take home message: elke dag een beter persoon wordenAls dit gesprek je raakt, laat het ons weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper#OpenSessies #FerhatDursun #CoachAlper #Podcast

Stel je voor: je bent een van de weinigen in een collegezaal van honderd man die een hoog cijfer scoort. En in plaats van felicitaties hoor je iemand roepen: "Hoe kan hij dat hebben gedaan?" Niet omdat je gespiekt zou hebben. Maar omdat je er anders uitziet. Omdat je moslim bent. Omdat je Marokkaans bent.In deze aflevering van Open Sessies zit Alper tegenover Youssef Zerri. Hij is 35 jaar, geboren en getogen Amsterdammer, en tegenwoordig teamleider en natuurkundedocent op dezelfde school waar hij ooit zelf leerling was. Youssef is iemand die al op jonge leeftijd ontdekte dat hij het liefst anderen helpt. Niet vanuit een hulpverlenersrol, maar vanuit de klas. Vanuit het moment dat je een leerling ziet groeien en uiteindelijk met een diploma naar buiten ziet lopen, met jouw handtekening erop.Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien hoe discriminatie niet altijd zichtbaar is op het moment zelf. Hoe je als jongeman in een collegezaal kunt zitten, presteren, en toch het gevoel krijgt dat je jezelf elke dag moet bewijzen. Niet vanwege je kennis, maar vanwege je achtergrond. Youssef vertelt hoe hij die ervaring heeft omgezet in iets positiefs: teruggaan naar zijn oude school, niet als leerling, maar als leider. Een gesprek over veerkracht, identiteit en de kracht van terugdoen voor je gemeenschap.In deze aflevering bespreken we onder andere: hoe Youssef van bouwkunde in Delft naar sterrenkunde aan de VU ging en daar te maken kreeg met structurele uitsluiting, wat het betekent om als Marokkaans-Nederlandse man in een witte academische omgeving te staan, hoe hij de correlatie ontdekte tussen natuurkunde en de Koran, de impact van Corona en AI op het gedrag van jongeren in de klas, zijn visie op leiderschap zonder afstand en waarom genoegdoening niet op je bankrekening hoeft terug te zien.Timestamps:00:00 — Introductie: Welkom Youssef01:05 — Hoe ben je teruggekomen op je oude school?02:58 — Studie bouwkunde in Delft: de eerste stap03:26 — Overstap naar natuurkunde aan de VU04:27 — Discriminatie op de universiteit: "Wil je moslim zijn als je natuurkunde doet?"07:59 — Waar haal je voldoening uit als teamleider?09:12 — Leiderschap zonder afstand: autoritair vs. autoriteit10:09 — De impact van corona en AI op het onderwijs15:22 — Het grootste probleem van leerlingen na school19:22 — Opvoeding, cultuur en arbeidsethos21:51 — Het moeilijkste moment in zijn leven25:25 — Discriminatie herkennen achteraf: een soort mini-trauma29:31 — De mooiste momenten: diploma's uitreiken34:15 — Advies aan zijn jongere zelf36:07 — Religie en wetenschap in de klas39:16 — Wat betekent groei voor jou?40:59 — Inspiratie: de Profeet Mohammed als leraar42:03 — Advies aan de kijkers: gun elkaar wat je jezelf guntAls je dit gesprek raakt, laat het ons weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper

Ze zeiden dat hij geen leraar kon worden.Hij had een taalachterstand. Een vmbo-advies. En een omgeving die hem vertelde dat het mbo waarschijnlijk het hoogst haalbare was voor iemand zoals hij.Jaren later schreef hij een onderwijsboek dat op de lerarenopleiding wordt gebruikt. Werd hij verkozen tot leraar van het jaar. En stond hij oog in oog met de persoon die hem ooit had afgeschreven, die nu trots vertelde dat Emin een oud-student van zijn school was.Maar dat eindpunt vertelt niet het hele verhaal.Want tussen dat vmbo-advies en leraar van het jaar zat vijftien jaar. Vijftien jaar lang tussen twee culturen zoeken naar wie je bent. Twee keer een cultuurshock doorleven, eerst als kind dat naar Turkije verhuist voor de fabriek van opa, dan als tiener die weer terugkomt en merkt dat Nederland inmiddels een vreemd land is geworden. Vijftien jaar lang het gevoel hebben dat je net begint te aarden en dan alles opnieuw moet beginnen.En dan, op je 25e, een burnout. Terwijl je dacht dat je eindelijk alles onder controle had.In deze aflevering van Open Sessies spreek ik met Emin Kececi, leraar, verbinder, Rotary-voorzitter en iemand die zijn leven heeft gebouwd op één belofte aan zijn ouders: als jullie in mij investeren, zorg ik dat ik teruggeef aan de mensen die dezelfde kansen niet krijgen.In deze aflevering bespreken we:- Twee cultuurshocks en vijftien jaar zoeken naar identiteit, van Hilversum naar Turkije en terug- Hoe bewijsdrang ontstaat als je jarenlang het gevoel hebt dat je er niet bij hoort- Burnout op 25: herstellen zonder psycholoog, met Tony Robbins en zijn vader als soefi-gids- Waarom hij leerlingen begint met een tien en wat dat doet met de relatie in de klas- De cijfercultuur in Nederland: waarom een zes ook gewoon goed genoeg is- Hoe vergeven het grootste levensgeluk is- Zijn droom: biculturele gemeenschappen die verenigen in plaats van versplinteren- Zijn take home message: "Check in bij je hart"Timestamps:00:00 – Welkom & introductie Amin00:51 – Het standbeeld van Atatürk en de droom leraar te worden01:36 – Naar Turkije voor opa's fabriek en twee cultuurshocks05:56 – Vijftien jaar tussen wal en schip: bewijsdrang en leegte08:01 – Wat hij het meest heeft gemist: liefde en begrip09:12 – Psychologisch perspectief: trauma, emotionele verwaarlozing en loyaliteitsconflict13:25 – Burnout op 25 en herstel in vier maanden15:05 – Zonder relatie geen prestatie: lesgeven vanuit verbinding18:32 – De cijfercultuur doorbreken: beginnen met een tien22:22 – Dankbaarheid als dagelijkse gewoonte31:16 – De droom: verenigen in plaats van versplinteren41:03 – Het moeilijkste moment: steeds opnieuw beginnen als Super Mario49:14 – Het mooiste moment: leraar van het jaar en een onderwijsboek op de lerarenopleiding54:22 – Take home message: check in bij je hart56:39 – AfsluitingDit is een gesprek voor iedereen die ooit het gevoel had er niet bij te horen en toch is blijven gaan. 🎙️Vond je deze aflevering waardevol? Abonneer je op het kanaal, laat een reactie achter en deel het met iemand die dit nodig heeft te horen.👉 Volg Open Sessies ook op Instagram voor meer content over psychologie, identiteit en eerlijke gesprekken.

