Denise de Haan Podcast

Op mijn dertigste dacht ik dat ik er was. Anderhalf jaar later was bijna alles weg. Nu ik veertig ben, deel ik vijf lessen waar ik behoorlijk wat tijd, verdriet en verkeerde afslagen voor nodig heb gehad. Over jezelf kwijtraken in een leven dat er goed uitziet, oude overlevingspatronen, leren omgaan met rust en waarom inzicht alleen je leven niet verandert. Geen glad succesverhaal, wel een eerlijk verhaal over steeds opnieuw bij jezelf terugkomen.—————Klik hier als je meer wil weten over het Transformation Project!

Je kunt precies begrijpen waar je verlatingsangst, bindingsangst of neiging tot pleasen vandaan komt en jezelf alsnog compleet verliezen zodra iemand belangrijk voor je wordt.Want hechtingstrauma heelt niet doordat je de theorie begrijpt. Je lijf heeft nieuwe ervaringen nodig.In deze aflevering vertel ik hoe je opnieuw leert vertrouwen, waarom herstel begint bij jezelf maar nooit alleen gebeurt en hoe grenzen, veilige relaties en het herstellen van conflict je leren dat verbinding niet altijd zelfverlies hoeft te betekenen.Je verleden verdwijnt niet. Maar het hoeft ook niet voor altijd aan het stuur te zitten.—————https://www.denisedehaan.com

Grenzen stellen is meestal niet zo ingewikkeld. Het is de reactie van de ander waar je bang voor bent. De teleurstelling. De boosheid. De afstand. Want wat gebeurt er met de verbinding zodra jij niet langer doet wat de ander van je wil?In deze aflevering leg ik uit waarom een grens voor jouw zenuwstelsel als gevaar kan voelen, waarom schuldgevoel niet betekent dat je iets verkeerd doet en hoe je kunt stoppen met jezelf als wisselgeld te gebruiken om de verbinding te behouden.————https://www.denisedehaan.com

Je ouders waren misschien geen monsters. Ze gaven je geen tikken, er stond eten op tafel en waarschijnlijk hebben ze op hun manier echt van je gehouden. En toch kun je iets fundamenteels hebben gemist.In deze aflevering heb ik het over de bijna onmogelijke loyaliteit die veel kinderen ook als volwassene nog voelen. Over je ouders blijven begrijpen, verzachten en beschermen, terwijl je ondertussen jezelf de schuld geeft van de pijn die je nog altijd met je meedraagt.Want je hoeft je ouders niet kapot te maken om eerlijk te mogen zijn over wat hun onvermogen jou heeft gekost. Ze kunnen hun best hebben gedaan en jij kunt tekort zijn gekomen. Die twee waarheden kunnen prima naast elkaar bestaan.—————https://www.denisedehaan.com

We maken verandering vaak veel te groot. We wachten op motivatie, het juiste moment of die ene radicale beslissing die alles anders gaat maken. Maar zo werkt het meestal niet.Je leven verandert in de kleine momenten waarop je besluit jezelf niet meer te verlaten. Een grens stellen. Dat appje niet sturen. Een belofte aan jezelf wél nakomen. Niet vluchten voor wat je voelt.In deze aflevering heb ik het over het micro doseren van verandering: hoe kleine, bewuste keuzes langzaam je gedrag, je identiteit en uiteindelijk je hele leven kunnen verschuiven.Je hoeft vandaag niet de hele berg te beklimmen. Je moet alleen stoppen met steeds terug naar beneden lopen.—————

Je kunt nog zoveel therapie volgen, boeken lezen, podcasts luisteren en je hechtingsstijl uit je hoofd kennen, maar als jij diep vanbinnen nog steeds gelooft dat er iets fundamenteel mis met je is, bouw je op een rot fundament.Dan wordt helen geen ontmoeting met jezelf, maar een nieuw prestatieproject. Nog beter je best doen. Nog slimmer analyseren. Nog harder werken aan een versie van jezelf die eindelijk wél acceptabel is.In deze aflevering vertel ik waarom inzicht niet hetzelfde is als verandering, waarom slimme mensen soms juist vastlopen in hun eigen analyses en waarom echte groei pas begint wanneer je stopt met jezelf behandelen als een probleem dat opgelost moet worden.Geen zachte heelmeesters. Wel een stevig gesprek over schaamte, zelfafwijzing, verantwoordelijkheid en wat er werkelijk nodig is om iets nieuws op te bouwen.———Benieuwd naar mijn het Transformation Project?Klik hier