In deze aflevering van Open Sessies verwelkomen we Musa, cabaretier, acteur, dramadocent en iemand die zijn eigen pad heeft gevonden op een manier die niemand verwacht had.Waarom dit gesprek belangrijk is:Musa's verhaal gaat niet alleen over comedy. Het gaat over de moed om op je dertigste pas echt te kiezen voor jezelf, terwijl je familie, cultuur en omgeving iets anders van je verwachten. Over trouw blijven aan je waarden, ook als Netflix klopt en er €77.000 op tafel ligt.Thema's die besproken worden:- Opgroeien als kind van een eerste-generatie moeder die alleen naar Nederland kwam- Stiekem beginnen met acteren, uit angst voor onbegrip thuis- De rol van humor als onderwijsmiddel en brug tussen culturen- Identiteit, geloof en grenzen stellen in de mediawereld- Dramales geven op islamitische basisscholen, als pionierswerk- "Het is oké om niet oké te zijn", over dankbaarheid en mentale ruimteTimestamps:- 00:00 – Welkom & introductie Musa- 00:47 – Van tandartsassistent tot autodidact cabaretier- 02:21 – Hoe alles begon: stiekem acteren onder begeleiding van Kenneth Asporaat- 03:07 – Finale Cameretten Festival, management getekend, sportschool verkocht- 05:09 – Waarom hij het stiekem deed: eerste-generatie ouders en verwachtingen- 07:08 – Waarom cabaret? De kracht van crowd control en educatie via humor- 08:38 – Netflix-aanbod & grenzen vanuit geloof- 11:09 – Musa als kind in Nederland: tolk voor zijn moeder, taal leren via films- 22:18 – Islamitische identiteit, normen en waarden in het dagelijks leven- 47:31 – De mooiste momenten: van eerste knock-out tot uitverkochte zalen- 53:03 – Take home message: "Het is oké om niet oké te zijn"- 54:26 – AfsluitingDit gesprek laat je anders kijken naar humor, cultuur en de keuzes die we maken uit angst of liefde. Vond je deze aflevering waardevol? Abonneer je dan op het kanaal, laat een reactie achter en deel het met iemand die dit nodig heeft te horen. 🎙️👉 Volg Open Sessies ook op Instagram voor meer content over psychologie, persoonlijke groei en eerlijke gesprekken.

In deze aflevering van Open Sessies ga ik in gesprek met Ruşen Koç, onderzoeker, ondernemer en kandidaat-raadslid voor DENK in Den Haag. Wat begint als een verhaal over doorzettingsvermogen, groeit uit tot een diep en kwetsbaar gesprek over verlies, geloof, mannelijkheid en dankbaarheid.Ruşen groeide op in een gezin zonder vader, kreeg een vmbo-kader advies en werd door de wereld onderschat. Maar precies dat werd zijn brandstof. Van vmbo naar havo, van hbo naar universiteit en uiteindelijk richtte hij The Creative Muslim Club op en werd hij onderzoeker en politiek actief. In dit gesprek deelt hij openhartig hoe de geboorte van zijn broertje hem op zijn 14de een verantwoordelijkheidsgevoel gaf dat alles veranderde, en hoe het verlies van zijn beste vriend door suïcide hem confronteerde met de grenzen van het leven.Maar het gesprek gaat verder dan persoonlijke verhalen. Samen met Ruşen bespreken we een onderwerp dat zelden aan bod komt: tederheid tussen mannen. Waarom zijn moslimmannen in het Westen die fysieke, broederlijke warmte kwijtgeraakt? En hoe vinden we de balans tussen de leeuw en het lam, krachtig staan voor je zaak, maar ook zacht durven zijn?Thema's in deze aflevering:- Opgroeien met lage verwachtingen en racisme in het onderwijs- Van vmbo-kader naar universiteit: een ongewoon pad- De kracht van een moeder die vertrouwt zonder te pushen- Verlies van een beste vriend door suïcide- Suïcidepreventie en het belang van 113 Zelfmoordpreventie- Islamitische theologie: beproeving, barmhartigheid en verantwoordelijkheid- Rechtvaardigheid als kernwaarde vanuit islamitische achtergrond- The Creative Muslim Club: eigen verhalen vertellen via eigen platforms- Huwelijk als gezonde uitlaatklep en balans- Tederheid en broederliefde onder moslimmannen- Dankbaarheid als fundament van het levenTimestamps:- 00:00 – Introductie & kennismaking met Rusen- 02:43 – Van vmbo-kader naar universiteit: het hele traject- 06:18 – Gezinssituatie: opgroeien zonder vader- 08:30 – Lage verwachtingen thuis en op school- 11:00 – Voetbaldroom die in duigen viel door kruisbandblessure- 15:01 – Ondernemen: The Creative Muslim Club & onderzoekswerk- 16:36 – Normen en waarden: rechtvaardigheid als kernwaarde- 18:03 – Het moeilijkste moment: verlies van zijn beste vriend- 21:21 – Suïcide bespreekbaar maken in de moslimgemeenschap- 25:37 – Islamitische kijk op beproeving en verantwoordelijkheid- 32:15 – Het mooiste moment: de geboorte van zijn broertje- 35:54 – Wat betekent groei?- 39:00 – Huwelijk als gezonde uitlaatklep- 47:12 – Tederheid en broederliefde onder moslimmannen- 50:51 – De balans tussen de leeuw en het lam- 55:46 – Afsluitende boodschap: dankbaarheid en geloof📩 Heb je zelf te maken met suïcidale gedachten? Bel 113 Zelfmoordpreventie (0900-0113) of chat via 113.nl. Je staat er niet alleen voor.🎧 Vond je dit gesprek waardevol? Abonneer je op Open Sessies, laat een like achter en deel deze aflevering met iemand die dit nodig heeft.