Wat gebeurt er als jij degene bent die blijft praten, begrijpen, sussen en repareren, terwijl je partner steeds opnieuw uit verbinding schiet?In deze aflevering heb ik het over de andere kant van trauma en hechtingsproblematiek. Over de partner die begripvol probeert te blijven, maar ondertussen langzaam uit beeld verdwijnt. Want trauma kan gedrag verklaren, maar het maakt de impact op jou niet kleiner.Hoe blijf je naast iemand staan zonder zijn therapeut te worden? Wanneer is geduld nog liefde en wanneer wordt het zelfopoffering? En hoe herken je of er werkelijk aan herstel wordt gewerkt, of dat er vooral steeds opnieuw om jouw begrip wordt gevraagd?Je kunt van iemand houden en toch zeggen: tot hier. Liefde mag veel van je vragen, maar nooit dat je jezelf verliest.————https://www.denisedehaan.com

Blijven of gaan?Misschien wel de moeilijkste vraag die je jezelf kunt stellen. In een relatie, een vriendschap of op je werk. Wanneer vecht je voor iets wat waardevol is? En wanneer ben je eigenlijk alleen nog maar jezelf aan het kwijtraken?In deze aflevering neem ik je mee langs de vragen die er écht toe doen. Niet om de keuze voor je te maken, maar om je te helpen helder te zien. Want soms vraagt liefde om blijven. En soms vraagt zelfrespect om vertrekken.————APK’tje nodig? Boek hem hier

Je weet dat die relatie je kapotmaakte. Je weet waarom je weg moest. En toch schreeuwt alles in je soms om terug te gaan.Dat betekent niet dat het liefde was. Het betekent dat je zenuwstelsel verslaafd is geraakt aan de cyclus van spanning, afwijzing, hoop en tijdelijke opluchting. In deze aflevering leg ik uit waarom loskomen van een traumaband voelt als afkicken, waarom gemis geen bewijs is dat je terug moet en hoe je de ruimte tussen hunkering en handelen steeds groter maakt.Herstel begint niet wanneer je niets meer voelt. Het begint wanneer je alles voelt, maar jezelf niet meer verraadt om van die pijn af te zijn.————Meer weten over het Transformation Project?

Na een toxische relatie twijfel je vaak niet alleen aan de ander, maar vooral aan jezelf. Wat is eigenlijk normaal? Wanneer is iets een gezonde grens, en wanneer is het een oude angst die opspeelt?In deze aflevering leg ik uit hoe een toxische relatie je referentiekader kan verstoren, waarom veiligheid soms juist onveilig voelt en hoe je stap voor stap je innerlijke kompas weer terugvindt.————https://www.denisedehaan.com

Codependency wordt vaak verpakt als iets liefs. Te veel geven. Te veel voelen. Te veel zorgen. Maar wat als je niet alleen slachtoffer bent van een ongezonde dynamiek, maar haar soms ook zelf in stand houdt?In deze aflevering leg ik de verantwoordelijkheid terug bij de codependent. Niet om schuld neer te leggen, maar om eerlijk te kijken naar de verslavingsachtige kant van redden, fixen, controleren en nodig willen zijn. Naar enabling. Naar consequenties wegnemen. Naar jezelf verliezen in het leven van een ander en dat vervolgens liefde noemen.Want zolang de ander het hele probleem is, ligt jouw vrijheid ook bij de ander.Een confronterende aflevering over wat codependency is, wat het niet is en waarom herstel soms begint met erkennen dat jij niet alleen vastzit in het systeem, maar het soms ook draaiende houdt.—————https://www.denisedehaan.com

Waarom is niets doen soms zó onrustig?Je hebt eindelijk vrij, bent moe en je lijf vraagt om rust. Maar in je hoofd begint onmiddellijk de vergadering: je moet werken, sporten, creëren, naar buiten, iets nuttigs doen en natuurlijk ook nog een beetje verantwoord ontspannen.Voor je het weet heb je van rust gewoon weer een prestatie gemaakt.In deze aflevering vertel ik over mijn eigen onrust op een vrije dag en over de diepere laag onder altijd maar bezig zijn. Want soms gaat het helemaal niet over ambitie of discipline. Soms is doen gewoon veiliger dan stilvallen.Wat gebeurt er als je even niets produceert, niemand hoeft te redden en nergens voor nodig bent?En misschien nog belangrijker: kun je verdragen dat je er ook dan nog gewoon bent?————https://www.denisedehaan.com

“Ik wil dat mijn partner verandert.”Klinkt logisch, toch? Zeker als jij degene bent die voelt, praat, zoekt, leest, reflecteert en ondertussen naast iemand zit die dichtklapt, wegloopt, boos wordt of gewoon niet lijkt te bewegen.Maar onder die wens zit vaak een veel pijnlijkere vraag:Waarom blijf ik zo hard trekken aan iemand die mij blijkbaar niet kan of wil geven wat ik nodig heb?In deze aflevering neem ik je mee in de ongemakkelijke waarheid achter relationele frustratie. Over hechting, patronen, potentie, zelfverlies en het verschil tussen iemand uitnodigen om te groeien en jezelf verliezen in het wachten op verandering.Want ja, soms moet de ander echt verantwoordelijkheid nemen.Maar jij mag óók eerlijk worden over wat jij blijft dragen zolang dat niet gebeurt.Niet om de schuld weer bij jezelf te leggen.Wel om je vrijheid terug te pakken.Een aflevering voor iedereen die moe is van trekken, hopen, uitleggen en wachten tot de ander eindelijk wakker wordt.————https://www.denisedehaan.com

In deze aflevering heb ik het over het verschil tussen emotionele intelligentie en emotionele volwassenheid. Over hoe therapietaal soms geen brug naar kwetsbaarheid wordt, maar juist een manier om haar te vermijden. Want je kunt eindeloos boeken lezen, podcasts luisteren en jezelf analyseren, maar uiteindelijk blijkt volwassenheid pas op het moment dat het ‘mis’ gaat.———

Soms betekent “ik wil niet meer” niet dat je dood wilt.Soms betekent het: ik wil niet meer zó leven.In deze aflevering praat ik over dat stille, zware gevoel dat veel mensen kennen, maar bijna niemand hardop zegt. Niet per se dood willen, maar moe zijn van het leven. Van verantwoordelijkheid, voelen, kiezen, dragen, doorgaan, herstellen en steeds weer jezelf bij elkaar moeten rapen.Over bang zijn voor het leven.En over hoe herstel soms begint bij één eerlijke zin:Ik wil niet verdwijnen.Ik wil leren leven op een manier die ik wél kan dragen.————https://www.denisedehaan.com

Wanneer is iets een echte behoefte in je relatie, en wanneer is het eigenlijk een oude wond die opnieuw begint te schreeuwen?In deze aflevering heb ik het over het verschil tussen gezonde relationele behoeften en paniek die voortkomt uit oude pijn. Over geruststelling willen, controle zoeken, bang zijn om niet gekozen te worden en leren voelen: gaat dit over nu, of over vroeger?Geen perfect verhaal. Wel eentje over vertragen, eerlijk kijken en volwassen leren liefhebben zonder je jonge stukken achter het stuur te zetten.—————

Veel mensen zeggen: “Ik weet niet meer wie ik ben.”Maar wat als dat niet het echte probleem is?Wat als je jezelf niet kwijt bent geraakt, maar jezelf jarenlang hebt verlaten?In deze aflevering duik ik in een onderwerp dat ik dagelijks terugzie in mijn praktijk. Over aanpassen. Pleasen. Sterk zijn. Alles alleen doen. Over hoe je als kind soms leert dat verbinding belangrijker is dan authenticiteit. En wat er gebeurt als je dat patroon meeneemt naar je volwassen leven.We hebben het over complex trauma, zelfverlies, identiteit en waarom zoveel slimme, zelfbewuste mensen nog steeds moeite hebben om te voelen wat ze eigenlijk willen, nodig hebben of voelen.Geen snelle oplossingen. Wel een eerlijke blik op hoe je jezelf langzaam kunt kwijtraken. En misschien ook weer terug kunt vinden.—————https://www.denisedehaan.com