In deze aflevering van Open Sessies ga ik in gesprek met Ugur Demirci. Geboren en getogen Rotterdammer, islamitisch theoloog, relatietherapeut en vader van vier zonen. Een open en eerlijk gesprek over opgroeien in een gebroken gezin, de zoektocht naar geloof als jongvolwassene en de moed om pijn los te laten.Ugur deelt hoe hij als enig kind van gescheiden ouders zijn weg vond, van voetbalwedstrijden kijken in de moskee tot het moment dat hij tijdens het gebed bleef zitten terwijl zijn vrienden opstonden. Hij vertelt hoe die ene vraag: "Wil je gelijk krijgen of wil je gelukkig zijn?", zijn kijk op relaties en conflicten voorgoed veranderde. Als behandelaar ziet hij dagelijks hoe patronen uit de kindertijd doorwerken in volwassen relaties en als vader probeert hij bewust anders te doen dan wat hij zelf heeft meegemaakt.Dit gesprek gaat over vergeven zonder te vergeten, over dankbaarheid zonder je pijn te ontkennen, en over de kracht van gewoon doorgaan.Thema's die aan bod komen:- Opgroeien in een gebroken gezin als enig kind- De overgang van culturele moslim naar bewust praktiserend- Het verschil tussen echtscheiding en vechtscheiding- Patronen uit je kindertijd herkennen in je eigen relaties- Schematherapie en de "stemmetjes in je hoofd"- Dankbaarheid (alhamdulillah) vs. hulp zoeken, gaan die samen?- Lichamelijke blessures en de mentale impact daarvan- De betekenis van naamgeving aan je kinderen- Vergeten en vergeven als levenshoudingTimestamps:0:00 - Introductie en kennismaking met Ugur3:00 - Van culturele moslim naar bewust praktiseren7:00 - Het keerpunt in de moskee tijdens een voetbalwedstrijd11:00 - Opgroeien in een gebroken gezin17:00 - Hoe zijn ouders met de scheiding omgingen20:00 - Negatieve ervaringen bewust proberen te vergeten22:00 - Echtscheiding vs. vechtscheiding: de impact op kinderen26:00 - Patronen uit je jeugd in volwassen relaties30:00 - Cultuursensitieve en religiesensitieve therapie33:00 - Ouderschap: sorry zeggen tegen je kinderen35:00 - Het moeilijkste moment in zijn leven37:00 - Lichamelijke blessures en de mentale gevolgen43:00 - "Doe gewoon normaal", de gevaren van bagatelliseren46:00 - Alhamdulillah zeggen en hulp zoeken: het kan allebei48:00 - Het mooiste moment: vader worden51:00 - De betekenis van namen: Abdullah en Abdurrahman55:00 - "Ik heb mijn best gedaan", inspanning boven resultaat56:00 - Take-home message: vergeet en vergeef59:00 - AfsluitingVond je dit gesprek waardevol? Laat het weten in de comments. Like deze video, abonneer je op het kanaal en deel deze aflevering met iemand die dit nodig heeft.#OpenSessies #PodcastNL #Vergeven #vergeten

In deze aflevering van Open Sessies zit ik met Ashwin aan tafel, lichaamstaaltrainer, ondernemer en oprichter van Body Signals Academy. Ashwin vertelt openhartig over zijn leven: van opgroeien als kind van Afghaanse vluchtelingen, werken op de Beverwijkse Bazaar vanaf zijn vierde, tot het uiteindelijk ontdekken van zijn passie voor non-verbale communicatie.Dit is een gesprek dat raakt. Ashwin deelt hoe hij jarenlang zocht naar wat hem echt gelukkig maakte, hoe hij opbrandde in het corporate leven ondanks een goed salaris en hoe de geboorte van zijn dochter alles veranderde. Hij is eerlijk over moeilijke momenten: het verlies van het kindje van zijn broer, de acute ziekte van zijn vader, en de zoektocht naar balans tussen werk, gezin en identiteit.Maar bovenal is dit een verhaal van doorzettingsvermogen, zelfreflectie en de moed om je eigen weg te kiezen. Ook als dat betekent dat je tegen de stroom in moet gaan.Thema's in dit gesprek:– Lichaamstaal en non-verbale communicatie in het dagelijks leven– Opgroeien in een hardwerkend migrantengezin– De kracht van discipline en ondernemerschap vanaf jonge leeftijd– Zoeken naar je passie en ontdekken wat je echt leuk vindt– Vader worden en de twijfels die daarbij komen kijken– Omgaan met verlies, ziekte en opgebrand raken– Twee culturen combineren: het beste van beide werelden– Ondernemer van het Jaar in Almere worden als bevestigingTimestamps:00:00 – Introductie en kennismaking00:42 – Wat is lichaamstaal? 70% van communicatie is non-verbaal01:52 – Van hobby naar beroep: de stap naar trainer worden03:37 – Waarom lichaamstaal? Het herkennen van wat mensen echt zeggen05:03 – Een niche vak: weinig trainers in Nederland en Europa06:29 – Opgroeien als kind van Afghaanse vluchtelingen09:14 – Werken op de Beverwijkse Bazaar vanaf je vierde13:03 – De dynamiek met zijn vader en het familiebedrijf15:05 – Discipline en hard werken als levensles17:51 – Het moeilijkste moment: verlies en de ziekte van zijn vader22:18 – De diagnose en de strijd met het zorgsysteem26:15 – Het mooiste moment: de geboorte van zijn dochter28:12 – Twijfels over het vaderschap en de angst voor vrijheidsverlies32:01 – Communicatie met je partner na het krijgen van een kind33:52 – Twee culturen, één identiteit: gastvrijheid en nuchterheid37:35 – Advies aan zijn jongere zelf: ontdek wat je leuk vindt42:26 – Wat hij over zichzelf heeft geleerd45:53 – Boodschap aan de kijker: passie boven geld, blijf dicht bij jezelf48:08 – Herkennen wanneer je opgebrand raakt53:14 – Afsluiting🎙️ Dit is Open Sessies, de podcast waar we in alle openheid praten over het leven, persoonlijke groei en wat ons als mens vormgeeft.👉 Vond je dit gesprek waardevol? Like, abonneer en deel deze aflevering met iemand die dit nodig heeft. Laat in de comments weten welk moment jou het meest raakte.