Je partner kijkt naar iemand. Heeft een leuk gesprek. Noemt een naam. En jij bent ineens niet meer op het feestje, maar in een complete binnenwereld vol paniek, vergelijking en twijfel.Ben ik niet goed genoeg? Zie ik iets wat niemand anders ziet? Of word ik geraakt in iets ouds?In deze aflevering heb ik het over jaloezie, verlatingsangst, bedrogen worden, zelfwaarde en waarom je hoofd soms urenlang op zoek gaat naar antwoorden die je zenuwstelsel uiteindelijk niet geruststellen.Voor iedereen die zichzelf weleens kwijtraakt in de angst om vervangen te worden.————

Wat als je gedrag niet het probleem is, maar een oude poging om iets te krijgen wat je vroeger hebt gemist?In deze aflevering duik ik in één van de hoofdstukken uit het Transformation Project: de 12 basisbehoeften. Over pleasen, controleren, presteren, verdoven, hunkeren naar bevestiging en waarom we later vaak blijven zoeken naar wat er vroeger niet genoeg was.Niet als excuus. Wel als ingang.Want misschien ben je niet moeilijk.Misschien is er iets gemist.En misschien is het tijd om niet langer je gemis te vermommen als persoonlijkheid.—————Meer info over het Transformation Project? Check het hier!https://www.denisedehaan.com/transformationprojectonline

Woede is vaak niet het echte probleem. Woede is het rooksignaal van iets wat al veel langer onder de oppervlakte brandt.In deze aflevering heb ik het over woede die niet wordt opgelost in relaties, gezinnen en families. Over de cyclus van uitbarsting, spijt, even lief doen en daarna weer opnieuw beginnen. Over waarom “sorry” niet genoeg is als niemand kijkt naar wat er werkelijk geraakt werd.Ik neem je mee in de onderlaag van woede: opgekropte spanning, schaamte, rouw, controle, overbelasting en oude pijn die ineens via iets kleins naar buiten komt.Want misschien is de vraag niet: hoe word ik nooit meer boos?Misschien is de vraag: hoe leer ik mijn woede serieus nemen voordat hij schade moet maken om gehoord te worden?————https://www.denisedehaan.com

In deze aflevering heb ik het over therapietaal die niet wordt gebruikt om dichterbij jezelf of elkaar te komen, maar om verantwoordelijkheid te ontwijken. Woorden als grenzen, triggers, veiligheid, projectie, zelfzorg en heling kunnen enorm helpend zijn, maar ze kunnen ook worden ingezet als rookgordijn.Want iemand kan heel bewust klinken en ondertussen weinig veranderen.Ik neem je mee in het verschil tussen echte emotionele volwassenheid en mooie taal zonder gedrag. Want herstel zit niet in hoe goed je je patroon kunt uitleggen, maar in wat je ermee doet wanneer het spannend wordt.————https://www.denisedehaan.com

Moed is niet dat je geen angst voelt. Moed is dat je angst voelt en toch niet automatisch teruggaat naar je oude patroon.In deze aflevering heb ik het over herstel, complex trauma, grenzen, pleasen, vermijden en de angst die vaak opkomt zodra je iets gezonders probeert te doen. Want soms voelt groei niet veilig, maar onbekend. En precies daar heb je moed nodig.Niet om jezelf te forceren. Wel om jezelf niet langer te verlaten.————https://www.denisedehaan.com

In deze aflevering heb ik het over reactive abuse: het moment waarop jij zó lang onder spanning staat dat je uiteindelijk ontploft, en precies díe reactie tegen je wordt gebruikt.Over gaslighting, schaamte, ontregeling, grenzen en jezelf terugvinden na een dynamiek waarin je langzaam jezelf kwijtraakte.In aflevering 3 en 7 heb ik het ook over toxische relaties. —————https://www.denisedehaan.com

Gedesorganiseerde hechting voelt vaak als chaos: je wilt nabijheid, maar zodra het dichtbij komt trek je weg. In deze aflevering duik ik in dit innerlijke conflict: hoe ontstaat dit, wat gebeurt er in je systeem en waarom blijf je vastlopen in relaties, ook als je het allang snapt? ————https://www.denisedehaan.com

We gaan weg bij het idee dat je “gewoon anders moet doen” en kijken naar wat er echt gebeurt op het moment dat je getriggerd wordt. Waarom je terugvalt. Waarom je vastloopt. En vooral: waarom dat logisch is.Dit is geen lijstje met tips.Dit is de basis onder alles wat wél werkt.Als je voelt dat je blijft hangen in dezelfde patronen, terwijl je eigenlijk beter weet… dan is dit waar je moet beginnen.———https://www.denisedehaan.com—

In deze aflevering ga ik in op het verschil tussen reflecteren en piekeren. Wanneer helpt zelfonderzoek je vooruit, en wanneer houdt het je juist vast in je eigen hoofd? Over angst, controle, overanalyse en waarom echte reflectie richting geeft, terwijl piekeren je vooral stil laat staan.————https://www.denisedehaan.com

Je weet vaak allang wat je anders zou willen doen. Minder pleasen. Beter begrenzen. Niet weer teruggaan. Niet weer verdoven. Niet weer jezelf kwijtraken in angst, hunkering of oude reflexen. En toch gebeurt het weer.In deze aflevering ga ik het niet hebben over nog meer motivatie, discipline of mooie inzichten. Ik wil het hebben over waarom verandering zo vaak vastloopt op een veel diepere laag. Niet omdat jij zwak bent. Niet omdat jij het niet snapt. Maar omdat je systeem vaak sneller is dan je inzicht.We hebben het over oude overlevingsstrategieën, schaamte, het zenuwstelsel, terugval, zelfverraad en waarom begrijpen nog niet hetzelfde is als belichamen. Over de pijnlijke waarheid dat veel mensen niet missen aan zelfkennis, maar aan verankering. En over wat er werkelijk nodig is om patronen niet alleen te herkennen, maar ook echt te doorbreken.Deze aflevering is voor iedereen die moe is van zichzelf telkens weer betrappen op gedrag waarvan je dacht: dit zou ik toch inmiddels anders doen.—————Ben je er zat van en wil je hulp? Dan is het Transformation Project iets voor jou!

De één trekt hard aan de relatie. De ander trekt zich juist terug. In deze aflevering duik ik in de dynamiek tussen verlatingsangst en bindingsangst. Waarom deze twee elkaar zo vaak aantrekken, waarom het zo snel ingewikkeld wordt en vooral: of je hier samen echt iets werkbaars van kunt maken.Een eerlijke aflevering over aantrekken en afstoten, triggers, emotionele onveiligheid, verantwoordelijkheid en de vraag of liefde soms niet genoeg is.————Herkenbaar? Altijd welkom voor een relatie APK!

In deze aflevering heb ik het over triggers, grenzen, schaamte, verantwoordelijkheid en de oude kindstukken die nog steeds kunnen meebepalen hoe we liefhebben, ruzie maken en reageren. Over voelen zonder jezelf kwijt te raken. En over volwassen worden vanbinnen.————Op de wachtlijst van het Transformation Project?

Er zijn van die dagen waarop alles zwaarder voelt dan het is. Je komt moeilijk op gang, je hoofd werkt niet mee, je lijf voelt log en zelfs de kleinste dingen kosten meer energie dan je hebt. In deze aflevering heb ik het over die dagen. Niet vanuit de zoveelste productiviteitsles of een goedkoop praatje over positief denken, maar vanuit iets menselijkers. Over hoe snel we onszelf veroordelen als het even niet lukt, over waarom dat meestal meer kapotmaakt dan helpt, en over wat je wel kunt doen als je merkt dat je vandaag vooral bezig bent met overleven. Voor iedereen die soms denkt: ik moet me herpakken, terwijl er eigenlijk iets anders nodig is.————https://www.denisedehaan.com

Niet alles wat diep voelt is gezonde verbinding. Soms ben je niet liefdevol bezig, maar keihard relationeel aan het werk. In deze aflevering ontrafel ik het verschil tussen empathie en enmeshment en laat ik zien hoe oude patronen van afstemmen, dragen en jezelf aanpassen later terugkomen in liefde, vriendschappen en familie.————https://www.denisedehaan.com