Tussen twee werelden, op zoek naar één thuisDeze week sprak ik met Halil Ibrahim (docent, stadspedagoog en AI-officer) over iets waar we in professionele context zelden over spreken: de onzichtbare last van externe validatie.Hij deelde een inzicht dat me niet loslaat:"Wij zijn opgegroeid met: doe twee keer zo hard je best, dan ben je net zo goed. Maar daar zit een minderwaardigheidsverhaal in. We zijn pas goed genoeg als de witte man zegt: goed gedaan, jongen."Dit gaat niet alleen over de Turks-Nederlandse ervaring. Dit gaat over iedereen die ooit heeft geloofd dat hun waarde afhing van de goedkeuring van anderen. Die zich heeft aangepast, heeft vervormd, heeft gevochten. Niet voor zichzelf, maar om gezien te worden.Wat Halil Ibrahim laat zien, is dat echte vrijheid begint bij zelfreflectie. Bij het analyseren waar patronen vandaan komen. Niet zozeer om te veroordelen, maar om te begrijpen en vervolgens: om anders te kiezen.Voor onszelf. Voor onze kinderen. Voor de generaties die komen.De vraag die hij stelt is simpel maar confronterend:Ben jij tevreden met jezelf? Of zoek je nog steeds bevestiging bij de buitenwereld?Want pas als je die balans vindt (die interne validatie) ontstaat er ruimte voor echte zelfacceptatie. En ironisch genoeg: dan gaan anderen je ook meer respecteren.Dit gesprek ging over identiteit, opvoeding, generatietrauma's en AI in het onderwijs. Maar de kern? Die ging over moed. De moed om jezelf te zijn.Kijk de volledige aflevering via de link in de comments.

In deze aflevering ga ik in gesprek met Adnan Tekin, sinds ruim vijf jaar voorzitter van de MBO Raad. We praten niet alleen over zijn functie, maar vooral over de mens achter de bestuurder: een jongen uit Osdorp, kind van Turkse gastarbeiders, gevormd door religie, gemeenschap, verlies en verantwoordelijkheid.Waarom dit gesprek belangrijk is?Omdat het laat zien hoe persoonlijk verhaal, cultuur, geloof en onderwijs elkaar raken. Hoe een ooginfectie je leven een andere kant op kan sturen. Hoe het is om beide ouders in vijf maanden tijd te verliezen. En wat het betekent om als biculturele Nederlander verantwoordelijkheid te dragen in het hart van de samenleving.We hebben het onder andere over:- opgroeien in Osdorp in een druk, warm gezin- de rol van moskee, buurt en gemeenschap- hoe een zeldzame ooginfectie zijn loopbaan veranderde- het verlies van zijn ouders en rouw die nooit “klaar” is- werken met Job Cohen en leren verbinden zonder vooroordelen- omgaan met kritiek en een dikke huid ontwikkelen- vaderschap, spijt en opnieuw keuzes maken- persoonlijke groei, kwetsbaarheid en je hart volgen- advies aan jongeren die hun plek zoeken tussen twee wereldenVond je dit gesprek waardevol?Laat een reactie achter met wat jou het meest raakte of herkenbaar was: rouw, bicultureel opgroeien, geloof, onderwijs of iets anders?Vergeet niet te liken, je te abonneren en de video te delen met iemand voor wie dit gesprek steun of inspiratie kan zijn. #MBORaad #onderwijs #mboTimestamps00:00 Intro & voorstel Adnan00:39 Gezinssituatie en vaderschap01:39 Jeugd in Osdorp & ouders als eerste generatie gastarbeiders03:36 Opvoeding, open huis en een relaxte jeugd04:27 Schoolloopbaan, verkeerde studiekeuze & stap naar Duits05:01 Zeldzame ooginfectie en tijdelijk blind worden07:16 De weg naar het maatschappelijk middenveld & politiek Amsterdam08:14 Lid worden van de PvdA & begin van politieke carrière09:23 Sociale betrokkenheid, brieven vertalen en mensen helpen09:39 Cultuur, religie en de rol van de moskee als sociaal centrum11:31 Fatih-moskee, geschiedenis en betekenis als ontmoetingsplek12:57 Dieptepunt: beide ouders verliezen in vijf maanden14:18 Rouw, ziekte, mantelzorg en weinig ruimte om stil te staan18:01 Begraven in Turkije vs Nederland & afstand tot het graf20:02 Hoogtepunten: de geboorte van zijn kinderen en verantwoordelijkheid24:22 Werken met Job Cohen: verbinden, vooroordelen loslaten25:41 Amsterdam als leerschool: crisis, polarisatie & leiderschap26:51 Kritiek, een dikke huid en niet reageren vanuit emotie30:01 Hoe hij omgaat met tegenslag, afstand nemen en reflectie31:57 Advies aan zijn jongere ik: meer tijd met zijn oudste dochter34:50 Wat is persoonlijke groei? Kwetsbaarheid, leren en blijven ontwikkelen36:24 Advies aan jongeren: volg je talent en niet alleen de verwachtingen37:33 De invloed van zijn ouders & Job Cohen op wie hij is geworden

In deze aflevering ga ik in gesprek met Cemil Yilmaz, sociaal ondernemer en oprichter van een sociaal innovatiebureau dat zich bezighoudt met thema’s als antidiscriminatie, kansengelijkheid en inclusie.Cemil neemt ons mee in zijn persoonlijke verhaal: opgroeien tussen een witte schoolomgeving en een Arabisch-Turkse familiecultuur, het zoeken naar identiteit, rebellie in de puberteit en de druk van verwachtingen vanuit ouders, gemeenschap en samenleving.We praten over hoe vroege ervaringen met racisme, uitsluiting en etnisch profileren je vormen, vaak zonder dat je dat op dat moment doorhebt. Over hoe één moment (blijven zitten op het gymnasium) ineens veel meer betekent dan een jaar overdoen. En over hoe loyaliteit aan familie en gemeenschap kan botsen met de zoektocht naar je eigen authenticiteit.Ook gaat het gesprek over:- opgroeien tussen meerdere culturen en identiteiten- de rol van ouders en vrienden als reddingsboei- prestatiedruk en perfectionisme- studeren, verhuizen en jezelf beschermen tegen ontsporing- activisme, burn-out en grenzen leren stellen- leven tussen Nederland en Turkije- wat het betekent om je geschiedenis te kennen zonder erdoor vast te zitten- mentale gezondheid, vooral binnen biculturele gemeenschappen- het belang van veilige plekken en echt luisteren zonder oordeelDit is een gesprek over mens-zijn in een krachtenveld van verwachtingen. Over hoe je jezelf kunt verliezen, maar ook weer terug kunt vinden.**Timestamps:**- 00:00 – Intro & kennismaking- 01:00 – Identiteit en puberteit- 04:20 – Verhuizen van Enschede naar een wit dorp- 06:30 – Racisme, etnisch profileren en onrust- 08:50 – Rebellie, ontsporing en het kantelpunt- 10:30 – De rol van vader en vrienden- 13:10 – Meervoudige identiteiten- 18:40 – Perfectie, schuld en verwachtingen- 22:00 – Studeren in Groningen en zelfbescherming- 28:30 – Succes, trots en zelden terugkijken- 31:00 – Nederland, Turkije en ergens bij horen- 40:00 – Activisme, roofbouw en grenzen- 47:10 – Mentale gezondheid en taboes- 48:10 – De boodschap: wees een veilige plek voor iemand👉 Vond je dit gesprek waardevol?Abonneer je, laat een reactie achter en deel de aflevering met iemand voor wie dit herkenbaar is.

In deze openhartige en inspirerende aflevering spreekt Alper met Turan Yilmaz, pedagogisch professional en gepassioneerd videograaf. Al bijna tien jaar werkt Touran in de verstandelijke gehandicaptenzorg, waar hij dagelijks leert over menselijkheid, geduld en verbinding. Tegelijkertijd bouwt hij aan zijn creatieve wereld via Instagram, waar hij met videografie en sketches zijn stem laat horen.In dit gesprek vertelt Turan over:- Hoe zijn liefde voor videografie ontstond,- Wat hij leerde uit stotteren en overlevingsmechanismen,- De impact van opvoeding, religie en cultuur,- Hoe zijn werk in de zorg hem als mens vormde,- Hoe persoonlijke pijn kan veranderen in kracht.Een gesprek dat raakt, inspireert en je uitnodigt om stil te staan bij je eigen verhaal.🎧 Luister, reflecteer en laat je inspireren.⏱️ Hoofdstukken00:00:00 - Introductie00:00:17 - Over Touran00:00:47 - Werk in de zorg00:01:59 - Onderwijsachtergrond00:05:01 - Ervaringen in het werkveld00:06:38 - Impact van psychologen00:07:52 - Videografie als hobby00:10:25 - Overgang naar sketches00:12:03 - Opvoeding en achtergrond00:15:05 - Reflectie op vader en opvoeding00:15:14 - Impact van verwaarlozing00:16:33 - Coping mechanismen00:17:18 - Overlevingsmodus en gebrek aan hobby's00:18:52 - Rol van cultuur en religie00:19:05 - Persoonlijke worstelingen00:20:19 - Stotteren en de impact00:28:54 - Depressieve periode00:30:55 - Verdieping in religie00:31:55 - Zoeken naar antwoorden00:32:14 - Zoeken naar voldoening00:34:00 - Verlangen naar het oneindige00:34:07 - Zoektocht naar identiteit00:34:12 - Religie en cultuur00:34:21 - Ouderlijk gezag00:35:20 - Discussie als karaktervorming00:35:43 - Zelfwaardering00:40:08 - Impact van social media00:42:17 - Mooiste momenten00:44:29 - Reflectie op het leven00:45:44 - Persoonlijke groei00:45:55 - Hoogte- en dieptepunten00:46:53 - Het belang van stil staan00:47:41 - Uitdagingen van openhartigheid00:51:50 - Complimenten leren ontvangen00:53:26 - Eindreflectie en levensfilosofie

Voel je dat je “alles” hebt (studie, baan, gezin), maar ergens diep vanbinnen blijft er onrust?In deze aflevering van Open Sessies ga ik in gesprek met Mehmet Akkoc: geboren en getogen Amsterdammer, vader van twee kinderen en afdelingshoofd Sport & Bewegen bij Gemeente Amsterdam.We hebben het over:- Als druk kind bestempeld worden op de basisschool- Een vader die één gesprek op school voert en daarmee zijn zoon letterlijk op een ander spoor zet- De klassieke biculturele checklist: VWO, universiteit, goede baan, trouwen, kinderen… en dan?- Een ernstig scooterongeluk (schedelbreuk en hersenbloeding) en toch gewoon doordenderen- De existentiële onrust als je carrière, huis, gezin en status “kloppen”, maar je geen rust in jezelf vindt- Cultuur & religie: moskee, geloof, verantwoordelijkheid en wat we van onze ouders meenemen- Het overlijden van zijn opa, hem zelf wassen, begraven en hoe dat zijn kijk op de dood en het leven veranderde- De boodschap aan jongeren: ga op je bek, val hard… en sta weer op- De reis naar binnen: trauma, intergenerationele pijn en heling👉 Voor wie is deze aflevering?Voor iedereen die:- Bicultureel is en zich tussen twee werelden probeert staande te houden- De maatschappelijke ladder is opgeklommen, maar zich vanbinnen nog steeds onrustig voelt- Worstelt met de verwachtingen van ouders, familie en “de samenleving”- Meer wil begrijpen over hoe cultuur, religie en opvoeding doorwerken in volwassenheid- Klaar is om eerlijker naar zichzelf te kijken📌 In deze aflevering praten we o.a. over:- “Je bent druk” als etiket en wat dat met je zelfbeeld doet- Ouders die zeggen: “Wij hebben gezaaid, jij moet oogsten”- Kopzorgen, onrust, drukte als copingmechanisme- Hoe een ongeluk en een begrafenis je kunnen wakker schudden- Waarom het leven geen eindstation heeft, maar een voortdurende reis is- Waarom je zeker niet helemaal “heel” hoeft te zijn om te mogen leven, liefhebben en groeien🧠 Mehmet’s belangrijkste boodschap aan de luisteraar:“Alsjeblieft, ga op je bek. Val hard, word verdrietig… en sta daarna op.Je kan niet groeien zonder krassen en deuken.”💬 Laat in de reacties weten:Welke zin of voorbeeld bleef het meest bij je hangen?Waar herken jij jezelf in Mehmet’s verhaal?Ben jij al begonnen aan jouw ‘reis naar binnen’?👍 Vergeet niet te liken, abonneren en deze aflevering te delen met iemand die hier iets aan kan hebben.