We hebben het er niet vaak hardop over, maar veel mensen lopen rond met hetzelfde gevoel: een soort onrust die maar niet weggaat. Alsof er iets mist. Alsof je nét niet landt in je eigen leven.In deze aflevering duiken we in dat knagende gevoel. Niet om het snel op te lossen, maar om eerlijk te kijken naar wat eronder zit. Waarom blijven we vullen met werk, relaties, afleiding of presteren? En waarom werkt dat maar tijdelijk?Je hoort hoe die onrust vaak geen probleem is dat gefixt moet worden, maar iets wat begrepen wil worden. We praten over leegte, verlangen, zelfafleiding en de illusie van “heel worden”. En vooral over hoe je kunt stoppen met jezelf verdoven of opjagen, en weer een beetje bij jezelf kunt blijven.Geen zweverig verhaal. Gewoon eerlijk. Rauw. En herkenbaar.Voor iedereen die soms denkt:“Waarom voel ik me zo, terwijl alles eigenlijk oké lijkt?”

Rouw gaat niet altijd over iemand verliezen die overleden is…In deze podcastaflevering duik ik in een vaak onbegrepen vorm van rouw:het rouwen om een relatie, persoon of toekomst die nog bestaat, maar niet meer is zoals je hoopte.Veel mensen herkennen dit zonder er woorden voor te hebben.Je blijft hangen in:– een relatie die emotioneel al voorbij is– een ex die nog “aanwezig” voelt– een ouder die er wel is, maar je niet kan geven wat je nodig hebt– een toekomstbeeld dat langzaam uit elkaar valtDit wordt ook wel “ambiguous loss” genoemd: verlies zonder duidelijke afsluiting.In deze aflevering leer je:– wat er psychologisch gebeurt bij dit soort rouw– waarom loslaten zo moeilijk is als er nog hoop is– hoe je stopt met vastzitten in wat had kunnen zijn– en hoe je weer beweging krijgt in jezelfVoor iedereen die worstelt met loslaten, rouw, hechting en oude patronen.—————https://www.denisedehaan.com

Met collega Diana Arkeveld hebben we een vraag ontleed van een van haar luisteraars. ‘Is het niet juist goed om elkaars trauma aan te wakkeren in de relatie, zodat je dat kunt ‘helen’.Nou ja, soms wel. Soms niet! We doken er in!————Meer weten over Diana?https://www.deauthentiekevrouw.nl

Eetproblemen gaan vaak niet echt over eten, maar over wat eten voor je oplost. In deze aflevering heb ik het over schaamte, controle, troost, zelfafwijzing en waarom herstel niet begint bij discipline, maar bij radicale eerlijkheid..———https://www.denisedehaan.com/transformationprojectonline

Veel mensen lopen rond met het gevoel dat er iets mis met ze is.Te gevoelig.Te afhankelijk.Te intens.Te ingewikkeld.Maar wat als dat niet klopt?In deze aflevering leg ik uit hoe gedrag dat vaak wordt gezien als “zwakte” in werkelijkheid voortkomt uit oude overlevingsmechanismen van het zenuwstelsel.Ik hebben het over trauma, hechting, schaamte en waarom je steeds dezelfde patronen kunt herhalen, zelfs als je weet waar ze vandaan komen.Een aflevering over menselijk gedrag, verantwoordelijkheid en de bevrijdende gedachte dat je misschien niet kapot bent… maar gewoon een systeem hebt dat ooit moest overleven.————https://www.denisedehaan.com

Je bent uit een toxische relatie gestapt.Waarom voelt het dan alsof je lichaam hem/haar nog steeds nodig heeft?In deze aflevering leg ik uit wat het écht is om af te kicken, waarom je terugverlangt naar iemand die je pijn deed, hoe je zenuwstelsel verslaafd raakt aan intensiteit en wat je concreet moet doen om niet opnieuw in dezelfde dynamiek te belanden.We hebben het over:– trauma bonding en intermitterende bekrachtiging– afkicken van emotionele afhankelijkheid– identiteitsverlies na een toxische relatie– waarom veilige liefde eerst saai voelt– no contact, rouw en herstelGeen zweverig gepraat.Wel psychologie, rauwheid en richting.Voor iedereen die eruit is gestapt… maar merkt dat het echte werk nu pas begint.

Verlatingsangst voelt vaak als “ik hou zoooooveel van je”, maar onder de oppervlakte is het meestal een alarmsysteem dat te snel afgaat. In deze aflevering neem ik je mee in verlatingsangst en de dynamiek met bindingsangst, aan de hand van een luisteraarsbericht: ze stuurt haar partner aan om te groeien en dieper te praten, maar zodra hij echt zelfbewuster wordt, schiet zij juist in paniek. Waarom gebeurt dat? Je krijgt duidelijke uitleg over triggers, protestgedrag, schaamte, controle via nabijheid, en hoe je het verschil leert zien tussen verbinding zoeken en geruststelling nodig hebben.——————Meer luisteren over hechting?Check Op Eigen Koers de podcast!

People pleasen is niet lief zijn. Het is jezelf verlaten om de verbinding te redden. Ja zeggen terwijl je nee voelt, sussen terwijl je eigenlijk boos bent, en daarna leeg achterblijven.In deze aflevering: waarom people pleasing ontstaat (zenuwstelsel + schaamte + angst voor afwijzing), waarom het je relaties en zelfrespect sloopt, en hoe je stopt zonder hard te worden. Inclusief concrete zinnen, grens-tools en een mini-audit om je patroon direct te zien.————https://www.denisedehaan.com

“Mijn partner ziet mij niet.”Maar wat betekent dat eigenlijk?In deze aflevering onderzoeken we waarom zoveel mensen zich onzichtbaar voelen in hun relatie. We kijken naar hechtingsstijlen, emotionele beschikbaarheid, cPTSS, aangepast gedrag en relatieverslaving. Wanneer is er echt sprake van emotionele verwaarlozing en wanneer speel jij zelf een rol in hoe zichtbaar je bent?Waarom voelt afstand als afwijzing?Waarom verstoppen we onze behoeften en klagen we daarna dat we niet gezien worden?En wat vraagt volwassen liefde eigenlijk?Een aflevering over verantwoordelijkheid, zichtbaarheid en emotionele volwassenheid in relaties.Voor iedereen die worstelt met hechtingsdynamieken, communicatie in relaties en het verlangen om écht gezien te worden.

Je bent niet je trauma. Maar je bent er wél verantwoordelijk voor.Dit is voorlopig de laatste aflevering in mijn cPTSS-serie.We hebben gekeken naar wat complex trauma is en hoe het je zenuwstelsel en relaties vormt.Maar deze aflevering gaat over de volgende stap:Van begrijpen naar doen.Van overleven naar bouwen.Wanneer wordt je trauma een identiteit?Wie ben je zonder je coping?En hoe neem je verantwoordelijkheid zonder jezelf te veroordelen?Herstel is niet nooit meer getriggerd zijn.Herstel is sneller terugkomen bij jezelf.Wil je hier niet alleen naar luisteren, maar er echt mee aan de slag?Mijn online programma (lanceert in Q2) helpt je inzicht om te zetten in gedrag.Meer info vind je hier en kan je vrijblijvend inschrijven op de wachtlijst!https://www.denisedehaan.com/transformationprojectonlineJe bent niet kapot.Je bent aangepast.En je kunt opnieuw kiezen. 🌪️

Iedereen is tegenwoordig een narcist.Maar klopt dat wel?Er is een wereld van verschil tussen Narcistische Persoonlijkheidsstoornis (NPD) en iemand met een narcistische wond die getriggerd reageert. En dat verschil bepaalt je veiligheid, je herstel en of er überhaupt ruimte is voor echte verbinding.In deze aflevering leg ik uit:– Waarom schaamte onder beide systemen ligt– Waarom een echte narcist niet kan reflecteren– Hoe je in de praktijk het verschil herkent– En waarom “hij heeft ook zachte kanten” geen bewijs is van groeiDeze is gewoon even om wat mij betreft de boel helder te maken.Luister als je wilt weten:zit ik tegenover een vastgelopen systeem of iemand die kan herstellen?