Hoe word je een man als niemand je leert hoe dat moet?In deze diepgaande aflevering ga ik in gesprek met Omar van Ommeren. Psychotherapeut, Surinaamse man, vader van drie jongens en iemand met een jeugd vol gemis, verwarring en veerkracht.Omar groeide op zonder mannelijke rolmodellen, werd als kind al in volwassen rollen geduwd en moest zichzelf later opnieuw uitvinden. In dit gesprek duiken we samen in thema’s als:- Het missen van een vaderfiguur- Jaloezie, hechting en verwarring op jonge leeftijd- Hoe pijn uit de jeugd doorwerkt in relaties- Overcompensatie in vaderschap- Surinaamse cultuur, koloniale geschiedenis & identiteit- Religie, spiritualiteit en innerlijke reflectie- Overdracht & tegenoverdracht in therapie- Waarom mannen hun emoties niet leren uiten- Hoe liefde in relaties soms mislukt, zelfs met kennis van psychologie- De strijd tussen trots, kwetsbaarheid en helingOmar spreekt met een openheid die je raakt. Dit gesprek gaat voorbij psychologie – het gaat over mens-zijn.Deze aflevering is voor jou als je:- bent opgegroeid zonder vader (of met een afwezige vader)- worstelt met mannelijkheid, emoties of relaties- nieuwsgierig bent naar Surinaamse cultuur & geschiedenis- zelf therapeut bent of hiermee werkt- in een moeilijke relatie of scheiding zit- jezelf beter wilt begrijpen📌 Onderwerpen die langskomen:- 00:00 – Intro: Wie is Omar?- 00:01 – Een intensieve jeugd & geen vaderfiguur- 00:05 – Jaloezie op andere kinderen & heimelijk verdriet- 00:12 – Zelf volwassen worden als kind- 00:18 – Conflicten met oudere mannen op werk- 00:24 – Psychologie als heling- 00:31 – Surinaamse cultuur & koloniale littekens- 00:34 – Cultuur in therapie (en waarom het vaak fout gaat)- 00:45 – Moeilijke relatie & patronen die terugkeren- 00:55 – De mooiste momenten: vader worden- 00:59 – Armoede, schaamte & de drive om iets te bereiken- 01:04 – De boodschap: geloof in jezelf, blijf nieuwsgierig💬 Laat hieronder achter:Wat raakte jou het meest in Omar’s verhaal?👍 Like • 💬 Reageer • 📤 Deel • 🔔 Abonneer#OpenSessies #Omar #Surinaams #Identiteit

Hoe vind je jezelf wanneer je bent opgegroeid tussen twee werelden?In deze aflevering van Open Sessies ga ik in gesprek met Mustafa Hamurcu. Hij is kind van een Turkse gastarbeider, opgegroeid in Leusden als één van de weinige Turkse kinderen en later uitgegroeid tot programmamanager gebiedsontwikkeling en een belangrijke stem binnen de Nederlandse moslimgemeenschap.We praten over:- Opgroeien in een witte omgeving waar weinig ruimte was voor islamitische identiteit- De moeilijke jaren van migratie: armoede, taaldrempels en zoeken naar veiligheid- Studeren aan de VU zonder rolmodellen die op hem leken- Hoe hij vocht voor gebedsruimtes, erkenning en zichtbaarheid voor moslims- Zijn rol als bestuurder binnen de islamitische gemeenschap- De impact van cultuur, geloof en gemeenschap op je identiteit- De spanning tussen twee werelden en hoe je daar toch je eigen pad in vindt- De generatiekloof tussen gastarbeidersouders en hun kinderen- Zijn boodschap aan de nieuwe generatie moslims in NederlandMustafa vertelt open, eerlijk en met diepte.Een aflevering over migratie, identiteit, geloof, veerkracht en leiding nemen in een wereld die je niet altijd begrijpt.Laat in de reacties weten:Wat is het meest herkenbare moment uit Mustafa’s verhaal?#OpenSessies #Migratie #Identiteit #IslamInNederland #Bicultureel

Wat doet het met je als je Turkse roots hebt, in Amsterdam bent geboren, je kind bijna verliest en tussendoor emigreert naar Turkije en weer terugkomt? In dit open gesprek vertelt Numan hoe hij laveert tussen twee werelden, vaderschap, politiek en persoonlijke groei.We hebben het over trots zijn op je identiteit, de spanning tussen dankbaar zijn en jezelf mogen uitspreken, maar ook over de rauwe angst om je kind kwijt te raken. Numan deelt eerlijk hoe die periodes hem hebben gevormd als mens, vader, leraar én burger.We praten over:- opgroeien als kleinkind van gastarbeiders- de druk om je steeds te moeten bewijzen- verhuizen naar Turkije en daar eindelijk “vrij” ademhalen- terugkeren voor je kinderen en hun toekomst- omgaan met tegenslag, geloof in “het komt goed”- uit je comfortzone stappen als sleutel tot groei- Spinoza, vrijheid en “leef en laat leven”- advies aan jongeren en ouders over identiteit en verantwoordelijkheid📌 **Timestamps**00:00 – Intro & kennismaking met Numan00:41 – Turkse roots, liefde voor geschiedenis en docentschap03:05 – Tussen twee culturen: Turkse trots en Amsterdamse nuchterheid07:19 – Gastarbeidersverhaal, “niet zeuren maar werken” en dankbaarheid10:49 – Generatieverschil: altijd dankbaar moeten zijn vs je plek opeisen14:13 – De moeilijkste periode: de ziekte en operaties van zijn dochter17:30 – Hoe blijf je overeind als ouder in het ziekenhuis?21:19 – Het mooiste moment: in Turkije blijven terwijl iedereen teruggaat23:10 – Zich eindelijk vrij voelen: niet meer hoeven uitleggen wie je bent29:20 – Zich gezien en gehoord voelen na de verkiezingen34:43 – Hoe Numan omgaat met tegenslagen: “Het komt goed” als mantra38:07 – Wat geeft hem hoop en kracht als vader en partner?40:16 – Wat persoonlijke groei voor hem betekent: verslaafd aan de comfortzone verlaten43:45 – Spinoza, vrijheid en leef-en-laat-leven46:01 – Zijn advies over identiteit, trots en verantwoordelijkheid**Dank je wel voor het kijken**Vond je dit gesprek waardevol?Laat een reactie achter, deel het met iemand die dit moet horen en abonneer je op het kanaal voor meer diepgaande gesprekken over identiteit, cultuur, psychologie en groei.

Welkom bij een nieuwe aflevering van Open Sessies! Vandaag hebben we Volkan Şimşek te gast, een systeemtherapeut die zijn leven drastisch zag veranderen door een onverwachte diagnose van prostaatkanker. Volkan deelt zijn persoonlijke verhaal over hoe deze diagnose niet alleen zijn gezondheid beïnvloedde, maar ook zijn kijk op het leven. Door de jaren heen heeft hij zijn ziekte niet alleen geaccepteerd, maar deze ook daadwerkelijk omarmd als onderdeel van zijn levensverhaal en persoonlijke groei.Hij vertelt hoe hij zijn liefde voor lezen en schrijven heeft verdiept als een manier om te reflecteren en te genezen. Schrijven hielp hem zijn gedachten en gevoelens te ordenen en gaf betekenis aan wat hij doormaakte. Vanuit die ervaring moedigt hij anderen aan om hetzelfde te doen.In deze aflevering bespreken we de waarde van zelfkennis, de kracht van hoop en de betekenis van relaties. Volkan benadrukt dat het leven vol uitdagingen zit, maar dat we altijd de mogelijkheid hebben om te groeien en onszelf verder te ontwikkelen. Hij deelt zijn inzichten over de dood, de betekenis van leven en hoe we ons bewust en veerkrachtig kunnen voorbereiden op de toekomst.Dit gesprek is niet alleen inspirerend, maar ook een oproep tot actie voor iedereen die met tegenslagen te maken heeft. Luister mee en ontdek hoe je jouw eigen verhaal kunt blijven schrijven, ongeacht de omstandigheden. Volkan’s boodschap is helder: blijf hoopvol, blijf jezelf en omarm de kracht van schrijven.

Een gesprek over identiteit, geloof, vaderschap en wat we echt waarde geven in het leven.In deze aflevering ga ik in gesprek met een 29-jarige acteur met een Turkse achtergrond, geboren en getogen in Amsterdam-West en nu woonachtig in Alphen aan den Rijn. We hebben het over labels in het onderwijs, de zoektocht naar erkenning, de glimlach van een vader, de zorg, eenzaamheid onder ouderen, de vroeggeboorte van zijn zoon en de rol van geloof in moeilijke tijden.Waarom is dit gesprek belangrijk?Omdat het laat zien hoe diep een simpel schooladvies (“VMBO basis, met leerwegondersteuning”) kan snijden. Hoe één glimlach van een ouder een leven kan kantelen. Hoe creativiteit en theater een uitweg kunnen zijn uit het gevoel “ik ben dom”.En omdat we het bijna nooit echt hebben over de pijn van vergrijzing, eenzaamheid, wegvallende rollen en wat geloof, geduld en vertrouwen daarin kunnen betekenen.We praten onder andere over:- Opgroeien in Amsterdam-West met een Turkse achtergrond- Verhuizen naar Alphen aan den Rijn: van drukte naar rust- Het label “laag niveau” op school en de impact op zelfbeeld- De eerste trotse glimlach van zijn vader tijdens het beatboxen- De weg naar de toneelschool, terwijl je “papieren” daar niet voor gemaakt lijken- Werken in de zorg en psychiatrie: wat eenzaamheid écht doet met mensen- De oude sportschool, “Karel” en het wegvallen van vaste plekken voor ouderen- Vergrijzing, eenzaamheid en waarom we elkaar niet meer echt zien- Cultuur en religie in de opvoeding: streng, zacht en alles daartussen- Kwetsbaarheid tonen, vergeving en niet meer zo hard zijn voor jezelf- De vroeggeboorte van zijn zoon: wanneer het leven stilvalt- Vaderschap als grootste beproeving én grootste zegen- Wat groei is: groeipijn, nieuwe plafonds en telkens opnieuw beginnen- Waar we onze waarde aan hechten en waarom dat soms op de verkeerde dingen is

Welkom bij deze aflevering! Vandaag praat ik met Fatih, een 31-jarige architect die zijn eigen architectenbureau heeft opgericht. Hij deelt zijn ervaringen over het combineren van zijn werk met zijn hobby's, zoals motorrijden en het runnen van een YouTube-kanaal. Fatih vertelt ons over zijn reis als architect, de uitdagingen die hij tegenkomt en hoe hij zijn bedrijf wil laten groeien. Hij legt ook uit hoe zijn achtergrond en cultuur hem hebben gevormd en wat zijn ambities zijn voor de toekomst. We bespreken de risico's van motorrijden en hoe belangrijk het is om veilig te blijven. Fatih deelt zijn passie voor het helpen van anderen, vooral in ontwikkelingslanden, en hoe hij zijn vaardigheden als architect wil gebruiken om een positieve impact te maken. Dit gesprek is niet alleen inspirerend, maar biedt ook waardevolle inzichten voor iedereen die zijn dromen wil najagen. Dus leun achterover, luister en laat je inspireren door Fatih's verhaal!