In deze aflevering duik ik in cPTSS en verslaving. Niet als “gebrek aan discipline”, maar als een logisch gevolg van een zenuwstelsel dat te lang op noodstand heeft gestaan. IkHeb het over verdoving, schaamte, triggers, relaties én wat er wel helpt als je niet alleen wil stoppen, maar echt wil herstellen.————https://www.denisedehaan.com—

Ik ga het vandaag niet hebben over fixen, herstel of hoe je “verder moet”.Daar zijn er al genoeg van.Ik wil het hebben over pijn die niet weggaat.Over tranen die blijven hangen.Dostoevsky zei:de smaak van sommige tranen vergeet je nooit.Ik herken dat.En misschien jij ook.Dit gaat niet over zwakte.Dit gaat over diepte.—————https://www.denisedehaan.com

Samen met Diana Arkeveld neem ik je mee in de wereld van bindingsangst.We hebben het over aantrekken–afstoten, afstand nemen als het goed gaat, en die drang om alles te slopen zodra het echt wordt. Geen therapieblabla. Wel gewoon rauw.. zoals het is. En ja: wat je eraan kunt doen.————Meer over Diana?https://www.deauthentiekevrouw.nl

Waarom blijf je verlangen naar iemand die je pijn doet? Dit is geen gebrek aan ruggengraat. Dit is traumabinding: een psychologisch én lichamelijk patroon dat ontstaat door onvoorspelbare beloning, spanning en afhankelijkheid. In deze aflevering leg ik je uit hoe het werkt, hoe je jezelf terugvindt en wat je praktisch kunt doen om los te komen zonder jezelf kapot te schamen.—————Link naar online programma:https://www.denisedehaan.com/uitdegreep

Als er één brandstof onder cPTSS zit, dan is het schaamte. Niet de gezonde schaamte van “oeps, dat was niet handig”, maar toxische schaamte: het gevoel dat jíj het probleem bent. Dat je liefde moet verdienen. Dat je pas veilig bent als je perfect bent.In deze aflevering neem ik je mee langs de landkaart van schaamte: hoe het vaak ontstaat in micro-momenten (“doe niet zo gevoelig”, “stel je niet aan”, stilte, sarcasme), hoe het zich vastzet in je zenuwstelsel en hoe het zich later vermomt als motivatie, discipline en ‘persoonlijke groei’.We bespreken ook waarom schaamte je loyaal kan maken aan het systeem dat je beschadigde, hoe het in relaties een sluipmoordenaar wordt (maskers, people pleasing, controle, bindings- of verlatingsangst) en waarom je soms vast blijft zitten. Zelfs als je al “alles” hebt geprobeerd.En vooral: wat je eraan kunt doen. Niet met nog harder je best doen, maar met een nieuw level van bewustzijn: leren onderscheppen, reguleren en kiezen voor werkbaarder gedrag. Van A naar B. Terug in jezelf.Mini-opdracht: 7 dagen lang 2 minuten per dag: 1. Welke schaamtezinsnede kwam op? 2. Welke strategie wilde je inzetten om het niet te voelen? 3. Wat is één volwassen micro-actie die je wél kunt kiezen?———————Hulp nodig?https://www.denisedehaan.com

Als steuntje in je rug. Voor als je twijfelt. Verdrietig bent. Je zwak voelt. Eenzaam voelt. Verloren voelt. Niet meer weet wie je bent..Ik ben er voor je!———————https://www.denisedehaan.com

“Beter communiceren” redt je relatie niet.Ja, je kunt nóg netter leren praten. Nog meer “ik voel…” zeggen. Nog meer ‘tools’.Maar als in de onderstroom rot zit.. onveiligheid, oud zeer, macht, angst, controle, terugtrekken.. dan blijft het gezeik gewoon terugkomen. In andere woorden, dezelfde pijn.In deze aflevering duik ik met Diana onder de motorkap:waarom jullie steeds vastlopen, wat er écht gebeurt in ruzies, en hoe je de onderstroom weer werkbaar maakt.————————Meer weten over Diana?https://www.deauthentiekevrouw.nlMeer weten over mij?

Triggers zijn geen bewijs dat je “te gevoelig” bent.Ze zijn bewijs dat je iets raakt wat oud is.Niet van vandaag.Niet van deze persoon.In deze aflevering neem ik je mee onder de oppervlakte.Weg van het wijzen.Richting begrijpen.Want wat je triggert, wil je iets vertellen.Luister als je steeds denkt: “Waarom reageer ik zo?”----------Link naar mijn blog:https://www.denisedehaan.com/post/de-wondere-wereld-van-triggers