Welkom bij deze aflevering van Open Sessies! Vandaag hebben we Rüstem Polat te gast, een ervaren GZ-psycholoog die ons meeneemt in zijn wereld van mentale gezondheid. Rüstem deelt zijn persoonlijke verhaal over zijn opvoeding in een traditioneel Turks gezin en hoe dat zijn kijk op het leven heeft gevormd. Hij vertelt over de uitdagingen die hij tegenkomt in zijn werk, vooral in deze tijden van druk op de geestelijke gezondheidszorg. We bespreken de impact van wereldgebeurtenissen op de mentale gezondheid van individuen en hoe belangrijk het is om deze thema's bespreekbaar te maken. Rüstem legt uit hoe hij zijn eigen ervaringen gebruikt om anderen te helpen en biedt waardevolle inzichten over zelfzorg en het omgaan met stress. Dit gesprek is niet alleen leerzaam, maar ook inspirerend voor iedereen die meer wil weten over mentale gezondheid en de rol die cultuur daarin speelt. Mis deze kans niet om te leren van een expert die zijn leven heeft gewijd aan het helpen van anderen. Luister/kijk nu en ontdek hoe je zelf ook kunt werken aan je mentale welzijn!

In deze aflevering van Open Sessies gaat Alper Yilmaz in gesprek met Selcuk Yildiz, psychotherapeut met meer dan 20 jaar ervaring. Selcuk werd geboren in Trabzon, Turkije, en verhuisde op jonge leeftijd naar Nederland. Wat begon als een snelle aanpassing aan een nieuw land, bleek bij terugblik toch een zwaardere reis dan hij zich als kind realiseerde.Hij deelt openhartig hoe het voelde om zijn omgeving achter te laten, hoe hij met heimwee omging door brieven te schrijven aan zijn vrienden in Turkije, en hoe het was om vanaf jonge leeftijd ‘de verantwoordelijke’ te zijn, voor zichzelf en voor anderen.Selcuk vertelt over de druk om het goed te doen in een nieuw land, voor mensen die op hem rekenden. Maar ook over hoe hij ondanks alles zijn weg vond, in het leven en in zijn vak.📌 In deze aflevering hoor je o.a.:- Hoe migratie als kind je stiller maakt vanbinnen- De kracht van brieven als verbinding met je oude leven- De verantwoordelijkheid voelen voor mensen die de taal niet spreken- Hoe Selcuk betekenis vond in het helpen van anderen💬 Wat raakte jou in het verhaal van Selcuk? Laat het weten in de reacties.📲 Volg Alper op Instagram: @coachalper🌐 Meer info: www.coachalper.com📅 Nieuwe afleveringen van Open Sessies

🎧 Aflevering 3 – Hicham Berkhli over kansen, migratie en werken met betekenisIn deze aflevering van Open Sessies gaat Alper Yilmaz in gesprek met Hicham Berkhli, psychotherapeut met meer dan 15 jaar ervaring. Geboren in Eindhoven, woont hij inmiddels in Amsterdam en werkt hij vooral met cliënten met een biculturele achtergrond.Ooit werd hij op school gewaarschuwd dat hij zijn kansen aan het verspelen was. Die waarschuwing bleek een keerpunt. Hicham rondde uiteindelijk de opleiding tot psychotherapeut af en is inmiddels bezig met een nieuwe stap: migreren naar Dubai met zijn gezin.In deze open sessie deelt hij zijn verhaal: van struikelen op school tot bouwen aan een betekenisvolle carrière en van de droom om naar Dubai te verhuizen tot de onverwachte dilemma’s die daarbij komen kijken, zeker met jonge kinderen.📌 In deze aflevering hoor je o.a.:- Hoe één waarschuwing op school alles veranderde- De kracht van herkenning in het werken met biculturele cliënten- De aantrekkingskracht en uitdagingen van migratie naar Dubai- Wat hem motiveert in werk, gezin en verandering💬 Wat vond jij het meest herkenbaar in dit gesprek? Laat het weten in de reacties.📲 Volg Alper op Instagram: @coachalper🌐 Meer info: www.coachalper.com

In deze aflevering van Open Sessies gaat Alper Yilmaz in gesprek met Hafid Bel-Elkatib, psychotherapeut, mede-eigenaar van een interculturele GGZ-instelling en een high performance coach. Hafid groeide op in Venlo en merkte al jong dat hij zich aanpaste en onbewust klein hield, ondanks zijn talent en potentieel.Dankzij de aanhoudende steun van zijn familie en het veranderen van zijn mindset wist hij die innerlijke blokkades te doorbreken. Hij studeerde af aan de universiteit en bouwde stap voor stap aan een carrière waarin hij nu anderen helpt die vastlopen.In dit openhartige gesprek deelt Hafid een moeilijke periode uit zijn leven, maar ook een dierbare herinnering die hem kracht gaf.📌 In deze aflevering hoor je o.a.:- Hoe Hafid zichzelf jarenlang klein hield- De rol van zijn familie in zijn ontwikkeling- Wat het betekent om mensen te begeleiden vanuit herkenning- Dat het formule van succes in jezelf zit- Een terugblik op een zware én een mooie periode uit zijn leven💬 Laat ons weten wat je uit dit gesprek meeneemt in de reacties.📲 Volg Alper op Instagram: @coachalper🌐 Meer info: www.coachalper.com📅 Nieuwe afleveringen van Open Sessies

In deze eerste aflevering van Open Sessies gaat Alper Yilmaz in gesprek met Abdel Bouchareb, psychotherapeut en geboren en getogen Amsterdammer. Al meer dan 10 jaar begeleidt hij mensen in hun psychische worstelingen, maar vandaag deelt hij zijn eigen verhaal. Open, kwetsbaar en krachtig.We praten over het verlies van zijn kind, het zoeken naar je plek in een maatschappij die niet altijd voor je voelt als thuis en de rol van geloof in het dragen van verdriet.Een open gesprek over rouw, veerkracht en hoe pijn ook richting kan geven.📌 In deze aflevering hoor je o.a.:Hoe Abdel omging met het verlies van zijn kind.Waarom hij zich als Amsterdammer soms toch ‘buitenstaander’ voelt.Wat geloof voor hem betekent in moeilijke tijden.Hoe hij zijn ervaringen inzet in zijn werk als therapeut.💬 Laat ons weten wat dit gesprek met je deed in de reacties.📲 Volg Alper op Instagram of Tiktok: @coachalper🌐 Meer info: www.coachalper.com📅 Nieuwe afleveringen van Open Sessies komen wekelijks.